Είναι από μόνη της κινηματογραφική η ιστορία του Μπεν Άφλεκ στην καλλιτεχνική άνοδο, τα δύο Όσκαρ και την μετέπειτα προσωπική πτώση στον δαίδαλο του αλκοoλισμού. Ήρθε η στιγμή το σινεμά, ίσως και με χρήση θεραπευτική, να ποντάρει σε μια βιωματικά σχετική μυθοπλασία που ενδέχεται να δώσει και μια ευτυχή αφήγηση.
Το «The Way Back», είναι η ιστορία ενός πάλαι ποτέ αστεριού του μπάσκετ κι ενός καθ' όλα υποσχόμενου ανθρώπου που μετά από μια ανέξηγητη επιλογή, μια καθοριστική απώλεια και μια ανυπόφορη διολίσθηση στο αλκοόλ μοιάζει ολόκληρος ένα χαμένο στοίχημα. Μια απροσδόκητη πρόταση, πλήρους κινηματογραφικής σύμπτωσης, να προπονήσει την ομάδα του σχολείου του, την οποίας ήταν άλλοτε ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης, μπορεί να είναι η ευκαιρία μιας λύτρωσης.
Προφανώς η ιστορία θυμίζει πλήθος ανάλογων – και μερικών ωραιότατων – αθλητικών δραμάτων. Προφανέστερα όμως ακόμα, διαθέτει την ακαταμάχητη (κι ελαφρώς νοσηρή) γοητεία του παραλληλισμού με τη ζωή του πρωταγωνιστή της, ενός ανθρώπου που ξεκίνησε με Όσκαρ Σεναρίου, έγινε golden boy του αμερικανικού blockbuster, μεταμορφώθηκε σε (τουλάχιστον) αξιόλογο σκηνοθέτη, κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, έγινε ακόμα και Μπάτμαν, για να κατρακυλά εδώ και χρόνια στον αλκοολισμό και τα προσωπικά προβλήματα.
Το νέο και τελικό trailer δείχνει μια όψη που, κατά την γνώμη μας, δεν μπορείς να συμπεράνεις αν πρόκειται για κλισέ δράμα ή βιωματικό φιλμ, ο σκηνοθέτης σου φέρνει ευτυχείς φιλμικές αναμνήσεις («Warrior») και γεννά υπόσχεση, ο Άφλεκ δεν αποκλείεται να έχει βάλει το χέρι του και στην σεναριογραφή. Όλα μαζί συνθέτουν μια προσδοκία, είθε το έργο να είναι και καλό και θεραπευτικό, όσο γίνεται, για τον πρωταγωνιστή του, να είναι και ένα «γεμάτο» αθλητικό δράμα για εμάς.
