Ο Νοτιοαφρικανός Κούτσι, από τους σημαντικότερους συγγραφείς των τελών του 20ού αιώνα και της εποχής μας γενικότερα, βραβευμένος μεταξύ άλλων με Νόμπελ Λογοτεχνίας και δύο Μπούκερ, έγραψε το «Περιμένοντας τους Βαρβάρους» σαν αλληγορία για το καθεστώς του Απάρτχαϊντ.
Με τίτλο που αναφέρεται απ' ευθείας στον Κωνσταντίνο Καβάφη – του οποίου το ποίημα στέκει επίσης αλληγορικά έναντι κάθε ανάλογου καθεστώτος – ο Κούτσι έφτιαξε μια ιστορία σε μια φανταστική γεωγραφία της οποίας ο φιλήσυχος διοικητής μιας προκεχωρημένης περιοχής μαθαίνει ότι κηρύχθηκε σε κατάσταση συναγερμού και μαζί της έρχεται ο πολεμοχαρής Συνταγματάρχης Γιολ να την εφαρμόσει. Στην αναμονή των βαρβάρων ετοιμάζεσαι για πόλεμο, υποχρεώνεις σε τρόμο, διαμορφώνεις απολυταρχικά καθεστώτα.
Φιλήσυχος θα είναι ο οσκαρούχος Μαρκ Ράιλανς, πολεμοχαρής ο Τζόνι Ντεπ, ενώ ο Πάτινσον θα ερμηνεύει τον ρόλο ενός νεαρού, φιλόδοξου αξιωματικού που ενστερνίζεται αμέσως την πολιτεία του Συνταγματάρχη Γιολ. Την σκηνοθεσία αναλαμβάνει στο αγγλόφωνο ντεμπούτο του ο Σίρο Γκουέρα («Στην Αγκαλιά του Φιδιού», «Αποδημητικά Πουλιά»), ενώ το καστ πλαισιώνεται από την Γκρέτα Σκάκι, Γκάνα Μπαγιαρσαϊκάν, Ντέιβιντ Ντέντσικ, Μπιλ Μίλνερ.
Η φήμη του μυθιστορήματος είναι βαριά, ο Φίλιπ Γκλας έχει γράψει και μία όπερα βασισμένη σε αυτό (σε λιμπρέτο Κρίστοφερ Χάμπτον!), ο Σίρο Γκουέρα έχει ένδοξο παρελθόν, η διανομή φυσάει. Αν αφαιρέσεις την φυσιολογική διστακτικότητα που γεννά το πέρασμα ενός σκηνοθέτη σε σινεμά εκτός της γλώσσας του, οι προσδοκίες είναι μεγάλες.
