To τρέιλερ της επόμενης (ανάμεσα σε πολλές επερχόμενες) ταινίας του Τέρενς Μάλικ είναι σήμερα στις οθόνες μας και από μόνο του θα μπορούσε να είναι ένα απίθανο τίζερ, αν κανείς δεν ήταν λίγο υποψιασμένος από το φιλοσοφικό «Δέντρο της Ζωής» αλλά και τις διχαστικές έως συγκαταβατικές κριτικές του «To the Wonder» στο πρόσφατο φεστιβάλ Βενετίας.
Οι εικόνες και το voice over αμέσως προδίδουν ο δημιουργό τους, καθώς ο λυρισμός είναι διάχυτος, με την έννοια της αγάπης στο επίκεντρο: «You shall love… Love is to run the risk of failure, the risk of betrayal… you fear your love has died…» ακούμε να κηρύττει υποβλητικά η φωνή του Χαβιέ Μπαρδέμ, μιλώντας με τα σπαστά του αγγλικά για μια αγάπη που μπορεί «να μετουσιωθεί σε κάτι υψηλότερο» (ναι, μην ξεχνιέστε, είμαστε στο σύμπαν του Τέρενς Μάλικ).
Από τα αρχικά πλάνα στις νορμανδικές παλίρροιες του Mont Saint Michel ως τα κοντινά στα πρόσωπα των ηθοποιών του, ο Μάλικ βάζει κι εδώ τη φύση να συνδιαλέγεται με τον άνθρωπο, ωστόσο, όπως και στο φιλοσοφικό «Δέντρο», αυτά που επηρεάζουν βαθιά και συγκινούν τον ένα θεατή είναι ακριβώς τα ίδια που βασανίζουν τον άλλο: η αποσπασματική αφήγηση, η εναλλαγή αργόσυρτων πλάνων και εικόνων, η υποβάθμιση κομματιών της πλοκής για χάρη κάποιου μεγαλύτερου όλου και πολλά ακόμα που μοιάζουν να κατοικούν και στο «Θαύμα».
Η επίσημη σύνοψη αναφέρει ως κεντρικούς ήρωες τη Μαρίνα και τον Νιλ (Όλγκα Κουριλένκο και Μπεν Άφλεκ). Μετά από ένα ταξίδι στην Ευρώπη έρχονται να ζήσουν στην Οκλαχόμα και τα προβλήματα τους επισκέπτονται. Η Μαρίνα συναντά έναν ιερέα (Χαβιέ Μπαρδέμ) που μοιράζονται τις ίδιες αναζητήσεις, ενώ ο Νιλ επανασυνδέεται με τη φίλη από την παιδική του ηλικία, Τζέιν (Ρέιτσελ ΜακΆνταμς). Εντάξει, μάλλον δεν πρόκειται όλα αυτά να έχουν αρχή, μέση, τέλος ή τυπικά χαρακτηριστικά μιας δραματικής αφηγηματικής πλοκής.
Η κριτικές από τη Βενετία δεν ήταν ενθουσιώδεις, τα μεγάλα ονόματα του καστ που περνούν από το τρέιλερ έχουν εντελώς άνισο χρόνο εμφάνισης στην ταινία (-ο Μάλικ είναι διάσημος για τα κοψίματά του στο post production), ενώ οι αλληγορικές αναφορές και το slide show όμορφων εικόνων κάτω από ένα ποιητικό voice over θα μπορούσαν να λειτουργούν καλύτερα στην αίθουσα προβολών κάποιου μεγάλου Μουσείου του κόσμου.
Η πρώτη εντύπωση για το «To the Wonder» είναι πάντως καταδικασμένη να εξαρτάται από το πώς αισθάνεται κανείς για την τελευταία δουλειά του Μάλικ, αφού ο δημιουργός φροντίζει να δηλώσει με αυτό το τρέιλερ ότι παραμένει σε ανάλογη διάθεση στοχασμού, αλλά -κυρίως- σκοπεύει να τη σερβίρει χωρίς επαρκή χρονική απόσταση από το υπερβατικό, υπέροχο, αλλά δύσπεπτο «Δέντρο» του.
