Αυτόν το μήνα στο ΑΣΤΟΡ μετά τα μεσάνυχτα… θα κυκλοφορούν Βρυκόλακες:
Γενική είσοδος: 5 ευρώ
9 Απριλίου
Ένα Κορίτσι Γυρίζει Σπίτι Μόνο του Τη Νύχτα (A Girl Walks Home Alone at Night) της Άνα Λίλι Αμιρπούρ
Σε μία απροσδιόριστη βιομηχανική πόλη, ένα θηλυκό βαμπίρ παρατηρεί την παρακμή των κατοίκων της και τιμωρεί τους υπαίτιους. Ένα βράδυ όμως θα ερωτευθεί. Με αφετηρία το φεστιβάλ του Σάντανς, το «Ένα Κορίτσι Γυρίζει Σπίτι Μόνο του τη Νύχτα» αποκαλύπτει με αυτοπεποίθηση τα…δόντια του!
Στην «κακιά» βιομηχανική πόλη, που μοιάζει (χωρίς να είναι) με την Τεχεράνη, συμβαίνουν περίεργα πράγματα. Πλάσματα της νύχτας όπως πόρνες, νταβατζήδες και τοξικομανείς, σπαταλούν ανήθικα τις ζωές τους. Στην ομήγυρη έρχεται να προστεθεί ένα αυθεντικά απόκοσμο ον. Ένα θηλυκό βαμπίρ. Το νεκροζώντανο κορίτσι που παραμονεύει στο σκοτάδι, είναι έτοιμο να τιμωρήσει αλλά και να ερωτευθεί.
Το «Ένα Κορίτσι Γυρίζει Σπίτι Μόνο του τη Νύχτα» προσπερνά με γοητευτική αλλοκοτιά την αφηγηματική σύμβαση και με οπτική τόλμη διατρέχει τα σπαγγέτι γουέστερν και τον τρόμο για να αναδείξει την ατμόσφαιρα και το συναίσθημα. Η Αμιρπούρ υποβάλλει τον ψυχισμό των ηρώων με επιτυχία και στο τέλος αποθεώνει το ρομαντισμό με έντονα κοντράστ. Στην τελική το «Ένα Κορίτσι Γυρίζει Σπίτι Μόνο του τη Νύχτα» δεν είναι απλά η πρώτη ιρανική ταινία με βαμπίρ. Είναι ένα εντυπωσιακό σκηνοθετικό ντεμπούτο. (Πάνος Γκένας)
16 Απριλίου
Νορβηγία του Γιάννη Βεσλεμέ
Μια ταινία για τα αμετανόητα παιδιά της νύχτας, για θεατές σε διαρκή εφηβεία, για τους ορκισμένους λάτρες της αναλογικής εποχής και για τους βρικόλακες των ξενυχτάδικων. Αυτό είναι το μεγάλου μήκους σκηνοθετικό ντεμπούτο του μουσικού Γιάννη Βεσλεμέ.
Με φανερή αδυναμία στην αναλογική εποχή και με σαφείς underground ευαισθησίες στα όσα αγαπάει να ακούει και να βλέπει, ο 35χρονος Βεσλεμές προσπάθησε στην πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, να ανταποκριθεί σε δυο προκλήσεις που έθεσε για τον εαυτό του. Από τη μία θα επιχειρούσε να αναπαραστήσει κινηματογραφικά μια στιγμή μέσα στο χρόνο την οποία προφανώς είχε μυθοποιήσει και αποτυπώσει ρομαντικά στο μυαλό του, και από την άλλη θα προσπαθούσε να χωρέσει όσο το δυνατόν περισσότερες από τις προσωπικές του εμμονές και τις pop culture σταθερές του στο ίδιο φιλμ.
Παρά τους σεναριακούς περιορισμούς και τον σφιχτό προϋπολογισμό που υποψιάζομαι ότι είχε στη διάθεσή του, πάντως, ο Γιάννης Βεσλεμές ανταποκρίνεται με αυθορμητισμό, με παιχνιδιάρικη διάθεση, με άκρως λειτουργική σκηνογραφική αντίληψη και με μια σχεδόν εφηβική φαντασία η οποία αδειάζει στην οθόνη αναφορές και ιδέες, όπως ένας μπόμπιρας σκορπίζει άτακτα τα Lego του στο πάτωμα.
Και επειδή η «Νορβηγία» είναι λιγότερο μια συμβατική ταινία και περισσότερο ένα φιλμικό παιχνίδι που ξέρει σε ποιο κοινό απευθύνεται και σε ποιους θεατές να κλείσει το μάτι, το στοίχημα είναι κερδισμένο. (Λουκάς Κατσίκας)
23 Απριλίου
Μόνο Οι Εραστές Μένουν Ζωντανοί (Only Lovers Left Alive) του Τζιμ Τζάρμους
H επιστροφή του Τζιμ Τζάρμους πίσω από την κάμερα γίνεται με ένα μητροπολιτικό παραμύθι που μιλά για μοντέρνους βρικόλακες, ακούει δυνατά rock’n’roll μουσική, λατρεύει τις νυχτερινές βόλτες στην πόλη, αποθεώνει την Τίλντα Σουίντον ως μια σαγηνευτική κινηματογραφική παρουσία και έχει την υποστήριξη Ελληνα παραγωγού: του Χρήστου Κωνσταντακόπουλου.
Τι είναι το «Μόνο οι Εραστές Μένουν Ζωντανοί», αν όχι μια προσωπική φαντασίωση του σκηνοθέτη; Αισίως στα 60 του χρόνια, ο Τζιμ Τζάρμους ονειρεύεται ότι η αιώνια ζωή είναι μια νηφάλια κατάσταση την οποία ο ίδιος θα βιώνει αποτραβηγμένος πίσω από τα μαύρα του γυαλιά, απομονωμένος στις σαγηνευτικές σκιές του κόσμου και περιτριγυρισμένος από τα αγαπημένα του φαντάσματα: τους προσφιλείς λογοτεχνικούς του ήρωες, την πολύτιμη συλλογή του από βινύλια, τις vintage ηλεκτρικές κιθάρες, το ροκ εν ρολ.
Όποια θεματική ανάγνωση κι αν διαλέξει κανείς, ο ηδονικός φόρος τιμής του Τζάρμους στους ορκισμένους outsiders αυτού του κόσμου αποτελεί ήδη ένα μοντέρνο midnight classic. Με τη βαθιά ρομαντική του διάθεση, τη λατρεία για οτιδήποτε νυχτερινό, το απαράμιλλο cool ύφος του και την αδυναμία του στο υποψιασμένο χιούμορ γίνεται, άλλωστε, ένα από εκείνα τα φιλμ στα οποία μοιάζει δύσκολο να αντισταθεί κανείς. (Λουκάς Κατσίκας)
