Λόγος χαράς: Επιστροφή Τζον Σέιλς έπειτα από 13 χρόνια!

Αναφερόμενος κανείς σε ανθρώπους σημαίνοντες στην ιστορία του αμερικανικού σινεμά, ο Τζον Σέιλς έχει θέση αναντίστοιχη της διασημότητάς του. Είναι αληθινά σπουδαίος. Έχει φτιάξει (με τα χέρια του πραγματικά) 18 ταινίες - και δεν υπάρχει μία αδιάφορη ανάμεσά τους - έχει τακτοποιήσει σενάρια κάμποσων άλλων, έχει εργαστεί σε ποικιλία ρόλων, και ηθοποιός, είναι συγγραφέας αρκετών μυθιστορημάτων, έχει υπογράψει και τρία βίντεο του Μπρους (όλα τους από το Born in the USA).

Κυριότερα όμως είναι στυλοβάτης της ανεξάρτητης γραφής, συνεχιστής, αλλά και τελικά πιονέρος, μιας παράδοσης αμερικανικής πολιτικής σκέψης που εκφράστηκε στο σινεμά και ποτέ δεν ενέδωσε στην ευκολία, πάντοτε στάθηκε δίπλα στο ανθρώπινο πνεύμα και την πίστη σε μια δικαιότερη κοινωνία. Δύο φορές έφτασε μέχρι την οσκαρική απονομή για τα σενάρια των Passion Fish και Lone Star. Κατά την γνώμη του υπογράφοντος τα '90ς του δημιουργού είναι ένας πραγματικός θησαυρός, ο 21ος αιώνας είναι μια πραγματεία (κάπως βαρυφορτωμένη διαλογικά αλλά το ξεπερνάς) σινεμά συνομιλίας με την εποχή του.

Όμως από το 2013 και το γερό Go For Sisters ο Σέιλς σάλπαρε για άλλα, κυρίως για την συγγραφή και αρνήθηκε να παίξει το παιχνίδι μιας εποχής που δεν τον συμπεριελάμβανε, έτσι βαθιά χωμένη στον υπόνομο που είναι περίπου σε κάθε επίπεδο Ψυχαγωγίας στην βιομηχανία. Η αλήθεια είναι πώς στα 75 του τον είχαμε ξεγράψει, όχι γιατί δεν θα μπορούσε αλλά γιατί υποθέταμε δεν θα έχανε άλλο τον χρόνο του, όπως θα έλεγε ο Όρσον Γουέλς, να λιώνει κυνηγώντας ανάξιους ανθρώπους για λεφτά.

Κι όμως, έχουμε νέο του.

Επιστρέφει με το I Passed This Way, έχει την Έιμι Μάντιγκαν και τον πάγια αγαπημένο του Κρις Κούπερ μέσα, θα παίξει το παιχνίδι της αγοράς στις Κάννες που τρέχουν και θα ξεκινήσει γυρίσματα στην Ισπανία (Αλμερία, Κανάριες Νήσοι) στο τελευταίο τρίμηνο του έτους. Η ιστορία είναι αυτή ενός καουμπόι που σε μια του παρόρμηση κλέβει μια τράπεζα και αποδρά στην περιοχή του Νιου Μέξικο. Εκεί, με τον Πατ Γκάρετ στο κατόπι του, πέφτει πάνω σε έναν απόμακρο οικισμό σαρωμένο από την διφθερίτιδα αντμετωπίζοντας ένα δίλημμα. Να μείνει και να βοηθήσει όπως μπορεί μια οικογένεια σε απελπισία ή να συνεχίσει την απόδρασή του; (Το καλό με τον Σέιλς είναι ότι ξέρεις την απάντηση.) Η ιστορία αντλεί από μια νουβέλα του 1927, το «Pasó Por Aquí» του Γιουτζίν Μάνλαβ Ρόουντς.

«Τα καλύτερα Γουέστερν έχουν αληθινές αξίες μέσα τους που θέλω [σ.σ. και πάντα κατάφερες] να διατηρήσω. Έχουν έναν ηθικό πυρήνα, συχνά αξιολογώντας την δικαιοσύνη πάνω από τον νόμο, και θέτουν στους πρωταγωνιστές τους δύσκολα ερωτήματα», λέει ο Σέιλς. «Νομίζω αυτές οι ταινίες είναι σημαντικές στην διαμόρφωση των καλύτερων όψεων του αμερικανικού χαρακτήρα.» Χαρακτήρα που δεν χρειάζεται να σημειωθεί υπερβολικά ότι ο Σέιλς πιστεύει πώς έχει πληγωθεί καίρια από τον τρέχοντα ένοικο του Λευκού Οίκου.

Αλλά ας μην ρυπάνουμε την είδηση, είναι μεγάλη υπόθεση ότι ο Τζον Σέιλς θα υπογράψει και πάλι έργο.