Έφυγε ο Yorgos, ήρθε η Ρόουζ: Το «My Year of Rest and Relaxation» ανάβει τις μηχανές του;

Και τώρα που ο Γιώργος Λάνθιμος αποφάσισε (επ' αόριστον; για τα καλά;) να ξεκουραστεί από την σκηνοθεσία, ένα βασικό του σχέδιο, που μέχρι λίγο καιρό πριν δεν μπορούσες να το αποφύγεις στον ειδικό Τύπο, η προσαρμογή του My Year of Rest and Relaxation της Οτέσα Μόσφεγκ, αλλάζει χέρια και ξαναπαίρνει μπρος.

Το ενδεχόμενο πρόβλημα, όχι πάντως για την αγγλοσαξωνική κριτική, είναι ότι αντί του Γιώργου Λάνθιμου, στου οποίου τον σεναριακό μετασχηματισμό βρισκόμαστε ακόμα πάντως, έρχεται η Ρόουζ Γκλας, η κατά συναδέλφους του εξωτερικού ταλαντούχος υπογράφουσα τα Saint Maud και Love Lies Bleeding. Και παρότι δεν είναι αντικειμενικό, ευγενές, ή και σώφρον, να γίνεσαι μάντης κακών στηριζόμενος στην...γνώμη σου, ειδικά το δεύτερο συνιστά παράγοντα ολικής αποτροπής, αποτρόπαιο έτσι καθώς είναι. Αλλά, να είμαι δίκαιος, υπάρχει κόσμος που συνυπογράφει, κόσμος που επιδοκιμάζει, κόσμος που ακόμα-ακόμα αλαλάζει από σινεφιλική ηδονή στο σινεμά της Ρόουζ Γκλας. Να έχετε όλη την καλή τύχη με το μέρος σας.

Στο σχέδιο είναι χωμένη παραγωγικά και η Μάργκο Ρόμπι, ενώ δεν αποκλείεται η Γκλας να πειράξει σεναριακά το υπάρχον υλικό, ώστε να βαθύνει σε τραυματικό βαθμό την επίδρασή της στο σχέδιο. Να θυμίσουμε ότι η ιστορία του βιβλίου δεν είναι ότι πιο εύκολο προς μεταφορά, μιας και είναι η σε πρώτο πρόσωπο περιγραφή της χρονιάς μιας ευκατάστατης γυναίκας την οποία με την βοήθεια κοιτασμάτων υπνωτικών αποφασίζει να περάσει κοιμώμενη. Οι περιγραφές της πραγματικότητας μέσα από τον φακό της ψυχοπνευματικής της κατάστασης συνθέτουν την σκοτεινή, προκλητική, λίαν ανησυχητική, ίσως μισανθρωπική, σάτιρα που αποτελεί το βιβλίο.

Απαιτητικά πράγματα.