«Οι Κάννες ήταν η δοκιμαστική προβολή μου. Μέχρι τότε, είχα δει την ταινία μόνο στο υπόγειο του σπιτιού μου. Όλα ήταν τόσο μικρά, προσωπικά, οικεία και ξαφνικά βρέθηκα να την παρακολουθώ σε μία τεράστια οθόνη φορώντας σμόκιν. Ήμουν απροετοίμαστος. Δεν θα άλλαζα τίποτα στην ταινία. Είμαι περήφανος γι' αυτή». Τάδε έφη ο σκηνοθέτης Ράιαν Γκόσλινγκ για το ντεμπούτο του «Lot River», μία ταινία που απ' ότι φαίνεται δεν θα δούμε στις ελληνικές αίθουσες.
Παρά τις διχασμένες κριτικές, αρκετοί έσπευσαν να μιλήσουν για ένα γενναίο σκηνοθετικό ντεμπούτο ενός «σταρ», που δεν φοβάται να εκτεθεί (θυμηθείτε εδώ την κριτική του Λουκά Κατσίκα από το περσινό φεστιβάλ των Καννών, όπου η ταινία έκανε πρεμιέρα στο τμήμα «Ένα Κάποιο Βλέμμα»).
Με την ευκαιρία όμως της προβολής του στο SXSW οι παραγωγοί κυκλοφόρησαν ένα τρίλεπτο τρέιλερ, το ατμοσφαιρικό soundtrack του Johnny Jewel (με guest εμφανίσεις των πρωταγωνιστών Σίρσα Ρόναν, Εύα Μέντες, Ματ Σμιθ) και φωτογραφίες από τα γυρίσματα.
Το «Lost River» είναι ένα σκοτεινό παραμύθι ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη φαντασία. Εμπνευσμένο από την παρηκμασμένη πόλη του Ντιτρόιτ και με ένα μυστικό κάτω από την πόλη να μοιάζει μονόδρομος για την επιβίωση μιας ανύπανδρης μητέρας και των δυο της παιδιών, η ιστορία που ο Γκόσλινγκ ονόμαζε αρχικά «How to Catch a Monster» μοιάζει να έχει στοιχεία από πειραματικό σινεμά, arthouse δημιουργίες και έναν καθαρό ρεαλισμό που διακόπτεται από την πιο καλπάζουσα φαντασία.
Η περίεργη ιστορία του Γκόσλινγκ απλώνει μέσα στα 100 της λεπτά έναν κόσμο τριπαρισμένο, γεμάτο χρώματα, έξοχα φωτογραφημένα πλάνα (από τον διευθυντή φωτογραφίας του «Enter the Void» του Γκασπάρ Νοέ), και αναφορές που ξεκινούν από τον Ντέιβιντ Λιντς και τον Ντάριο Αρζέντο και φτάνουν μέχρι τον Αλεχάντρο Ζοντορόφσκι και τον Νίκολας Βίντιγνκ Ρεφν.
