Το 15ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας ανίχνευσε την πορεία της κριτικής στον κινηματογράφο και τη μουσική, μέσα από μία «διεθνή» συζήτηση που έγινε το μεσημέρι της Τρίτης, στον ημιώροφο του βιβλιοπωλείου IANOS, υπό το συντονισμό του καλλιτεχνικού διευθυντή του Φεστιβάλ, Ορέστη Ανδρεαδάκη και τις ερωτήσεις που έθεσε ο ίδιος και κάποιοι από τους παρευρισκόμενους.
Έγκυροι δημοσιογράφοι από τα μεγαλύτερα κινηματογραφικά και μουσικά περιοδικά διεθνώς, από το περιοδικό Variety, η Leslie Felperin, από το περιοδικό Empire ο Nev Pierce, από το περιοδικό Les Inrockuptibles η Geraldine Sarratia και ο Γιάννης Πετρίδης, μίλησαν για την επιρροή των blog, των playlist και της τεχνολογίας στον τρόπο που διαδίδεται και κρίνεται η μουσική και ο κινηματογράφος.
Γενική παραδοχή της συζήτησης ήταν ότι η οικονομική κρίση έχει επηρεάσει τόσο τη μουσική και κινηματογραφική βιομηχανία διεθνώς, όσο και τα αντίστοιχα έντυπα. Μια από τις σημαντικότερες επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης είναι οι περικοπές της διαφήμισης στα έντυπα, εκ μέρους των εταιρειών. Αυτό σημαίνει μείωση στα έσοδα, μείωση στον αριθμό σελίδων του εντύπου και κατ’ επέκταση μείωση στην ύλη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα που ανέφερε ο Γιάννης Πετρίδης, το ασυνήθιστα μικρό σε έκταση αφιέρωμα στον Michael Jackson από το μεγαλύτερο διεθνώς περιοδικό Billboard με αφορμή το θάνατο του μεγάλου σταρ.
Ακόμη, από τους εκπροσώπους όλων των εντύπων σημειώθηκε ότι πλέον οι μόνιμοι κριτικοί αλλά και δημοσιογράφοι σε έντυπα μουσικά ή κινηματογραφικά έχουν μειωθεί δραματικά με αποτέλεσμα να κυριαρχούν στο χώρο οι free lancers, οι οποίοι μάλιστα πληρώνονται και πολύ λιγότερο απ’ ό,τι παλιότερα.
Τονίστηκε μάλιστα, ότι η «κυριαρχία» των bloggers έχει ενισχύσει τη δυναμική της «word of mouth» κριτικής, αυτής δηλαδή που προέρχεται από τους ίδιους τους καταναλωτές στα διάφορα κινηματογραφικά ή μουσικά φόρουμς, με αποτέλεσμα η έντυπη κριτική από ειδικούς να τείνει να γίνει είδος υπό εξαφάνιση ή τουλάχιστον υπό αχρηστία. Ωστόσο, ακόμη και οι εκπρόσωποι των εντύπων παραδέχθηκαν πως υπάρχουν κάποια site που αντιμετωπίζουν σοβαρά και υπεύθυνα τόσο τον κινηματογράφο όσο και τη μουσική, ενώ ο Γιάννης Πετρίδης πρότεινε ως μια λύση προς την κυριαρχία των playlist το διαδικτυακό ραδιόφωνο.
Πιο συγκεκριμένα, όσον αφορά στα playlist, που κατά πολλούς σημαίνουν τον θάνατο του παραγωγού, με το ρόλο κάποιου που ανακαλύπτει και προτείνει μουσικές, ο Γιάννης Πετρίδης τόνισε πως το φταίξιμο δεν είναι όλο των ραδιοφωνικών σταθμών ή ακόμη και των παραγωγών αλλά μεγάλη μερίδα ευθύνης φέρουν και οι ίδιοι οι ακροατές. Η μεγάλη ακροαματικότητα των σταθμών με playlist αλλά ακόμη και τα ευτελή αντίγραφα μουσικής έχουν επιφέρει μία σοβαρή πάθηση στο ελληνικό ραδιόφωνο και οδηγούν το ελληνικό τραγούδι, που κάποτε είχε τη φήμη του γαλλικού, του ιταλικού ή του πορτογαλικού, σε εξαφάνιση.
Τέλος, διερευνώντας τις επιπτώσεις που είχε η τεχνολογία και στις δύο τέχνες σημειώθηκε ότι μία σοβαρή συνέπεια είναι ότι τόσο ο κινηματογράφος όσο και η μουσική έχουν γίνει από προϊόντα μαζικής κατανάλωσης, στην σκοτεινή αίθουσα και στην μουσική σκηνή αντίστοιχα, ιδιωτικά προϊόντα που ο καθένας μπορεί να απολαύσει μόνος και στο σπίτι του. Αν και η τεχνολογία λοιπόν αποτελεί εξέλιξη, όλοι οι κριτικοί συμφώνησαν ότι σήμανε την μετάβαση σε μια νέα εποχή και για τις δύο τέχνες, τη διάδοση και την κριτική τους.
