Για την εποχή του υπήρξε πρωτοπόρο στην οξυδέρκεια με την οποία πρόβλεψε την έκρηξη της ριάλιτι τηλεόρασης, σατιρίζοντας και καταγράφοντας μια κατασκευασμένη πραγματικότητα, όπου η ανθρώπινη ζωή αποκτά αξία μέσα από τα χιλιάδες ζευγάρια μάτια ζευγάρια μάτια που την παρακολουθούν και διαμορφώνουν την ίδια την ύπαρξή της. Σας θυμίζει κάτι;
Το «The Truman Show» του 1998 μοιάζει δεκαπέντε και πλέον χρόνια μετά, προφητικό. Και η Paramount εξετάζει την πιθανότητα να μεταφέρει το κόνσεπτ που παρουσίασε στο σινεμά ο Πίτερ Γουάιρ στη μικρή οθόνη. Ο Άντριου Νίκολ υπέγραφε το σενάριο και ο Τζιμ Κάρεϊ υποδύθηκε τον Τρούμαν, τον ανυποψίαστο ήρωα, του οποίου η καθημερινή ζωή μεταδίδεται εν αγνοία του 24 ώρες το εικοσιτετράωρο σε δισεκατομμύρια ανθρώπους ανά τον κόσμο.
Το ερώτημα, όπως και σε πολλές άλλες περιπτώσεις τηλεοπτικών ριμέικ επάνω σε κινηματογραφικές ταινίες, είναι κατά πόσο μια σειρά πολλών επεισοδίων θα μπορέσει να κρατήσει ζωντανή τη φρεσκάδα και την πρωτοτυπία του φιλμ, αλλά και τι περισσότερο θα μπορούσε να προσθέσει ή να συνεισφέρει στην ιστορία. Με άλλα λόγια, αν αυτή τη τηλεοπτική μεταφορά έχει λόγο ύπαρξης, ή απλώς είναι αποτέλεσμα μιας «ξηρασίας» σε επίπεδο νέων ιδεών.
Στην περίπτωση του «Truman Show», παραγωγοί προσανατολίζονται να προχωρήσουν ένα βήμα πέρα από την ταινία, βάζοντας τον ήρωα να ανακαλύπτει τη ζωντανή μετάδοση της ζωής του και μετά το πρώτο αυτό πλήγμα να αντιμετωπίζει το εξίσου ισχυρό σοκ της διασημότητας όταν βγαίνει επιτέλους στην πραγματική ζωή. Όπως δηλαδή συμβαίνει σε πολλές περιπτώσεις αληθινών τηλεριάλιτι.
