Ο Λούντβιγκ Γκόρανσον αναζητά τον ήχο της Αρχαίας Ελλάδας στην «Οδύσσεια» του Νόλαν

Υπάρχουν συνθέτες που συνοδεύουν τις εικόνες και υπάρχουν κι εκείνοι που τις μεταμορφώνουν. Ο πολυτάλαντος Λούντβιγκ Γκόρανσον ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Έχοντας ήδη αφήσει ανεξίτηλο το αποτύπωμά του σε παραγωγές όπως τα «Οπενχάιμερ», «The Mandalorian» και πιο πρόσφατα το «Sinners», ο Σουηδός δημιουργός ετοιμάζεται να μας ταξιδέψει σε έναν ακόμη (και για 'μας οικείο) ηχητικό κόσμο μέσα από τη φιλόδοξη μεταφορά της ομηρικής «Οδύσσειας».

Και όπως αναμενόταν, η προσέγγιση μόνο συμβατική δεν είναι. Ο Γκόρανσον αφήνει πίσω την ορχήστρα και στρέφεται σε αυθεντικά αρχαία ελληνικά όργανα, όπως ο αυλός και η λύρα, αναζητώντας έναν ήχο που να συνδέεται ουσιαστικά με την εποχή και τον μύθο που αφηγείται η ταινία. Σύμφωνα με τον συνθέτη η έρευνα για το score έφτασε μέχρι τη μελέτη αρχαιολογικών ευρημάτων, ώστε τα όργανα και οι ηχητικές τους δυνατότητες να «ακουστούν» όσο το δυνατόν πιο πιστά.

Την ίδια στιγμή, τεράστια χάλκινα γκονγκ επιστρατεύονται για να αποδώσουν την αίσθηση της Εποχής του Χαλκού, προσθέτοντας μια πρωτόγονη, σχεδόν τελετουργική διάσταση στη μουσική. Ακόμη και ο ίδιος ο Νόλαν φαίνεται να συμμετέχει με ενθουσιασμό στη διαδικασία, όπως βλέπουμε στο παρακάτω βίντεο δίπλα στον μόνιμο συνεργάτη του, διευθυντή φωτογραφίας Χόιτε βαν Χοϊτέμα. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, στην εξίσωση προστίθεται και ο Τζέιμς Μπλέικ, μια παρουσία που προμηνύει ενδιαφέρουσες ηλεκτρονικές πινελιές.

Διαβάστε τη γνώμη μας για την «Οδύσσεια» και δείτε που προβάλλεται.

Ο Γκόρανσον δεν αποκλείεται να βρεθεί ξανά με την «Οδύσσεια» στην κούρσα των βραβείων, διεκδικώντας ακόμη ένα Όσκαρ για τη μουσική του. Μπορεί να μας λείπει ο Χανς Ζίμερ από τον κινηματογραφικό κόσμο του Νόλαν, αλλά κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί πως ο ταχέως ανερχόμενος Γκόρανσον έχει ανταπεξέλθει πλήρως στις ανάγκες του Βρετανού σκηνοθέτη αλλά και στις προσδοκίες του κοινού του.

Ακούστε στη συνέχεια το soundtrack της «Οδύσσειας», καθως και ένα making of του score.