Στον (υπό)κοσμο του Σκορσέζε

Η αγάπη του Μάρτιν Σκορσέζε για τις γκανγκστερικές ταινίες, αλλά και η ανταπόκριση κοινού, κριτικών και οσκαρικής Ακαδημίας στις κινηματογραφικά ιδιοφυείς και ατμοσφαιρικές ιστορίες του Marty μπορεί να οδηγήσουν τελικά σε μια νέα δουλειά του σκηνοθέτη, βασισμένη και πάλι σε αληθινούς χαρακτήρες του υποκόσμου της Βοστόνης. Αυτό τουλάχιστον αφήνουν να εννοηθεί τα δημοσιεύματα του διεθνούς Τύπου, που κάνουν λόγο για επιστροφή του δημιουργού στην πόλη του Πληροφοριοδότη και εκ νέου συνεργασία με το σεναριογράφο Γουίλιαμ Μόναχαν και τον παραγωγό Γκρέιαμ Κινγκ (δηλαδή όλο το team της «οσκαροστεφανωμένης» ταινίας του 2006), χωρίς πάντως να αναφέρουν την πιθανότητα για ένα sequel ή prequel.

Σύμφωνα με την Boston Herald, ο Σκορσέζε έχει βάλει στο … μάτι έναν ακόμα διαβόητο εγκληματία: Ο John Martorano, με περισσότερους από 20 φόνους στο ενεργητικό του και μια ζωή γεμάτη από τα επικίνδυνα παιχνίδια του υποκόσμου, κατέληξε να δίνει πληροφορίες στην αστυνομία, μετά τη διαπίστωση ότι πολλοί από τα μέλη της συμμορίας του ήδη έπαιζαν διπλό παιχνίδι. Ο Martorano, τον οποίο, σύμφωνα πάντα με την εφημερίδα, ο σκηνοθέτης συνάντησε μέσα σε απόλυτη μυστικότητα (- εάν η είδηση ισχύει, η μυστικότητα δεν ήταν και τόσο απόλυτη!- ) εξέτισε 14 χρόνια φυλάκισης, προτού γίνει το «καρφί» των ομοσπονδιακών, αποκαλύπτοντας τελικά την παράνομη και άκρως ύποπτη σχέση του αφεντικού του, αρχιμαφιόζου James ?Whitey? Bulger με το FBI – ο τελευταίος αποτέλεσε έμπνευση για το ρόλο του Τζακ Νίκολσον στον Πληροφοριοδότη.

Κι ενώ οι απανταχού σινεφίλ εύχονται να επιβεβαιωθούν οι φήμες και για άλλη μια φορά να εκτυλιχθεί αριστοτεχνικά από τον μετρ του είδους το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι στη μεγάλη οθόνη, η αστυνομία της Βοστόνης, αλλά πολλές από τις οικογένειες των θυμάτων δε βλέπουν με καθόλου καλό μάτι την προοπτική να αποκτήσει το Χόλιγουντ τα δικαιώματα της ιστορίας του Martorano, αφού διαβλέπει τον κίνδυνο να γίνει ήρωας ο άνθρωπος που διέπραξε μερικά από τα πλέον ειδεχθή εγκλήματα στην πόλη. Ο Marty όμως έχει αποδείξει ότι ξέρει να πλάθει και να χειρίζεται χαρακτήρες με λεπτότητα επιπέδου PhD Psychology, χωρίς να πέφτει σε πολλές από τις γνώριμες χολιγουντιανές παγίδες. Γι’ αυτό, ακόμα και όσοι αντιδρούν με τα θέματά του καταλήγουν (σχεδόν νομοτελειακά) να παραδίνονται στην κινηματογραφική μαγεία του.


Ανθή Νταουσάνη