«Λευκές Νύχτες», ξανά: Το κόσμημα του Λουκίνο Βισκόντι αποκαταστάθηκε

Ο Βισκόντι μετέφερε την δράση της ιστορίας του Ντοστογιέφσκι από την Αγία Πετρούπολη στην Τοσκάνη (και στην Τσινετσιτά, αλήθεια) κι έφτιαξε για πέμπτη ταινία του (πρώτες τέσσερεις, κάθεστε, Ossessione, H Γη Τρέμει, Μπελίσιμα και Senso) τις «Λευκές Νύχτες» ένα πανάκριβο κόσμημα στην φλέβα της Σύντομης Συνάντησης του Ντέιβιντ Λιν. 

Μαστρογιάνι στα αξεπέραστά του, και πριν την μεγάλη διασημότητα που του απέφερε ο Φελίνι και μια Σουηδέζα στην Φοντάνα ντι Τρέβι, Μαρία Σελ δίπλα του, αμφότεροι σε μια ερωτική ιστορία που περιέχει ισόποσα «ερωτικό πόθο και αυταπάτη», για να δανειστούμε από την σύνοψη της Janus Films που βγάζει το έργο. Πόσο ευχαριστούμε που υπάρχει η Janus Films στη ζωή μας είναι αδύνατον να αποτυπωθεί.

Ασπρόμαυρο λυρικό μεγαλείο, μια μεγάλη φωτογραφική στιγμή του Τζουζέπε Ροτούνο (που έχει μια καριέρα τίγκα στις μεγάλες στιγμές ο άτιμος), μουσική Νίνο Ρότα, δύσκολο να μην εγκλωβιστείς σε μια θλίψη πώς ήταν το σινεμά την δεκαετία του '50, εύκολο να απεγκλωβιστείς σκεφτόμενος ότι μπορείς πάντοτε να καταφύγεις σ' αυτό.

Αργυρός Λέων στο Φεστιβάλ Βενετίας την χρονιά εκείνη - είχε κερδίσει το Aparajito του Ρέι (τι λέγαμε για το '50; το Διαγωνιστικό είχε και Θρόνο του Αίματος...) - έκκληση να το δούμε και στην Ελλάδα, ως κοινότητα, στις αίθουσες.

Ιδού τρέιλερ της 4Κ αποκατάστασης, πιο κάτω υπάρχει και αφίσα: