Minions & Τέρατα

Είναι να απορείς που έπρεπε να φτάσουμε στην έβδομη ταινία του σύμπαντος «Εγώ ο Απαισιότατος» για να δούμε την πιο προφανή και ουσιαστική ιδέα να γίνεται πραγματικότητα. Τα Minions, τα χαριτωμένα κίτρινα πλασματάκια που επικοινωνούν κυρίως με κραυγές ή γκριμάτσες και έχουν έμφυτη ροπή στην καταστροφή είναι γεννημένα για το βωβό σινεμά! Ο εμπνευστής και υπεύθυνος για τη φωνητική ερμηνεία ΟΛΩΝ των Minions, Πιερ Κοφέν, το αντιλήφθηκε και πάνω σε αυτή τη διαπίστωση παραδίδει την καλύτερη ταινία της σειράς με το «Minions & Τέρατα». 

Βρισκόμαστε στο Χόλιγουντ της δεκαετίας του ’20 και τα Minions καταλήγουν σχεδόν από λάθος μπροστά στην κάμερα ως ιδανικοί πρωταγωνιστές μιας εποχής που δεν απαιτεί από αυτά να μιλήσουν. Μέχρι, φυσικά, να εμφανιστεί ο ήχος και να τους υπενθυμίσει ότι η Minionese μπορεί να είναι παγκόσμια γλώσσα για το κοινό, όχι όμως απαραίτητη προϋπόθεση για ένα κινηματογραφικό στούντιο που αλλάζει. «Τραγουδώντας στη Βροχή», λοιπόν, αλλά με Minions.

Το «Minions & Τέρατα» κερδίζει γιατί δεν συμπεριφέρεται ως άλλη μία υποχρεωτική επέκταση ενός υπερκερδοφόρου franchise. Εδώ υπάρχει μία πραγματική - και κυρίως καλή - ιδέα. Η ιστορία του κινηματογράφου στην ταινία γίνεται μία ευρηματική παιδική χαρά. Αδελφοί Λιμιέρ, Ζορζ Μελιές, Τσάρλι Τσάπλιν, Μπάστερ Κίτον, Χάρολντ Λόιντ, το slapstick, η μετάβαση από τον βωβό στον ομιλούντα κινηματογράφο, η χρυσή μυθολογία των χολιγουντιανών στούντιο… όλα περνούν από το φιλμ χωρίς η ταινία να μετατρέπεται σε άχαρο μάθημα κινηματογραφικής ιστορίας.

Το θετικό είναι πως οι αναφορές δεν λειτουργούν απλώς σαν easter eggs για τους γονείς που θα συνοδεύσουν υποχρεωτικά τα παιδιά τους στην αίθουσα. Υπάρχει μια πραγματική συγγένεια ανάμεσα στα Minions και στους θρυλικούς κωμικούς του βωβού σινεμά. Το σώμα προηγείται του λόγου, το ατύχημα γίνεται punchline και μια πτώση μπορεί να είναι αποτελεσματικότερη από μία σελίδα διαλόγου. Για πρώτη φορά, η φασαρία των Minions αποκτά εδώ δραματουργική αξία.

Το αρνητικό είναι πως η ταινία δεν εμπιστεύεται μέχρι τέλους την καλή της ιδέα. Όταν τα (universal) Monsters ζωντανεύουν, η απειλή αντιμετωπίζεται στο δεύτερο μισό της ταινίας με τυπικούς όρους οικογενειακού blockbuster. Οι αναφορές στο παλιό Χόλιγουντ υποχωρούν, η ιστορία φορτώνεται με υποπλοκές και το φινάλε επιστρέφει στο γνώριμο μοντέλο όπου «μεγαλύτερο» σημαίνει υποχρεωτικά «καλύτερο».

Δεν πειράζει, γιατί το «Minions & Τέρατα» δεν σταματά ούτε στιγμή να παραμένει αστείο και απολαυστικά σινεφιλικό. Η αγάπη του Κοφέν για τον κινηματογράφο επιβιώνει ακόμη και μέσα στον θόρυβο στήνοντας ένα franchise δισεκατομμυρίων όπου μερικά κίτρινα πλασματάκια που μιλούν ακαταλαβίστικα υπενθυμίζει πως ο κινηματογράφος κάποτε δεν χρειαζόταν λέξεις για να κάνει μια ολόκληρη αίθουσα να γελάσει. «Kanpai!» που θα έλεγαν και οι κίτρινοι φίλοι μας.

Η ταινία θα κυκλοφορήσει στις 20/8 με υπότιτλους και από τις 27/8 μεταγλωττισμένη.