Ομολογουμένως, ο Νιλ Πάτρικ Χάρις είχε τις καλές στιγμές του, είχε τις αμήχανες στιγμές του, αλλά κυρίως η γεύση που άφησε, τόσο στο τηλεοπτικό (και διαδικτυακό) κοινό, όσο και στους παρευρισκομένους, ήταν οτι ούτε ο ίδιος μπορούσε να υπερασπιστεί τα αστεία του, κυρίως γιατί φάνηκε να μην τα πιστεύει.
ΤΑ ΚΑΛΑ ΤΗΣ ΤΕΛΕΤΗΣ
1. ΤΟ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΝΟΥΜΕΡΟ
Ξεκινώντας με ένα εντυπωσιακό νούμερο αλα Μπρόντγουει φάνηκε -παρα το άγχος του- οτι κινούνταν στα νερά του, φέρνονστας στη σκηνή έναν αιώνα ταινίες, τον Τζακ Μπλακ και την Άνα Κέντρικ σε ένα από τα καλύτερα εναρκτήρια shows της πρόσφατης μνήμης της ιστορίας των Όσκαρ, ήρθε να κουμπώσει με την ημίγυμνη εμφάνισή του on stage σατυρίζοντας τον Μάικλ-Birdman-Κίτον, αλλά και το τελευταίο νούμερο της βραδιάς, όπου ανοίγοντας έναν υπερ-αναδιπλούμενο φάκελο, διάβασε τις προβλέψεις που είχε κάνει και παραγματοποιήθηκαν τις 3 ώρες που προηγήθηκαν.
2. Η LADY GAGA ΤΡΑΓΟΥΔΑ ΤΗ ΜΕΛΩΔΙΑ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ
Από τις καλές στιγμές ήταν η live ερμηνεία της Lady Gaga σε μια εμφάνιση-υπερπαραγωγή (τόσο στο κόκκινο χαλί, όσο και πάνω στη σκηνή) σε 3 τραγούδια της περίφημης «Μελωδίας της Ευτυχίας», που φέτος γιορτάζει τα 50 χρόνια από την παραγωγή της. Το κοινό την καταχειροκρότησε, ενώ τα εύσημα πήρε και από την θρυλική Τζούλι Άντριους, που ανέβηκε στη σκηνή για να παραδώσει το βραβείο καλύτερου τραγουδιού.
3. Ο ΠΑΒΕΛ ΠΑΒΛΙΚΟΦΣΚΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ ΑΠΟ ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ
Ο πρώτος νικητής της χθεσινής βραδιάς που πήγε να πέσει θύμα της…μουσικής, αλλά ο Πάβελ Παβλικόφσκι παρέλαβε το βραβείο καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας για την «Ida», και πρόλαβε μέσα στα 2 του λεπτά να ευχαριστήσει όσους ήθελε! Βρήκε τις κατάλληλες ανάσες ανάμεσα στη μουσική και μιλώντας πάνω της, έβγαλε ίσως τον πιο…μελωδικό λόγο της βραδιάς, σε μια από τις χαμογελαστές στιγμές της χθεσινής απονομής.
4. ΓΡΑΦΙΣΤΙΚΗ ΥΨΗΛΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ
Ίσως ένα από τα καλύτερα «κομμάτια» της χθεσινής απονομής, ήταν η χρήση των γραφικών κατα την ανακοίνωση τόσο των υποψηφιοτήτων σε κάθε κατηγορία, όσο και κατα την διάρκεια του 5λεπτου in memoriam, όπου οι φωτογραφίες των τιμώμενων προσώπων γινόταν «με μαγικό τρόπο» σαν μια ζωγραφιά. Ειδική επίσης αναφορά, στην κατηγορία του καλύτερου μακιγιάζ όταν η οθόνη «κοβόταν» στα δυο και αποκαλυπτόταν το πριν και το μετά της μεταμόρφωσης, μοιάζοντας με ένα εντυπωσιακό graphic novel.
5. Ο ΤΖ.Κ.ΣΙΜΟΝΣ
Σε έναν από τους συγκινητικότερους λόγους, προέβη ο Τζ. Κ. Σίμονς, ο πρώτος βραβευμένος στη χθεσινή απονομή. Έχοντας κερδίσει τα βραβεία σχεδόν όλων των Ενώσεων μέχρι να φτάσει εδώ, ο Σίμονς άφησε χθες στην άκρη τον Νταμιέν Σαζέλ και τον Μάιλς Τέλερ και δήλωσε: «Τηλεφωνήστε στη μητέρα σας. Τηλεφωνήστε στον πατέρα σας. Αν είστε τυχεροί και είναι και οι δυο ζωντανοί, τηλεφωνήστε τους. Μην του στέλνετε μηνύματα και mails. Πάρτε τους τηλέφωνο και πείτε τους πως τους αγαπάτε, και οτι τους ευχαριστείτε και ακούστε τους όσο σας μιλάνε.»
6. ΔΟΞΑ ΣΤΟ «GLORY»
Από τις στιγμές που η αίθουσα «δάκρυσε» (από τον Ντέιβιν Ογιέλο μέχρι τον Κρις Πρατ) ήταν η δυναμική παρουσία της εμφάνισης της live ερμηνείας του (λίγα λεπτά αργότερα βραβευμένου) τραγουδιού από την ταινία «Selma», με τίτλο «Glory». Το κοινό συμμετείχε, χειροκροτώντας μέχρι το μεγάλο φινάλε που οι φωνές ενώθηκαν σε ένα από «εκείνα» τα τραγούδια που έχουν γραφτεί για να κουβαλήσουν μηνύματα.
7. ΠΑΤΡΙΣΙΑ ΑΡΚΕΤ RULES!
Από τους πιο δυναμικούς λόγους μπορεί να «καταλογιστεί» στην Πατρίσια Αρκέτ, που ανεβαίνοντας στη σκηνή για να παραλάβει το Όσκαρ Β' γυναικείου ρόλου για το «Boyhood» (το μοναδικό της βραδιάς), έκλεισε διεκδικώντας ίση «τιμολογιακή» πολιτική των γυναικών στο χώρο της βιομηχανίας του θεάματος, κάνοντας τη Μέριλ Στριπ να την υποστηρίζει σθεναρά, με την Τζένιφερ Λόπεζ, τη Σίρλει Μακ Λέιν, τον Ίθαν Χοκ και τον Ρίτσαρντ Λίνκλειτερ να την χειροκροτούν έντονα.
8. «EVERYTHING IS AWESOME» (ΓΙΑ 3 ΛΕΠΤΆ)
Κάπου ανάμεσα στην αμηχανία και στο fun, μπαίνει και η live performance του «Everything is Awesome», του υποψήφιου για Όσκαρ καλύτερου τραγουδιού από την «Ταινία Lego». Η ταινία που παραγκωνίστηκε στην κατηγορία της καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων, ανέβηκε στη σκηνή, τραγούδησε, χόρεψε, γέμισε την αίθουσα με χρώματα και κατασκευασμένα με κομμάτια Lego, χρυσά αγαλματίδια, ενθουσίασε το κοινό και υπενθίμησε στην Ακαδημία την μεγάλη της αδικία, όχι να μην συμπεριλάβει την ταινία στην κατηγορία των κινουμένων σχεδίων, αλλά να την βραβεύσει. Με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο πάντως, η ταινία ζωντάνεψε επι σκηνής -και λίγο στις πρώτες σειρές- για 4 ολόκληρα λεπτά.
.
..ΚΑΙ ΤΑ ΑΣΧΗΜΑ
9. Ο ΜΑΙΚΛ ΚΙΤΟΝ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΘΕΩΡΟΥΣΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ, ΝΙΚΗΤΗΣ
Μια από τις σκληρότερες και καθόλου προβλέψιμες -όπως και αποδείχτηκε- μάχη των φετινών βραβείων, ήταν αυτή της κατηγορίας του Α' ανδρικού ρόλου μεταξύ του Έντι Ρέντμειν (για τη «Θεωρία των Πάντων») και του Μάικλ Κίτον (για το «Birdman»). Αμφότεροι είχαν βραβευτεί με τη Χρυσή σφαίρα καλύτερης ανδρικής ερμηνείας, ωστόσο τον τελευταίο μήνα ο Ρέντμειν κατάφερε να κερδίσει το Bafta και το βραβείο Ένωσης ηθοποιών, και να έρθει με περισσότερες πιθανότητες βράβευσεις για το Όσκαρ. Το ίδιο ήλπιζε και ο Κίτον, ο οποίος λίγο πριν την ανακοίνωση του ονόματος του νικητή το βράδυ της Κυριακής, έβγαλε από την τσέπη του ένα χαρτάκι με τον ευχαριστήριο λόγο του, το οποίο και φανερά ξαναέβαλε στην τσέπη του σακακιού του, όσο ο Ρέντμειν ανέβαινε στη σκηνή για να παραλάβει το βραβείο του.
10. Ο ΤΕΡΕΝΣ ΧΑΟΥΑΡΝΤ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΚΡΙΒΩΣ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΤΟΥ
Από τις αμήχανες (εώς αποτυχημένες) στιγμές της βραδιάς μπορούν να θεωρηθούν η άνευρη παρουσία του Τέρενς Χάουαρντ που ανέβηκε στη σκηνή για να παρουσιάσει τρεις (από τις οκτώ) υποψήφιες για Όσκαρ καλύτερης ταινίας (τη «Selma», το «Χωρίς Μέτρο» και το «Παιχνίδι της Μίμησης»). Ξεκινώντας με έντονη διάθεση, ο ηθοποιός φάνηκε να χάνει το μέτρο, με μεγάλες παύσεις, και με περισσότερη ένταση απ' όση χρειαζόταν η βραδιά. Τα μέσα διχάστηκαν, με τα μισά να χαρακτηρίζουν εως και ντροπιαστική την εμφάνισή του, ενώ άλλα έκαναν λόγο για την μεγάλη του αγάπη για το σινεμά, που βρήκε εδώ τον απόλυτο τρόπο για να εκδηλωθεί.
11. ΤΖΟΑΝ ΡΙΒΕΡΣ (1933-2014)
Υπέροχο το «Ιn Μemoriam», συγκινητικός ο πρόλογος της Μέριλ Στριπ και αντυπωσιακή η Τζένιφερ Χάντσον. Στην οθόνη θυμηθήκαμε (ξανά) τον Ρόμπιν Γουίλιαμς και τον -ξεχασμένο στα Bafta- Μπομ Χόσκινς, την Λορίν Μπακόλ και την Ανίτα Έκμπεργκ, ανάμεσα σε άλλους. Έλειπε όμως το όνομα της Τζόαν Ρίβερς. Σεναριογράφος, κάποτε σκηνοθέτης και ηθοποιός, δημοσιογράφος και συγγραφέας με τον πάντα καυστικό της τρόπο και η γυναίκα που «ανακάλυψε» το κόκκινο χαλί και την αναμετάδοσή της, όπως την ξέρουμε και την παρακολουθούμε σήμερα έλειπε παντελώς από το βίντεο.
+1
Τέλος, στις «γλυκές» γκάφες της βραδιάς μπορεί να προστεθεί το spoiler που η Άννα Κέντρικ στο εναρκτήριο νούμερο με τον Νιλ Πάτρικ Χάρις επι σκηνής, έδωσε για το «Κορίτσι που Εξαφανίστηκε» του Ντέιβιντ Φίντσερ (και που φυσικά δεν θα ξανα-αποκαλύψουμε για αυτούς που ακόμα (!) δεν την έχουν δει), μιας ταινίας που κατα βάση στηρίχτηκε και έπαιξε με το μυστικό της, καθ' όλη της διάρκειά της.
