Reboot «Σχιζοφρενούς Δολοφόνου με το Πριόνι»; «Το 'χω», λέει ο νιόφερτος Κέρι Μπάρκερ

Γιατί να μπλέξεις μ' ένα αριστουργήμα; Γιατί να το «ξαναφανταστείς»; - αχ αυτό το "reimagining" που πάει κι έρχεται και ποτέ (μα ποτέ) reimagining δεν είναι. Γιατί να μην φανταστείς εξ αρχής κάτι, αντί να πιάσεις το έργο του άλλου και απλά να το τροποποιήσεις; Ούτε καινούργιο θα είναι, ούτε τόσο καλό, ούτε τόσο σημαίνον. Αν είναι ποτέ δυνατόν 53 χρόνια μετά, σε έναν κόσμο που έχει κάνει φύλλο και φτερό στην επανάληψη (και στην real life επανάληψη, επίσης) τον κόσμο του Σχιζοφρενούς Δολοφόνου με το Πριόνι του Χούπερ, να έρθει ένα έργο πατώντας στην ίδια ιστορία και να προκαλέσει μια πρωτοφανή αντίδραση από το κοινό και την εποχή. Ένα αναμάσημα δεν μπορεί παρά να είναι, μια ακόμα ψηφιακή προσαρμογούλα, ένα light εργάκι σαν τα μυριάδες shock value (υπάρχουν κι άλλα... οκτώ σίκουελ, χάρμα ιδέσθαι όλα, πέντε εξ αυτών στον 21ο αιώνα, το τελευταίο πριν τέσσερα χρόνια, όλα reimaginings...) που γεννιούνται και περιφέρονται στο κυρίως χολιγουντιανό ρεύμα. Α, και κάτι άλλο. Παράλληλα ετοιμάζεται και τηλεοπτική σειρά. Ώστε να εξαντληθεί μεμιάς ακόμα και ο Leatherface, ώστε να γίνουν (κι άλλο) κοινότοπα εκείνα που κάποτε ήταν πραγματικά συγκλονιστικά, ώστε η αποκρουστικότητα να γίνει κι άλλο μπανάλ. 

Ο Κέρι Μπάρκερ έχει κάνει το «Obsession», το οποίο έχει προσεχθεί ιδιαίτερα φεστιβαλικώς και η Focus πρόκειται να βγάλει στις αίθουσες σύντομα. Είθε να είναι καλό. Το θέμα του, όπως ίσως φανταστήκατε, είναι για κάποιον που εμμένει στην αγάπη του για μια γυναίκα, μέχρι που η εμμονή γίνεται θανάσιμη. Η ταινία έφτασε τα 14 εκατομμύρια στον πλειστηριασμό για την αγορά των δικαιωμάτων της - στο φεστιβάλ του Τορόντο.

Πριν όμως από όλα αυτά, ο δημιουργός του «Milk & Serial» γυρίζει το «Anything But Ghosts» για την Blumhouse (η οποία ήθελε και τον «Σχιζοφρενή» άλλα έχασε σε αυτόν τον πλειστηριασμό) στο οποίο παίζει κιόλας εκτός από το να το γράφει και το σκηνοθετεί.  Η ταινία παρακολουθεί δύο ερευνητές του παραφυσικού που πέφτουν πάνω σε αληθινά φαντάσματα.

Πάντως, για να μην στέκουμε και τελείως αρνητικά, ο Μπάρκερ από φάτσα και φιλοδοξία φαίνεται να έχει κάτι, συμπέρασμα που ίσως επιπόλαια βγάζω από την εμπλοκή του περίπου σε κάθε πτυχή μιας παραγωγής. Είναι και οπερατέρ, και συνθέτης, και μοντέρ, έξω από γραφιάς, σκηνοθέτης, παραγωγός και ηθοποιός. Ας δω λοιπόν το «Milk & Serial», μην και έρθει πράγματι κανένα reimagining και πιαστώ απροετοίμαστος.