Οποιοσδήποτε θεατής σέβεται τις εμμονές του, αγαπάει το σινεμά τρόμου και την ψυχεδέλεια των μουσικών sixties, καλοδέχεται κάθε αναφορά στις ταινίες του Μπάβα, του Αρτζέντο και του Χεσούς Φράνκο, καταβροχθίζει με τα μάτια του κάθε ιταλικό giallo που μπορεί να βρει, απολαμβάνει την softcore κινηματογραφική erotica των 70ς (όταν την συναντά), έχει αδυναμία στον Ντέιβιντ Λιντς και εκτιμά λίγη ειρωνεία μαζί με τις ανατριχίλες του, τότε μάλλον θα επιφυλάσσει ιδιαίτερη εκτίμηση για τον Πίτερ Στρίκλαντ.
Από Ελληνίδα μητέρα και Βρετανό πατέρα, έπειτα από ένα αξιόλογο μεγάλου μήκους ντεμπούτο (το βραβευμένο με Αργυρή Άρκτο «Κάταλιν Βάργκα» του 2009) που ελάχιστα φανέρωνε τις μετέπειτα προθέσεις του, ο Στρίκλαντ προσπάθησε να χωρέσει όλα τα προαναφερθέντα σε δυο γοητευτικά αταξινόμητες ταινίες: το υποβλητικό «Berberian Sound Studio» (2012) και το σαδομαζοχιστικό ρομάντζο του «Duke of Burgundy» (2014).
Γράφτηκε ότι το «In Fabric» είναι όσα δεν κατάφερε να γίνει η «Suspiria» του Λούκα Γκουαντανίνο.
Με το «In Fabric» (στο πρόγραμμα των 24ων Νυχτών Πρεμιέρας ο ελληνικός τίτλος ήταν «Το Στοιχειωμένο Ύφασμα») ο Στρίκλαντ αφήνει τη φαντασία του ελεύθερη, αναπαριστώντας τι συμβαίνει όταν ένα καταραμένο κόκκινο φόρεμα σκορπίζει συμφορές και δεινά στις άτυχες αγοράστριές του, όλες πελάτισσες μιας μυστηριώδους μπουτίκ που μοιάζει περισσότερο με άντρο μαγισσών.
Όποια κι αν ήταν η αντικειμενική πρόθεσή του με το φιλμ, ο 45χρονος σκηνοθέτης το καταδιασκεδάζει, μπερδεύοντας το αλλόκοτο, το αστείο, το ερωτικό και το ονειρικό για να προσφέρει έναν παράξενο, σε σημεία ιδιαίτερα όμορφο και μαζί πλήρως σαρκαστικό συνδυασμό ρετρό τρόμου, μαύρης κωμωδίας, camp μυστηρίου και σάτιρας του καταναλωτισμού.
Η παγκόσμια πρεμιέρα της ταινίας στο Φεστιβάλ του Τορόντο συνοδεύτηκε από άκρως κολακευτικά σχόλια, αξιοσέβαστο κινηματογραφικό έντυπο του εξωτερικού έγραψε ότι το «In Fabric» είναι όσα δεν κατάφερε να γίνει η «Suspiria» του Λούκα Γκουαντανίνο, ενώ σχεδόν όλοι αναφέρονταν δικαίως στην απόκοσμη παρουσία της Φάτμα Μοχάμεντ (ηθοποιό όλων των ταινιών του Στρίκλαντ) και σε μια πραγματικά αλησμόνητη σκηνή φετιχιστικού ερωτισμού, με πρωταγωνίστρια μια κούκλα βιτρίνας.
Οτιδήποτε άλλο επιφύλαξε το παράδοξο σύμπαν της νέας ταινίας του Στρίκλαντ, το διαπίστωσε το ελληνικό κοινό στη μία και μοναδική προβολή του «In Fabric» στις 24ες Νύχτες Πρεμιέρας και την οποία τίμησε με την παρουσία του ο ίδιος ο σκηνοθέτης. Ένα αλησμόνητο ραντεβού!
Τα δικαιώματα διανομής της ταινίας στην Αμερική απέκτησε η ανήσυχη Α24 («The Witch», «Moonlight», «Ο Αστακός»).
