Η υπερπαραγωγή του Netflix θα έχει και σχεδόν δίμηνη παραμονή στις αίθουσες προτού μεταφερθεί στην πλατφόρμα. H μετακίνηση πάντως είναι μια μάλλον έξυπνη κίνηση. Περισσότερα εντός.
Κι εξηγούμαστε. Το 2026 είναι μια εμπορικά αναγεννησιακή χρονιά για την αίθουσα, ιδίως στις ΗΠΑ. Ευτυχώς η πρόβλεψη αυτή φαίνεται να έχει αρχίσει να υποστηρίζεται από μια σειρά παραγωγών που τα πηγαίνουν πολύ καλά, ή και ανώτερα των προσδοκιών στα ταμεία. Έχει δε έναν αρκετά μεγάλο αριθμό «προϊόντων» που διαγκωνίζονται για μια θέση στον ήλιο - αν και καθώς φαίνεται ο κόσμος είναι έτοιμος να υποστηρίξει παρά τον όγκο.
Η «Νarnia: The Magician's Nephew», ένα ακριβό (άρα βαρύ) χαρτί της χρονιάς, προοριζόταν για την περίοδο των Ευχαριστιών στις ΗΠΑ (τέλος Νοεμβρίου), περίοδο όμως συνωστισμού αφού μόνο μέσα στον Νοέμβριο βγαίνει ο νέος Σκρουτζ (με τον Τζόνι Ντεπ), ο νέος Godzilla (Minus Zero) το νέο Hunger Games, το I Play Rocky (για τα κλασικά πια γεγονότα που οδήγησαν στην παραγωγή που ανέδειξε τον Σλάι), το οποίο ίσως αποδειχθεί sleeper και το πολλοστό Meet the Parents, που ανοίγει στις 25 Νοεμβρίου, συν το Hexed της Ντίσνεϊ, που ως γνωστόν δεν αστειεύεται σε τέτοιες περιόδους. Πρόσθετα σε αυτά, δυο εβδομάδες αργότερα (18.12) σκάει η βόμβα του 3ου Dune με το Doomsday των Avengers, σε μια ημέρα/τριήμερο που θα πάει να καθρεφτίσει Barbenheimer, παραδόξως δεν έχει δοθεί ακόμα προσωνύμιο γι' αυτό που επίκειται.
Δεν είναι ότι στο Netflix θα σκέφτηκαν «που πάμε θα μας φάνε λάχανο», διότι η Narnia είναι property, επίσης δεν αστειεύεται, υπάρχει κόσμος και κοσμάκης για δαύτην. Είναι όμως η μακράν καλύτερη ιδέα να την ρίξουν στη μάχη σε μια παραδοσιακά νεκρή περίοδο του box office, λέγε με «Φεβρουάριο», εποχή που έχει βέβαια το μερίδιό της σε μεγάλα νούμερα στην ολοένα επεκτεινόμενη «σεζόν» των ταμείων (Black Panther, Deadpool), αλλά στην πράξη και τα τελευταία χρόνια δεν δίνει μεγάλα νούμερα και παραδοσιακά αποτελούσε μια περίοδο αγρανάπαυσης προτού μπούμε στον αγώνα της άνοιξης και, βασικά, το β' εξάμηνο μιας χρονιάς.
Με την κίνηση το Netflix σηματοδοτεί μια πρόθεση γεφυρώματος με την άνοιξη, μια πιο ισομερή αντίληψη του εμπορικού έτους από εδώ και μπρος. Ταυτόχρονα, βγάζοντάς το στις αίθουσες από τις 10 Φεβρουαρίου μέχρι τις 2 Απριλίου μπαίνει σε μια περίοδο που έχει μεν τίτλους, κάποιους δυνάμει απειλητικούς (ένα Ice Αge, ένα Κ-Pop τερατάκι), αλλά θεωρητικά αυτοί θα πρέπει να ανησυχούν, και ίσως να μετακινηθούν, παρά η Narnia. Η οποία ούσα σε εκείνη την περίοδο θα πάρει και λίγες παραπάνω IMAX από όσες θα συγκρατούσε τον Νοέμβριο. Και, βέβαια, μην το αγνοούμε, δείχνει να καταλαβαίνει ότι για κάποιους τίτλους τουλάχιστον η αίθουσα είναι που καθορίζει το παιχνίδι, όχι ο καναπές. Κι αυτό είναι το πιο αίσιο κομμάτι της είδησης, ίσως.
Να δούμε πώς θα πάει αυτό, να δούμε και πώς θα τα καταφέρει η Γκρέτα Γκέργουιγκ, η οποία ποτέ δεν έκρυψε την βαθιά της φιλοδοξία να γίνει η αξιόπιστη σκηνοθέτις μεγάλων εμπορικών επιτυχιών και εδώ θα κληθεί να θεμελιώσει για τα καλά πως το μπορεί.
Έχουμε καιρό, καλά να είμαστε, θα επανέλθουμε.









