Η ιστορία του «The Man I Love»: Αφιέρωμα του Hollywood Reporter στη νέα ταινία του Άιρα Σακς

Ένα σχέδιο πολύ προσωπικό.

Ο Άιρα Σακς έχει στο μυαλό του αυτή την πολύ ζωηρή, πολύ μελαγχολική, πολύ βγαλμένη από την εποχή της ιστορία εδώ και πάνω από δέκα χρόνια. Ίσως την έχει στο μυαλό του και από τότε που περιτριγύριζε τα περιβάλλοντά της όταν συνέβαιναν, 40τόσα χρόνια πίσω, σε μια εποχή τρομερή και τρομαγμένη, εν μέσω σωρείας καλλιτεχνών που ζούσαν για την τέχνη και τη ζωή, ανθρώπων που ήδη, ακόμα χωρίς να το ξέρουν καλά-καλά, ήταν στο μάτι ενός καταστροφικού κυκλώνα που λίγο μετά ο κόσμος θα μάθαινε πώς τον έλεγαν ΑIDS.

Στην ταινία του, που ο ίδιος αποκαλεί σε μεγάλο βαθμό αυτοβιογραφική, παρότι δεν περιγράφει άμεσα τον εαυτό του, πρωταγωνιστεί ο Ράμι Μάλεκ υποδυόμενος ένα αμάλγαμα καλλιτεχνών όπως ο Ρον Βότερ και ο Φρανκ Μέια. Ο πρώτος έπαιζε μέχρι την τελευταία στιγμή, και μάλιστα σε μια παράσταση που μιλούσε ανοικτά για τον εξοστρακισμό λόγω του AIDS. «Με συγκλόνισε η απώλεια στο έργο, με συγκλόνισε η θλίψη για την απώλεια αυτή, αλλά με συγκλόνισε και η δύναμη», λέει ο Σακς. «Σκέφτομαι αυτούς τους ριζοσπάστες που δεν διαλύθηκαν μέσα στην μπουρζουάδικη επιτυχία, που δεν προσπάθησαν να ταιριάξουν.»

Αναφέρονται έργα όπως τα Η Παράσταση Αρχίζει και Ένα Αστέρι Γεννιέται ως αιμοδότες της ατμόσφαιρας της ταινίας, η οποία μπορεί να μην είναι μιούζικαλ αλλά μαθαίνουμε ότι πρέπει να περιμένουμε μια σκηνή όπου ο Μάλεκ ερμηνεύει το άσμα ασμάτων της Μέλανι «What Have They Done to My Song Ma» μπρος στην οικογένειά του. Μπορεί κάποια τραγούδια σαν αυτό να προηγούνται χρονικά της εποχής της ταινίας όμως για τον Σακς την κυριεύουν ατμοσφαιρικά, την χαρακτηρίζουν στο μυαλό του. Είπαμε (και λέει ο ίδιος) «μόνο εγώ θα μπορούσα να την κάνω αυτή τη ταινία».

Στην διεύθυνση της διανομής ο Σακς συνεργάστηκε με την σπουδαία Έιβι Κάουφμαν, μια τεράστια μορφή του χώρου, αρκεί κανείς να δει τον κατάλογο των ταινιών που υπογράφει. Μια πραγματική εγγύηση ότι η προσωπογραφία του έργου θα αναδίδει αυθεντικότητα.

Ο Αμερικανός εμπνέεται, λέει, από τον Όλτμαν και τον Λόουτς, ενώ διανθίζει και με Τζον Κασαβέτης και Ιλέιν Μέι αναφέροντας «Mikey and Nicky» (Φολκ και Κασαβέτης σε μεγάλα τους, δεν είχαν και ποτέ μικρά μαζί θα πεις). Αρωγός του ο Ράμι Μάλεκ, τον οποίον ο Σακς είδε στο «Mr. Robot»: «Δεν ήταν δεδομένο ότι θα συνεργαζόμασταν. Δεν νομίζω ότι είμαι η προφανής επιλογή για οποιονδήποτε ρόλο», λέει ο Μάλεκ, «αλλά αισθάνθηκα ότι είναι ένα πολύ μεγάλο ρίσκο που αξίζει τον κόπο. Είναι μια ταινία για ανθρώπους που δημιουργούν και για το τίμημα της δημιουργίας αυτής». «Ο Ράμι κάνει την ταινία επικίνδυνη», ανταποδίδει ο Σακς.

Πολύ ενδιαφέρον ακούγεται, παρά τις όποιες επιφυλάξεις μπορεί να διατηρεί κανείς. Ο Σακς είναι ένας από τους πολυπαινεμένους του indie κυκλώματος, αυτή θα είναι δεύτερή του φορά στο Διαγωνιστικό των Καννών (το «Frankie» του 2019 ήταν το προηγούμενο, όχι μια μεγάλη στιγμή, αλλά αυτό λες και για το «Passages» και η Κριτική παραλήρησε), είναι οπωσδήποτε ένα κεφάλαιο του (πολύτιμου) μικρόκοσμου του αμερικανικού Ανεξάρτητου, ενώ η παρουσία του θα είναι η μόλις δεύτερη αμερικανική στο Διαγωνιστικό των Καννών (μαζί με τον Τζέιμς Γκρέι), πράγμα που δίνει μια ένδειξη περί της κατάστασης των πραγμάτων στις ΗΠΑ. Θα βελτιωθούν τα πράγματα.

Ολόκληρο το ενδιαφέρον άρθρο του Hollywood Reporter, βρίσκεται εδώ.