Όσα Δεν Λέγονται

Βασισμένο στο best seller της Ντέλια Έφρον (αδελφής της «ιέρειας» του rom com Νόρα Έφρον) με τίτλο «Siracusa», το «Όσα Δεν Λέγονται» του Γκαμπριέλε Μουτσίνο είναι ένα σχεσιακό δράμα θριλερικών καταβολών που όσο αβανταδόρικο είναι στην κινηματογράφησή του, τόσο προβληματικό καταλήγει σε όλα αυτά που θέλει να πει.

Ο Κάρλο (Ακόρσι) και η Ελίζα (Λεόνε) παλεύουν χρόνια να κάνουν παιδί χωρίς επιτυχία, γεγονός που έχει φέρει μια σιωπηλή παραίτηση στη σχέση τους, την οποία όμως είναι διατεθειμένοι να αντιμετωπίσουν. Από την άλλη ο Πάολο (Σανταμαρία) και η Άννα (Κρεσεντίνι) βιώνουν μια παρατεταμένη κόπωση, ανήμποροι να ανεχτούν πια ο ένας τον άλλον, αφενός με την Άννα να έχει μετατραπεί σε αγχώδη, υπερπροστατευτική μαμά απέναντι στην κόρη τους Βιτόρια και αφετέρου με τον Πάολο να προσπαθεί να καλύψει τον χαμένο, πατρικό χρόνο που υπήρξε απών, λόγω δουλειάς, στο μεγάλωμα της κόρης τους.

Για να μπουν, λοιπόν, όλα σε μια νέα κατεύθυνση, τα δυο ζευγάρια θα ταξιδέψουν μέχρι την μαγευτική Ταγγέρη για μια απαραίτητη απόδραση από την καθημερινότητα, υπολογίζοντας όμως δίχως τη Μπλου (Σαβινιάνι), τη μαθήτρια του Κάρλο με την οποία διατηρεί σχέση και η οποία βρίσκεται επίσης εκεί.

Θεωρητικά η ταινία του Μουτσίνο έχει όλα τα κατάλληλα υλικά για ένα οικογενειακό δράμα που μετατρέπεται σταδιακά σε ερωτικό θρίλερ και ενώ σε ένα μεγάλο μέρος της ακολουθεί κάπως κοινότοπα, αλλά τουλάχιστον πειστικά τα όποια κλισέ του είδους περί απιστίας και σύγχρονων σχέσεων, από ένα σημείο και μετά μετατρέπεται σε μια οριακά επικίνδυνη προπαγάνδα τόσο για τις νέες, όμορφες γυναίκες που «κλείνουν σπίτια», αλλά και για την εκκολαπτόμενη γενιά εφήβων που – μάλλον – θα ακολουθήσει μια όχι και τόσο διαφορετική πορεία.

Υπάρχει μια απολυτότητα που χαρακτηρίζει την αφήγηση, άμεσα σχετιζόμενη με την προαποφασισμένη άποψη πως, πρωτίστως, το φταίξιμο είναι της μαθήτριας σερβιτόρας που την «πατάει» με τον καθηγητή της και όχι δικό του, ενός οικονομικά άνετου, δηλαδή, άνδρα που επιμένει στο λάθος του. Πέραν της προβληματικής ιδέας αναφορικά με το ποιος φταίει περισσότερο ή με το ποιος έχει περισσότερα να χάσει, το πλαίσιο αφορά και στην ταξικότητα της παράνομης σχέσης, στο γεγονός δηλαδή ότι μοιραία ο ευκατάστατος Κάρλο αντιμετωπίζεται ως ένας συμπαθής σύζυγος που έτυχε να υποπέσει στο σφάλμα της απιστίας, σε αντίθεση με τη Μπλου (ενός κοριτσιού που δεν έχει σταθεί ακόμη στα δικά του πόδια) που σαν άλλη τρελή ερωμένη κουβαλιέται στην Ταγγέρη για να του καταστρέψει τον γάμο.

Χωρίς να θέλουμε να αποκαλύψουμε το τι γίνεται αργότερα μέσα στην ταινία, θα αρκεστούμε στο να πούμε πως τα όσα έχουμε αναφέρει παραπάνω, επιβεβαιώνονται με τον χειρότερο τρόπο, καθιστώντας την ταινία μια ιστορία προειδοποίησης για το τι συμβαίνει όταν θες να διαλύσεις το σπιτικό ενός τίμιου οικογενειάρχη.

Το «Όσα Δεν Λέγονται» δεν είναι μια ταινία για τα καλά κρυμμένα μυστικά που, λίγο πολύ, όλοι κουβαλάμε μέσα μας, αλλά για όλα εκείνα που πρέπει να λεχθούν πάση θυσία εάν μας ενδιαφέρει, έστω και λίγο, να μη πάρουμε το κρίμα στον λαιμό μας.