11:18
17/2

Βίντεο: Είναι ο «Τζόκερ» σινεμά;

Αν και αναπόφευκτα το ερώτημα θα προσελκύσει τις αναγκαίες (;) επιπόλαιες απαντήσεις, η συζήτηση, παραδόξως για τα σημερινά δεδομένα, αρκετό καιρό μετά είναι ακόμα ανοιχτή. Κι ίσως αυτό να είναι ένδειξη της σημασίας της.

Από τον Ηλία Δημόπουλο

Θες ένα πραγματικό αισθητικό ερώτημα, θες οι δηλώσεις του Σκορσέζε για τις ταινίες της Μάρβελ, θες ακόμα-ακόμα ένα ακατάσχετο είδος θεάματος που μας κατακλύζει πανταχόθεν, το ερώτημα μοιάζει ακόμα να αποτελεί μια εκκρεμότητα. Κι αν εξαιρέσεις τις απλοϊκές αποκρίσεις (μία δίνει ο Ρόμπερτ Ντάουνι για το «Τζόκερ»: «Παίζεται στις αίθουσες έτσι δεν είναι;») και το σύνηθες αντιπνευματικό παραλήρημα των ΜΚΔ, μια ουσία παραμένει: Τι συνιστά την κινηματογραφικότητα; Τι κάνει ένα σκηνοθετημένο θέαμα κινηματογραφικό»;

Στο ακόλουθο βίντεο επιχειρείται μια προσέγγιση χωρίς επιβεβλημένη θέση. Ακολουθώντας την ντοκιμαντερίστικη λογική του να αφήνεις τα πρόσωπα και την σκηνοθετημένη διαδοχή των δηλώσεων να δίνει ψηφίδες απάντησης χωρίς την παρουσία αφηγητή, το δοκίμιο που σας προτείνουμε για σήμερα παραλληλίζει και θέτει αντιμέτωπο τον «Τζόκερ» με τις καταβολές του, τις καταβολές του με τις...καταβολές της, την ίδια τη λογική σύνθεσης ενός έργου μέσα από την συνεργασία και την διάθεση να αποτυπώσεις έναν χαρακτήρα ανθρώπου, εποχής, σχέσεων.

Ίσως τελικά η κινηματογραφικότητα να είναι μια έννοια δυναμική, διαρκώς εξελισσόμενη στον Χρόνο, που προσδιορίζεται από τον τρόπο που οι δημιουργοί διαλέγουν να εκφράσουν την σχέση μας με αυτά που συμβαίνουν γύρω μας.