Κάπου εκτός των αντιληπτικών δυνατοτήτων του ανθρώπου, μπορεί να υπάρχει μια εναλλακτική διάσταση, ένα παράλληλο σύμπαν όπου οι ταινίες ολοκληρώνονται πρόωρα, την ώρα που κάποιος ήρωας αναφέρει τον τίτλο τους, ανεξάρτητα από τον χρόνο που τους πήρε να αναπτυχθούν ως εκείνο το σημείο, και χωρίς καμιά έγνοια για την πλοκή που μπορεί να έχει απλώσει, μέχρι τότε, δεκάδες παρακλάδια που περιμένουν να οδηγήσουν κάπου.
Χάρη στην τρελή ιδέα του Κρις Χιουμπς, μπορούμε να ρίξουμε μια κλεφτή ματιά σ’ ένα τέτοιο απευκταίο σύμπαν (όπου κλείνουν απότομα και άδοξα, σπουδαία φιλμ, όπως το «Full Metal Jacket», ο «Πληροφοριοδότης» κι ο «Άρχοντας των Δαχτυλιδιών»), να γελάσουμε και μετά να νιώσουμε τυχεροί που, ευτυχώς, δεν ζούμε σ’ αυτό και μπορούμε να βλέπουμε τις ιστορίες να ολοκληρώνονται με κανονικό τρόπο.
Τα πρώτο και το δεύτερο μέρος αυτού του βίντεο, παρουσιάζει οκτώ ταινίες συνολικά, και περιλαμβάνει κάποιες από τις πιο αξιομνημόνευτες και αγαπημένες σκηνές στην ιστορία του σινεμά. Όπως, για παράδειγμα, τη στιγμή που ο Αλαν και η Ελι ανακαλύπτουν την αναγέννηση των δεινοσαύρων, στο «Jurassic Park» ή την ώρα που ο Φόρεστ Γκαμπ, συστήνεται με την γλυκιά, ηλικιωμένη κυρία που κάθεται δίπλα του, στο θρυλικό παγκάκι.
Σίγουρα αυτός δεν είναι ο ενδεδειγμένος τρόπος για να τιμήσει κανείς κάποια από τα πιο εμβληματικά φιλμ στην ιστορία της ποπ κουλτούρας, αλλά σε μια παράλληλη διάσταση όπου ο πειραματισμός με τα ιερά και τα όσια, δεν θα γνώριζε κανέναν περιορισμό, ίσως να έβρισκε τη θέση του κι αυτό το βίντεο.
Σε κάθε περίπτωση, έχει την πλάκα του.
