Η γνωστότερη και πιο συχνή περίπτωση σκηνοθέτη που εμφανίζονταν στις ταινίες του είναι φυσικά αυτή του Άλφρεντ Χίτσκοκ καθώς κανείς άλλος ως σήμερα δεν το έκανε τόσο συστηματικά – ίσως μόνο ο Μ. Νάιτ Σιάμαλαν. Όσοι άλλοι το έχουν επιχειρήσει, το έχουν κάνει σε μεμονωμένες περιπτώσεις, όπως για παράδειγμα ο Κουέντιν Ταραντίνο που είχε σύντομες εμφανίσεις στα «Reservoir Dogs» και «Pulp Fiction».
Η πιο αξιοσημείωτη περίπτωση μετά τον Χίτσκοκ φαίνεται να είναι αυτή του Μάρτιν Σκορσέζε. Δεν το έκανε ποτέ ως παιχνίδι σαν τον Χίτσκοκ, όμως βρέθηκε αρκετές φορές να εμφανίζεται σε ταινίες του, σε κάποιες από αυτές μάλιστα είναι πολύ δύσκολο να τον διακρίνει κάποιος. Η λεπτομερής μελέτη του Keyframe γέννησε ένα πεντάλεπτο βίντεο που μιλά για αυτή την εμμονή των σκηνοθετών και μετρά τις φορές που ο Σκορσέζε δεν αντιστάθηκε σε αυτήν.
