The Terminal: Να το δω;

Οι παίκτες: Ο Στίβεν Σπίλμπεργκ στη σκηνοθεσία, ο Τομ Χανκς στον πρωταγωνιστικό ρόλο του Βίκτορ Ναβόρσκι και η Κάθριν Ζέτα Τζόουνς στον ρόλο της γοητευτικής αεροσυνοδού Αμέλια. Κοντά τους ο Στάνλει Τούτσι, ο Ντιέγκο Λούνα, ο Κουμάρ Παγιάνα. Το σενάριο ανήκει σε έναν από τους πιο εναλλακτικούς σεναριογράφους του Χόλιγουντ, στον Σάσα Γκερβάσι και η μουσική επένδυση είναι του Τζον Γουίλιαμς, (“Star Wars”,
The Schindler’s List”, “Superman”, “Catch Me If You Can”), σταθερό συνεργάτη του Στίβεν Σπίλμπεργκ τα τελευταία χρόνια.

Το παιχνίδι: Ο Βίκτορ Ναβόρσκι (Τομ Χανκς) είναι ένας Ανατολικοευρωπαίος που επισκέπτεται για πρώτη φορά τη Νέα Υόρκη. Μόλις φτάνει στο αεροδρόμιο JFK, μαθαίνει ότι ένα πραξικόπημα στην πατρίδα του έχει καταστήσει το διαβατήριο του άκυρο. Ως εκ τούτου, ούτε να επιστρέψει στην Ευρώπη μπορεί, ούτε να βγει από το αεροδρόμιο. Αναγκάζεται λοιπόν να ζήσει σε έναν όχι και τόσο φιλόξενο χώρο, παρατηρώντας τους ταξιδιώτες που περνούν μόλις λίγες ώρες εκεί που ο ίδιος ζει κανονικά εβδομάδες και μήνες… περιμένοντας ευχάριστα νέα από τους δικούς του, κάνοντας καινούριους φίλους, αποκτώντας μερικούς…. εχθρούς και δείχνοντας στην πανέμορφη αεροσυνοδό Αμέλια (Κάθριν Ζέτα Τζόουνς) την τρυφερότητα και το σεβασμό τόσο στους γύρω όσο και στον εαυτό του…

Τι μας άρεσε:
– Η βάση του σεναρίου (είναι εμπνευσμένο από αληθινή ιστορία) μας κέρδισε στην αρχή… στη συνέχεια, όμως, μας άφησε μία πικρή γεύση καθώς όλα ακολούθησαν την κλασική πεπατημένη αμερικανική οδό.
– Η ερμηνεία του Τομ Χανκς στο ρόλο του Βίκτορ Ναβόρσκι και τα άπταιστα κρακοζιανά του (που απ’ ότι μάθαμε ήταν Βουλγάρικα)!
– Ο 85χρονος Ινδός Κουμάρ Παγιάνα, που υποδύεται τον Γκούπτα, τον καθαριστή του αεροδρομίου. Τα ζογκλερικά που κάνει στη σκηνή του ρομαντικού δείπνου του Βίκτορ και της Αμέλια είναι πραγματικά απολαυστικά!

Τι δε μας άρεσε:
– Ότι ούτε σ’ αυτή την ταινία τα γνωστά αμερικανικά κλισέ ήταν παράδειγμα προς αποφυγήν. Πολυ- ιδωμένες σκηνές και πολυ-ακουσμένες ατάκες δυστυχώς έκαναν αισθητή τη παρουσία τους…
-Η Κάθριν Ζέτα Τζόουνς που καίτοι έλαμπε μέσα στη στολή της αεροσυνοδού νιώσαμε ότι απλά έκανε ένα αδιάφορο πέρασμα από την ταινία.

Ποιον να πάρετε μαζί σας: Κάποιον φαν των αμερικάνικων ταινιών και μόνο.

Αξίζει τα 7 ευρώ; Μάλλον όχι….. μάλλον αξίζει να τη δείτε σε dvd..

Trivia: – Για τις ανάγκες της ταινίας χρειάστηκε να χτιστεί εκ του μηδενός ένα εικονικό αεροδρόμιο, ενώ για τις πιο απαιτητικές σκηνές χρησιμοποιήθηκε το αεροδρόμιο Mirabel του Μόντρεαλ, όπου και η αεροπορική εταιρεία United Airlines “δάνεισε” στην Dreamworks ένα Boeing 747 για κάποια γυρίσματα. Η ανέγερση του αεροδρομίου ολοκληρώθηκε σε είκοσι εβδομάδες, ενώ μισθώθηκαν περισσότεροι από 200 εργάτες!!!
– Περισσότερες από 35 εταιρείες έκαναν τα πάντα προκειμένου τα λογότυπά τους να κοσμήσουν κάποιο από τα καταστήματα στο εμπορικό κέντρο που στήθηκε στο βασικό χώρο υποδοχής. Ενδεικτικά αναφέρουμε τις εταιρείες: Hugo boss, American Express, Swatch, Starbucks κα. Αξιοσημείωτο είναι ότι όλες οι εταιρείες αναλώσιμων προϊόντων έστειλαν κανονικούς υπαλλήλους στα γυρίσματα, ώστε να επιτευχθεί απόλυτη φυσικότητα και αληθοφάνεια!

– Το σενάριο είναι εμπνευσμένο από αληθινή ιστορία:Το 1988, ο Ιρανός Μεχάν Νασέρι, 46 ετών τότε, έπεσε θύμα κλοπής, ενώ προσπαθούσε να ζητήσει πολιτικό άσυλο στην Αγγλία. Χωρίς διαβατήριο, αναγκάστηκε να γυρίσει στο Charles de Gaulle του Παρισιού, όπου και παρέμεινε, περιμένοντας να λάβει άδεια εισόδου στη χώρα. Η τελική έγκριση άργησε τόσο πολύ να έρθει, ώστε σε αντίδραση ο Νάσερι αρνήθηκε να φύγει από το αεροδρόμιο και παρέμεινε για έντεκα ολόκληρα χρόνια στο Terminal One, αφηγούμενος την περιπέτειά του σε κάθε ενδιαφερόμενο.