Ίσως η μεγαλύτερη έκπληξη που προέκυψε από την ανακοίνωση των υποψηφιοτήτων για τα βραβεία Όσκαρ ήταν η απουσία του Ρόμπερντ Ρέντφορντ από την κατηγορία του Α' Ανδρικού Ρόλου για την συγκλονιστική του ερμηνεία στο «Όλα Χάθηκαν» του Τζ.Σ. Τσάντορ.
Η συνέντευξη Τύπου για την έναρξη του Φεστιβάλ Σάντας έδωσε στον Ρέντφορντ, που ήταν παρών για να απαντήσει στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων ως ιδρυτής του Φεστιβάλ, την ευκαιρία να σχολιάσει την είδηση. Όταν ρωτήθηκε πώς αισθάνθηκε που δεν ήταν ανάμεσα στους υποψηφίους, απάντησε: «Ήμουν τόσο χαρούμενος που μπόρεσα να κάνω την ταινία γιατί ήταν ανεξάρτητη. Θα ήταν υπέροχο αν ήμουν υποψήφιος – φυσικά. Αλλά [το γεγονός ότι δεν είμαι] δεν με ενόχλησε, ούτε με στεναχώρησε. Είμαι χαρούμενος για την ταινία. Τα υπόλοιπα δεν με αφορούν. Είμαι καλά. [Η ταινία] μου έδωσε την ευκαιρία να γυρίσω στις ρίζες μου ως ηθοποιός. Για τα Όσκαρ, γίνονται πολλές καμπάνιες και μπορεί να γίνουν πολύ πολιτικές οι κινήσεις.»
O 78χρονος ηθοποιός, πάντως, άσκησε κριτική στην πολιτική των διανομέων της ταινίας, Lionsgate και Roadside Attractions: «Είχαμε ελάχιστη ή μηδαμινή διανομή…Δεν ξέρω τι φοβούνται. Δεν ήθελαν, ή δεν μπορούσαν, να ξοδέψουν λεφτά. Δεν είχαμε καμπάνια για να φτάσουμε το ευρύ κοινό.»»
«Δεν μου αρέσει αυτό που έχει συμβεί στο Σάντανς»
Στη συνέντευξη Τύπου του Σάντας, ο Ρέντφορντ τόνισε ότι το ενδιαφέρον του Φεστιβάλ δεν είναι στα χρήματα αλλά στο «να δημιουργήσει νέες φωνές στο ανεξάρτητο σινεμά». «Στο Σάντανς προσφέρουμε ένα ασφαλές μέρος, όπου οι άνθρωποι μπορούν να καταλάβουν ποιοι είναι και να είναι αυτό που είναι. Και η ιστορία μας είναι η απόδειξη των ευκαιριών που έχουμε δώσει σε πολλούς καλλιτέχνες», πρόσθεσε.
Σε συνέντευξή του, όμως, στο Hollywood Reporter, ο ηθοποιός σχολίασε μελαγχολικά την διαφορετική πορεία του Φεστιβάλ, στο οποίο εμπλέκεται στενά: «Πώς μπορώ να μην είμαι ικανοποιημένος με την επιτυχία; Αλλά τα πρώτα χρόνια ήταν καλύτερα. Κάποια συγκεκριμένα στοιχεία και χαρακτηριστικά, που έδιναν στην διοργάνωση ένα είδος οικειότητας, εκλείπουν σιγά-σιγά. Δεν είναι πια το μέρος που ήταν. Δεν μου αρέσει αυτό που έχει συμβεί.»
Στην ίδια συνέντευξη, παραδέχθηκε ότι θέλει να αλλάξει αρκετά στη ζωή του, να ξαλαφρώσει από τις «παγίδες» της συνεχούς δουλειάς, της συντήρησης των σπιτιών του, ακόμη και το Σάντανς. «Μερικές φορές, πρέπει να αλλάζεις τη φρουρά, και αυτό συμπεριλαμβάνει και εμένα.»
Τέλος, μίλησε για την προσπάθειά του να μην είναι τόσο αρνητικός και επικριτικός στην καθημερινότητά του, ένα χαρακτηριστικό του που θεωρεί υπεύθυνο για το γεγονός ότι έχει λίγους πραγματικούς φίλους («Ήμουν πάντα πολύ απασχολημένος για να διατηρήσω φιλίες. Είναι δικό μου λάθος, η έλλειψη συντήρησης των σχέσεων»), πέρα από τον Πολ Νιούμαν, «ένα εξαιρετικό πλάσμα» που του λείπει πολύ. «Όλη μου τη ζωή ήμουν πολύ επικριτικός. Πάντα έβλεπα τι ήταν λάθος στα πράγματα και τι μπορούσε να γίνει καλύτερο. Ανέπτυξα μια σκοτεινή ματιά στη ζωή, όταν κοίταζα τη χώρα μου. Όταν ήμουν μικρός, μου έλεγαν να είμαι σωστός, ότι δεν είχε σημασία αν κέρδισες ή έχανες, μόνο το πώς έπαιζες το παιχνίδι. Και συνειδητοποίησα ότι ήταν ψέμα.»
