Αν στη φωτογραφία μας απεικονίζεται κάποιας μορφής ηδονή, (τ)ο «Michael» ευθύνεται.
Βέβαια, αφ' 'οτου ευλογήσουμε τα γένεια μας για την (κάπως αυτονόητη θα πείτε, σωστά) πρόβλεψη ότι το Michael θα έπιανε το δισεκατομμύριο, να πούμε ότι το γεγονός πως κάποιος έκανε ταινία τον Ρόμπερτ Όπενχαϊμερ και κατάφερε 975 εκατομμύρια δολάρια σε όλο τον κόσμο, υπερβαίνει μακράν ως επίτευγμα το ότι κάποιος έκανε biopic του Μάικλ Τζάκσον και ξεπέρασε μόλις το παραπάνω νούμερο.
Ωστόσο, έτσι έχουν τα πράγματα, άλλος θα έβλεπε το γεγονός ότι ένας κινηματογραφικός δημιουργός έχει καταφέρει να συναρπάζει και να συγκινεί ό,τι και να φτιάξει και θα ευφραινόταν.
Ο Michael λοιπόν είναι κοντά στα 980 εκατομμύρια πια, θεωρείται δεδομένο ότι η Lionsgate, που με τούτο βρήκε την πιο επιτυχημένη -σε απόλυτα νούμερα- ταινία της, θα δώσει πράσινο φως για (τουλάχιστον) ένα ακόμα και η ζωή συνεχίζεται. Η ταινία ήταν εδώ κι ένα διάστημα το επιτυχέστερο biopic μουσικού καλλιτέχνη (διαδεχόμενο το Bohemian Rhapsody - 911 εκατομμύρια) και, εκτιμώ, δίνει και ένα όριο του τι μπορούν να περιμένουν απώτατα τα στούντιο από αυτά τα project. (Ναι ισχύει και τους Beatles του Σαμ Μέντες. Μακάρι να πέφτουμε έξω.) Τουλάχιστον μέχρις ότου κάποια σημερινά ονόματα βρεθούν στην αχλή (ή και την ομίχλη) του θρύλου και αποκτήσουν τα δικά τους έργα. Αυτό προϋποθέτει ότι ο/η/το λάτρης της Τέιλορ Σουίφτ και της Μπίλι Άιλις (και πάει λέγοντας) σε περίπου 35 χρόνια από την μεγάλη δόξα τους (βάλτε ένα 2055) θα είναι ακριβώς ο ανθρωπότυπος που σήμερα συνέρευσε να δει το παιδικό του είδωλο στις αίθουσες. Έστω και για μια όχι και τόσο καλή ταινία - κι όχι γι' αυτά που παρέλειψε αλλά γι' αυτά που δεν έστησε αγαστά.
Τι τα θες όμως αφού όταν βλέπεις ένα «πρώτη φορά moonwalk» ανατριχιάζεις;









