«Σε δύο εβδομάδες το Έπος καταφθάνει»: Τελικό τρέιλερ της «Οδύσσειας»

Σε μια χρονιά που πηγαίνει εισπρακτικά κατ' ευχήν, μια χρονιά γεμάτη sleepers αλλά και ταινίες που ήρθαν με την ταμπέλα να γράφει «βαρύ πυροβολικό», η Οδύσσεια του Κρίστοφερ Νόλαν, δίνοντας νέο ορισμό στο «πολυδιαφημισμένη», έχοντας προπωλήσει έναν χρόνο πριν την πρεμιέρα της, πλήρης «προκλήσεων», ιδίως για ένα κοινό διψασμένο να κατεβάσει τα πάντα στο επίπεδό του, βρίσκεται πλέον προ των πυλών.

Είναι γεγονός αντάξιο τόσης δημοσιότητας; Καλλιτεχνικά, κινηματογραφικά μιλώντας, μόνο μια επιτηδευμένη προσέγγιση θα αποζητούσε να το μειώσει. Διότι όσο και αν για ένα (περιορισμένο - όχι μόνο αριθμητικά) κοινό μια «χολιγουντιανή ταινία» είναι de facto υποδεέστερο προϊόν, στο οποίο δύσκολα ξεχωρίζεις την ουσία από τον επικοινωνιακό θόρυβο, το γεγονός ότι ένα εκ των απολύτως σημαντικότερων κειμένων του ανθρώπινου πνεύματος μεταμορφώνεται σε λαϊκή τέχνη είναι υψηλής πολιτιστικής σημασίας.

Μακάρι ο Κρίστοφερ Νόλαν να τα έχει καταφέρει. Καλλιτεχνικά και εισπρακτικά. Από τα πιο μικρά (η απόδειξη πως το πρωτότυπο σινεμά, το -σχετικά- αβοήθητο από IP και έτοιμα ακροατήρια έχει έρεισμα) μέχρι τα πιο μεγάλα (η υπηρεσία στον Όμηρο, η σπονδή στο πνεύμα μιας Αφήγησης που έχει καθορίσει την ιστορία και του Κινηματογράφου) τούτο βροντοφωνάζει την πρόθεση ενός magnum opus για τον δημιουργό του, συνιστά κέλευσμα προς όλους να ξαναβρούν την αίθουσα και, απλά κι ωραία, είναι μια στιγμή ενθουσιασμού για όλους εμάς που με τις ταινίες υπάρχουμε.

Τελικό τρέιλερ λοιπόν, κάτι (μάς) λέει ότι ο Άγγλος έχει αφήσει εκτός κάθε διαφημιστικού υλικού εικόνες και ατμόσφαιρες που θα μας αιχμαλωτίσουν.