&00 Το Δεκέμβριο του 1967 ένα τραγικό συμβάν σύστησε στο κοινό το Πόιντ Πλέζαντ μια μέχρι τότε άγνωστη κωμόπολη της Βιρτζίνια. Ηταν ο ανατριχιαστικός επίλογος μιας σειράς αλλόκοτων γεγονότων που τρομοκράτησαν τους κατοίκους της επί δεκατρείς μήνες. Στο επίκεντρό τους η εμφάνιση μιας ανθρωπόμορφης οντότητας που θύμιζε πουλί και μια σειρά από αλλόκοτα τηλεφωνήματα. Ο συγγραφέας και μελετητής παραψυχολογικών φαινομένων Τζον Α. Κιλ έτυχε να βρεθεί εκεί για να τα καταγράψει και να τα ζήσει ο ίδιος. 35 χρόνια μετά, με τον Χρησμό της Πεταλούδας ο σκηνοθέτης Μαρκ Πέλινγκτον μεταφέρει στην οθόνη ένα μέρος από το ανατριχιαστικό χρονικό. Τον πρώτο λόγο φυσικά έχει ο άνθρωπος που ήταν εκεί …
Στα 72 του χρόνια, ο Κιλ είναι ένας ψηλόλιγνος άντρας με αστραφτερό βλέμμα και μια χούφτα βιώματα που αφήνουν να καταλάβει κανείς ότι τα όσα ισχυρίζεται δεν αποτελούν αποκύημα της φαντασίας του, αλλά συλλογή εμπειριών. “Πολλά από αυτά που διηγούμαι φαίνονται ίσως αστεία και δε σας αδικώ. Γνωρίζετε όμως ότι συμβαίνουν διαρκώς. Απλώς όλοι μας το κρατάμε κρυφό, από φόβο μήπως κανείς δε μας πιστέψει”.
Ο Μύθος: “Βρισκόμουν σε κάποια κοντινή περιοχή καλύπτοντας ένα άλλο θέμα, ώσπου κάποιος φίλος με έπεισε πως άξιζε τον κόπο να επισκεφτώ μια κωμόπολη στην οποία συνέβαιναν πολλά παράδοξα”, εκμυστηρεύεται ο Κιλ, προσπαθώντας να μας μεταφέρει στον τόπο όπου άρχισαν όλα. “Συνάντησα πολυάριθμους ανθρώπους που έτυχε να γίνουν μάρτυρες κάποιας παραφυσικής δραστηριότητας, αλλά το είχαν κρατήσει μυστικό. Δεν είχα ακριβώς συναίσθηση τού τι γινόταν, κατάλαβα όμως από νωρίς πως επρόκειτο για κάτι πολύ σοβαρό. Οπως αποδείχτηκε έμελλε να απασχολήσει ένα μεγάλο μέρος της ζωής μου…”.
Οι Ινδιάνοι της Βορείου Αμερικής πίστευαν στην ύπαρξη μιας φτερωτής οντότητας που ονόμαζαν “πουλί του κεραυνού”, ένα επικίνδυνο δαιμονικό πλάσμα με κύρια χαρακτηριστικά δυο κατακόκκινα διαπεραστικά μάτια. Ανάλογοι μύθοι υπάρχουν στο Μεξικό και την Ινδονησία και όλοι μιλούν για ένα ανθρωπόμορφο πτηνό το οποίο μοιάζει με τον πιο κοντινό συγγενή του πλάσματος που τρομοκρατούσε τους κατοίκους του Πόιντ Πλέζαντ. Οσοι το αντίκρισαν του έδωσαν και το όνομα που επρόκειτο να το ακολουθήσει μέχρι σήμερα: mothman (άνθρωπος-πεταλούδα).
Τα Γεγονότα: Παρμένα κατευθείαν από τα αληθινά συμβάντα και ιδιαίτερα τρομακτικά στο φιλμ είναι τα απόκοσμα και ιδιαίτερα ανησυχητικά τηλεφωνήματα που, όπως συνέβη σε πολλούς από τους ντόπιους του Πόιντ Πλέζαντ, λαμβάνει ο χαρακτήρας του Ρίτσαρντ Γκιρ. Μάρτυρας αυτών των κλήσεων υπήρξε ο ίδιος ο Κιλ, ανάμεσά τους κι εκείνης που συνέχιζε ακόμη και μετά την αποσύνδεση της συσκευής! “Μου συνέβη πραγματικά” επιβεβαιώνει ο συγγραφέας με απόλυτη ψυχραιμία “όπως είχε προηγούμενα συμβεί σε πλήθος ανθρώπων που μου το εκμυστηρεύτηκαν”. Οι φωνές που άκουγε “μιλούσαν με αριθμούς ή σε ακατανόητες γλώσσες κι ασφαλώς δεν ήταν ανθρώπινες. Ηταν μηχανικές. Στις μέρες μας έχουμε συνηθίσει φυσικά να επεμβαίνουμε ποικιλοτρόπως σε κάποιο ηχητικό σύστημα και να το τροποποιούμε, εν έτει 1967 όμως κάτι τέτοιο ήταν πρακτικά αδύνατο”.
19 Νοεμβρίου 1967: “Χθες βράδυ είχα έναν τρομερό εφιάλτη” εξομολογήθηκε στον Κιλ σε μια φίλη του – δημοσιογράφο στην τοπική εφημερίδα. “Ανθρωποι πνίγονταν σε ένα ποτάμι και χριστουγεννιάτικα πακέτα δώρων επέπλεαν παντού… Ηξερα ότι κάτι τρομακτικό θα συνέβαινε στον ποταμό, γιατί τηλεφωνήματα αγνώστων με είχαν μυστηριωδώς προειδοποιήσει”, θυμάται ο συγγραφέας. “Προσπάθησα με επιστολές να προειδοποιήσω όσους πίστευα ότι θα με άκουγαν”. Το απόγευμα της 19ης Δεκεμβρίου η γέφυρα πάνω από τον ποταμό Οχάιο που συνέδεε το Πόιντ Πλέζαντ με την Γκαλίπολι κατέρρευσε. 46 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους. Χριστουγεννιάτικα πακέτα είχαν γεμίσει την επιφάνεια του ποταμού. “Ενιωσα τρομερές τύψεις, σκέφτηκα ότι αν ήμουν έξυπνος θα μπορούσα να σώσω αυτούς τους ανθρώπους. Από την άλλη όμως όλα ήταν προδιαγεγραμμένα, τίποτα δε θα ήταν δυνατό να τα αποτρέψει”. Καμιά επίσημη εκδοχή για την αιτία του ατυχήματος δε στάθηκε ποτέ ικανοποιητική. Ουδέποτε κανείς ξαναείδε τον διαβόητο Ανθρωπο-Πουλί. Και τα αλλόκοτα τηλεφωνήματα σίγησαν…
Απόσπασμα από τη συνέντευξη του Τζον Α. Κιλ στο Λουκά Κατσίκα. Ολόκληρο το κείμενο δημοσιεύτηκε στο τεύχος 133 του περιοδικού ΣΙΝΕΜΑ.
Διαβάστε επίσης: Ο Χρησμός της Πεταλούδας: Συνέντευξη με τον Ρίτσαρντ Γκιρ
