«Η Πίνα ήταν μια ζωγράφος που χρησιμοποιούσε τα σώματα των χορευτών ως λέξεις», λέει ένα από τα μέλη του θιάσου της θρυλικής Γερμανίδας χορογράφου Πίνα Μπάους. Χαρακτηρισμός, που επιβεβαιώνεται τρανά στο νέο, τρισδιάστατο ντοκιμαντέρ του Βιμ Βέντερς «Πίνα Μπάους», ένα από τα κινηματογραφικά επιτεύγματα των ημερών μας, όχι απλά γιατί αποδεικνύει πως ο Γερμανός δημιουργός τα πάει τελευταία πολύ καλύτερα στην τεκμηρίωση (βλέπε: «Buena Vista Social Club») απ' ό,τι στη μυθοπλασία (βλέπε: «The Palermo shooting»), ούτε μονάχα γιατί μιλά για την πιο ριζοσπαστική χορογράφο του 20ού αιώνα, αλλά και επειδή μεταθέτει δημιουργικά την τεχνική του 3D σ' ένα κύκλωμα καθαρά καλλιτεχνικό, πέρα από τη συνήθη στέγη των καρτούν και των περιπετειωδών μπλοκμπάστερ.
«Γάμος»
Πράγματι, με τη χρήση του βάθους πεδίου στην ανάγλυφη παρουσίαση των κινούμενων σωμάτων, το «Πίνα Μπάους» που ξεκινά να προβάλλεται στις αίθουσες από την Κυριακή του Πάσχα, συνιστά τον ιδανικό «γάμο» ανάμεσα στην τρισδιάστατη τεχνική κινηματογράφησης και τον σύγχρονο χορό. Αλλωστε κορμός του φιλμ είναι οι ίδιες οι χορογραφίες της Μπάους, εκτεταμένα αποσπάσματα από τις τέσσερις πιο αγαπημένες της παραστάσεις, που διακόπτοντα μονάχα σποραδικά από μίνι συνεντεύξεις – μνήμες των χορευτών της.
Υπάρχουν φυσικά, και ενθέσεις αρχειακού υλικού με την ίδια την Μπάους. Μονάχα, όμως, αρχειακού, και όχι φιλμαρισμένου, καθώς η χορογράφος δεν πρόλαβε ποτέ να δει το μακροχρόνιο όνειρό της να συνεργαστεί με τον στενό της φίλο Βιμ Βέντερς σ' ένα ντοκιμαντέρ να πραγματώνεται. Πέθανε το καλοκαίρι του 2009, μόλις δύο μέρες πριν ξεκινήσουν οι δοκιμαστικές λήψεις.
Το φιλμ περιλαμβάνει και σόλο χορευτικά μελών του θιάσου της Μπάους κινηματογραφημένα σε φυσικούς χώρους στο Βούπερταλ, τη γερμανική βιομηχανική πόλη όπου μεγαλούργησε η αξέχαστη καλλιτέχνις.
Το «Πίνα Μπάους» παρουσιάστηκε σε ειδική προβολή στο περασμένο Φεστιβάλ Βερολίνου, παρουσία της Ανγκελα Μέρκελ. Στις ελληνικές αίθουσες κυκλοφορεί το Πάσχα από την Odeon.
Ρ.Ε
