Αν το ριμέικ της Καζαμπλάνκα δια χειρός Μαντόνα ταρακούνησε για τα καλά την κινηματογραφική αισθητική σας, τότε ετοιμαστείτε γιατί ενός κακού μαντάτου…. μύρια έπονται:
Οι Γουάινσταϊν, που εκτός από αδέλφια είναι και μεγάλοι «ιδεοπαραγωγοί», κάθισαν και έστιψαν το μυαλό τους σκεφτόμενοι τι ταινίες να βγάλουν για το έτος 2009. Έτσι, μετά από ώριμη σκέψη αποφάσισαν ότι ένα ριμέικ των «Επτά Σαμουράι» του Κουροσάβα είναι μία τρομερή ιδέα που θα τους αποδώσει τα μέγιστα εμπορικά κέρδη. Χωρίς να χάσουν τον καιρό τους πάτησαν το πράσινο κουμπάκι και το project τέθηκε σε λειτουργία.
Διαβάζουμε μάλιστα στο Variety, πως τα γυρίσματα θα ξεκινήσουν το χειμώνα του 2008 για να βγει η ταινία στις αίθουσες μέσα στο 2009, το καστ θα απαρτιστεί από Αμερικανούς, Ευρωπαίους και Ασιάτες ηθοποιούς, ενώ ένας σκηνοθέτης ήδη βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με τη Weinsteins !
Η ιδέα αυτή που στους αμερικανικούς εμπορικούς κινηματογραφικούς κύκλους φαντάζει ως μάννα εξ ουρανού, μας ανατριχιάζει και μόνο στο άκουσμά της! Γιατί αν λογίζεται ως «ιεροσυλία» και μόνο η σκέψη του να πειράξει κάποιος ένα από τα κλασικά αριστουργήματα, τότε το να πάρει σάρκα και οστά ένα ριμέικ του πρέπει να τιμωρηθεί με την εσχάτη των ποινών.
Ίσως τελικά θα έπρεπε να θεσπιστεί μία κινηματογραφική αστυνομική αρχή, η οποία θα έχει «ιερό» σκοπό να βάζει φρένο σε τέτοιες θεότρελες ιδέες. Γιατί αν συνεχιστεί αυτή η ιστορία με τα ριμέικ, τότε δεν θα ξαφνιαστούμε καθόλου αν διαβάσουμε στο μέλλον ότι στα σκαριά βρίσκεται το ριμέικ του «Νονού» και του «Πολίτη Κέιν». Και δεν είναι ούτε συντηρητική ούτε οπισθοδρομική η αντίθεσή μας σε τέτοιου είδους αναβιώσεις, απλώς πιστεύουμε ότι ταινίες αριστουργήματα είναι κρίμα να «χάνουν» για τις νεότερες κυρίως γενιές τη μαγεία τους από σύγχρονα καπελώματα και είναι ακόμα μεγαλύτερο κρίμα να τις συναντούμε στις σινεκριτικές του μέλλοντος στα trivia των ριμέικ (βλ. η ταινία βασίζεται στην ομώνυμη ασπρόμαυρη ιαπωνική κόπια του 1956 που σκηνοθέτησε ο Ακίρα Κουροσάβα).
Γεωργία Οικονόμου
