• ΝΕΑ
  • ΤΑΙΝΙΕΣ
  • ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ
  • ΠΡΟΣΕΧΩΣ
  • ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ
  • ATHENS OPEN AIR
  • ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ

  • AIFF 2026
  • ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
  • ΑΤΖΕΝΤΑ
NEWSLETTER
Οι Νύχτες μας πλησιάζουν! Όλα τα νέα του 32ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας εδώ

Το Φεστιβάλ Εθνογραφικού Κινηματογράφου της Αθήνας ομιλεί τη γαλλική!

20 Μαρ 2015 | Νέα | 0 comments

Το Φεστιβάλ Εθνογραφικού Κινηματογράφου της Αθήνας αποδέχθηκε την τιμητική πρόταση του Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου και παρουσιάζει το Σάββατο 21/3 μια εξαιρετική επιλογή ταινιών
Συντάκτης: Cinemagazine Team
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

Στόχος της επιλογής είναι να αναδείξει τον τρόπο με τον οποίο ο γαλλόφωνος κινηματογράφος έχει συμβάλει στην διαμόρφωση, την εξέλιξη και την ανάδειξη της σχέσης του κινηματογράφου και της οπτικής ανθρωπολογίας, η οποία ενθαρρύνει τον διαπολιτισμικό διάλογο και προτείνει διαφορετικούς τρόπους να σκεφτόμαστε τον κόσμο.

O Ζαν Ρους έχει ταυτιστεί με τον εθνογραφικό κινηματογράφο, αλλά κατάφερε να ξεπεράσει τα όριά του και να επηρεάσει τελικά και άλλες εκφάνσεις της 7ης τέχνης. Tο «Εγώ, Ένας Μαύρος» κατέχει σημαντική θέση στο έργο του μεγάλου αυτού δημιουργού και είναι εξαιρετικά επίκαιρο σήμερα.

Ο γαλλόφωνος κινηματογράφος που σχετίζεται με τον εθνογραφικό κρύβει και εκπλήξεις όπως το πειραματικό ντοκιμαντέρ «Ξενοδοχείο Monterey» της πρωτοπόρου δημιουργού Σαντάλ Άκερμαν, που γυρίστηκε το 1972, και το αριστουργηματικό «Χωρίς Ήλιο» του Κρις Μαρκέρ του 1983.

Το τέλος της αποικιοκρατίας, τα κινήματα του φεμινισμού και της οικολογίας και θέματα όπως η θέση του σώματος, του φύλου εκφράζονται μέσά από την επιλογή των φοιτητικών ταινιών νέων ερευνητών που επικεντρώνονται στις αναπαραστάσεις μιας χώρας, του Καμερούν.

Student Ethnographic Films: Focus on Cameroon | Φοιτητικές Εθνογραφικές Ταινίες: Ματιά Στο Καμερούν

«Noise That Brings Money» (Θόρυβος που Φέρνει Χρήματα) του Konrad Pilot / (2013, 41')

 

«Europaland» του Balz Andrea Alter / (2010, 30’) 

Η ταινία καταπιάνεται με το ζήτημα της εικόνας που οι νεαροί Καμερουνέζοι σχηματίζουν για την Ευρώπη: αντιλαμβάνονται την Ευρώπη ταυτόχρονα ως τον επίγειο παράδεισο, αλλά και ως την πηγή της αφρικανικής δυστυχίας. Η ταινία ακολουθεί τον ανερχόμενο Καμερουνέζο ρέγγε καλλιτέχνη Οτού Οτού Αντρέ Ροντρίγκε, μεταφέροντας τον θεατή σε μια διαδρομή μέσα από τον κοινωνικό συμβολισμό της Ευρώπης ως της «γουάιτμανς κόντρι» (χώρας του λευκού).

Προβολή: Σάββατο 21 Μαρτίου | 17:00 | Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος (Σίνα 31) 

«Noise That Brings Money» (Θόρυβος που Φέρνει Χρήματα) του Konrad Pilot / (2013, 41')

Στην αγορά σιδηρουργίας στη Μαρούα, στην περιοχή Φαρ Νορθ του Καμερούν, τα σφυριά ηχούν όλη τη μέρα. Εδώ, οι ντόπιοι σιδεράδες μετατρέπουν παλιοσίδερα σε αντικείμενα καθημερινής χρήσης. Σώματα αυτοκινήτων γίνονται καρότσια, τροχοί φορτηγών μεταμορφώνονται σε αλέτρια, και μικρότερα κομμάτια παλιοσίδερων καταλήγουν να γίνουν κουτάλια. Η ταινία είναι το πορτρέτο του Ακαμπάρ, ενός νεαρού, ευρηματικού σιδηρουργού, ο οποίος κυνηγά το όνειρό του να εκμοντερνίσει το εργαστήριό του και να ιδρύσει μια επιχείρηση σιδηρουργίας. Ακολουθώντας τον Ακαμπάρ στο εργαστήριό του, στο σπίτι με την οικογένειά του, σε συναντήσεις και εκθέσεις, το «Θόρυβος που Φέρνει Χρήματα» παρουσιάζει την επίμονη μάχη ενός ατόμου να πραγματοποιήσει τα όνειρά του, φέρνοντας φαινομενικά μη χρησιμοποιήσιμα κομμάτια σιδήρου πίσω στη ζωή.

Προβολή: Σάββατο 21 Μαρτίου | 17:00 | Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος (Σίνα 31)

«Moi, Un Noir» (Εγώ, Ένας Μαύρος) του Jean Rouch (1958, 73’)

 

«Together as One» (Μαζί Σαν Ένα) του Kilian Lamtur Tanlaka (2013, 12’)

Η ταινία αναδεικνύει την κοινωνική χρήση του καρυδιού κόλα (kola) στην κοινωνία των Nso’, που είναι το μεγαλύτερο βασίλειο της περιοχής Western Grassfields και μια εθνοτική ομάδα στην βορειοανατολική γωνία της Βορειοδυτικής περιοχής του Καμερούν, που αποτελείται από Χριστιανούς, Μουσουλμάνους και υποστηρικτές «παραδοσιακών» θρησκευτικών πεποιθήσεων. Το καρύδι κόλα είναι ένα αντικείμενο γύρω από το οποίο εκφράζεται το συναίσθημα, η εμπειρία, η αίσθηση και η ζώσα πραγματικότητα τού να ανήκεις κάπου, να μοιράζεσαι της ενότητας, της φιλίας και της ειρήνης. ο καρύδι κόλα, έτσι, παίζει ένα σημαντικό ρόλο φέρνοντας κοντά ποικίλους ανθρώπους μαζί, ασχέτως της θρησκείας, του χωριού, της γειτονιάς ή των σκέψεών τους. Με αυτήν την έννοια, το καρύδι κόλα δημιουργεί μια αίσθηση σύμπνοιας, συντροφικότητας, μια αίσθηση ότι ανήκεις κάπου.

Προβολή: Σάββατο 21 Μαρτίου | 17:00 | Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος (Σίνα 31)

«Moi, Un Noir» (Εγώ, Ένας Μαύρος) του Jean Rouch (1958, 73’)

Μια δουλειά-ορόσημο για τον κινηματογράφο τεκμηρίωσης, το «Εγώ, Ένας Μαύρος» είναι η ταινία που όρισε την απομάκρυνση του Ζαν Ρους από την παραδοσιακή εθνογραφία και την μετακίνησή του προς πιο συνεργατικές και αυτοσχεδιαστικές στρατηγικές που αποκαλούσε «shared anthropology» και «ethnofiction». Το «Εγώ, Ένας Μαύρος» απεικονίζει μια συνηθισμένη εβδομάδα στις ζωές ανδρών και γυναικών από τον Νίγηρα που έχουν μεταναστεύσει στην Ακτή Ελεφαντοστού για δουλειά. Η ταινία συλλαμβάνει τις λύπες και τις σποραδικές χαρές των μεταναστών σε όλη τους την ψυχολογική πολυπλοκότητα, αντιπαραθέτοντας φανταστικές σκηνές με τις απογοητεύσεις της φτωχικής καθημερινής τους ζωής.

Προβολή: Σάββατο 21 Μαρτίου | 18:30 | Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος (Σίνα 31)

«Sans Soleil» (Χωρίς Ήλιο) του Chris Marker (1983, 100’)

 

«Hôtel Monterey» (Ξενοδοχείο Monterey) της Chantal Akerman (1972, 65’)

Γυρισμένο στη Νέα Υόρκη το 1971, όταν η εντυπωσιακά ταλαντούχα και τολμηρή 21χρονη σκηνοθέτης του ανακάλυπτε την πειραματική σκηνή, το «Ξενοδοχείο Monterey» είναι η ταινία που εκτόξευσε την καριέρα της Σαντάλ Άκερμαν. Θυμίζοντας τους πίνακες των Βερμέερ, Χόπερ και Χάμερσοϊ , η Άκερμαν αποτυπώνει ένα ετοιμόρροπο και κάπως ρυπαρό ΝεοΥορκέζικο ξενοδοχείο κατά τη διάρκεια μιας νύχτας. Το κτίριο χωρίζεται σε μία σειρά προσεκτικά σχεδιασμένων και υπέροχα φωτισμένων πλάνων και λήψεων που ακολουθούν την ανάβαση της κάμερας προς την οροφή και το χάραμα μέσα από ανελκυστήρες, διαδρόμους και δωμάτια, στρίβοντας σε σκοτεινές γωνίες, σταματώντας να αναλογιστούν κατά τα άλλα κοινότυπες λεπτομέρειες και απολαμβάνοντας στην παραδοξότητα του συνηθισμένου. Είναι η πεμπτουσία της ιδέας του κινηματογράφου ως εμπειρίας, και απλώς κάτι που δεν πρέπει να χάσετε.

Προβολή: Σάββατο 21 Μαρτίου | 20:00 | Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος (Σίνα 31)

«Sans Soleil» (Χωρίς Ήλιο) του Chris Marker (1983, 100’)

Ένα πρωτοποριακό ταξιδιωτικό ημερολόγιο ελεύθερης μορφής, ένα περίπλοκο ταξίδι στο χρόνο και τη μνήμη, μία ριζοσπαστική δουλειά mixed media, ένα προσωπικό κινηματογραφικό δοκίμιο, ένα αριστούργημα: το «Χωρίς Ήλιο» του Κρις Μαρκέρ δεν επιδέχεται κατηγοριοποίησης κι όμως μοιάζει πιο επίκαιρο και ευφάνταστο με το πέρασμα του χρόνου. Η ταινία περιπλανιέται από την Αφρική ως την Ιαπωνία, με οδηγό το συνειρμικό μοντάζ και μία αφηγήτρια δίχως όνομα, η οποία διαβάζει τους στοχασμούς ενός (μη υπαρκτού) ταξιδιώτη, που θέτουν ερωτήματα για την ανθρώπινη εμπειρία, τις λεπτές αποχρώσεις της μνήμης και της αντίληψης, καθώς και την κοινοτυπία της ζωής. Θα αλλάξει την άποψή σας για το τι μπορεί να είναι ένα ντοκιμαντέρ.

Προβολή: Σάββατο 21 Μαρτίου | 21:30 | Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος (Σίνα 31)

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ