60 χρόνια σε κινηματογράφο, τηλεόραση και θέατρο για ένα άμεσα αναγνωρίσιμο πρόσωπο, από αυτά που το ευρύ κοινό δε αδυνατεί να συγκρατήσει το όνομά του αλλά δε ξεχνά τη μορφή και τους ρόλους του. Και δεν ήταν δύσκολο το όνομα, το Έλμοντ Ρούαλ αντικαταστάθηκε νωρίς με το πολύ πιο βολικό Ριπ και έτσι ο Ριπ Τορν έφυγε από το Τέξας τη δεκαετία του '50 για να ακολουθήσει το όνειρό του στο Actor's Studio, ξεκινώντας από το θέατρο και παίρνοντας σύντομα ρόλους σε τηλεόραση και σινεμά.
Ο Τορν θεωρήθηκε ένας από τους πιο εξελίξιμους ηθοποιούς από τις αρχές του '60 και έπειτα με συμμετοχές στο «Ο Βασιλιάς των Βασιλέων» του Νίκολας Ρέι και το «Cincinnati Kid» του Νόρμαν Τζούισον. Σύντομα όμως, μαζί με τις υποκριτικές ικανότητες τον ακολούθησε άλλη μια φήμη, αυτή του οξύθυμου και δύσκολου στη συνεργασία χαρακτήρα, που δημιουργούσε αρκετά επεισόδια εκτός κάμερας. Αυτό συνέβη στην προετοιμασία του «Easy Rider», καθώς ο ρόλος του δικηγόρου Τζορτζ Χάνσον είχε γραφτεί γι' αυτόν, όμως οι διαμάχες του με τον Ντένις Χόπερ τον έστειλαν εκτός παραγωγής με τον Τζακ Νίκολσον να παίρνει τελικά το ρόλο. Ο Χόπερ ισχυρίστηκε αργότερα ότι ο Τορν του επιτέθηκε με μαχαίρι, με το Τορν να αντικρούει την κατηγορία λέγοντας πως εκείνο το διάστημα βρίσκονταν αλλού, συγκεκριμένα στα γυρίσματα του «Maidstone», εκεί όπου ένας άλλος μύθος γεννιόταν.
Το «Maidstone» του Νόρμαν Μέιλερ, φιλμ βασισμένο κυρίως στον αυτοσχεδιασμό, βρίσκονταν στο τέλος των γυρισμάτων όπου ο χαρακτήρας του Τορν θα έπρεπε να δολοφονήσει αυτόν του Μέιλερ. Ο Τορν έδρασε μόνος του, χωρίς προειδοποίηση και επιτέθηκε στον Μέιλερ με σφυρί με την κάμερα να γράφει κανονικά τη σουρεαλιστική αυτή σκηνή. Παρόμοιες ιστορίες του κόλλησαν οριστικά τη ρετσινιά του «δύσκολου», με την οποία πορεύτηκε στη δεκαετία του 70 παίζοντας σχεδόν αποκλειστικά ως καρατερίστας σε καλτ ταινίες όπως το «Payday» (1973) και γνωστότερη στιγμή τη συμμετοχή του στο «Ο Άνθρωπος που Έπεσε στη Γη» του Νίκολας Ρεγκ.
Ο ίδιος βρήκε καταφύγιο στο Μπρόντγουεϊ, συνεχίζοντας παράλληλα το σινεμά, ενώ η συμμετοχή του στο «Cross Creek», την ταινία για τη μετάβαση της Μάρτζορι Κίναν Ρόουλινγκς στη Φλόριντα και τη συγγραφή του «Yearling», του έδωσε την πρώτη και μοναδική υποψηφιότητα για Όσκαρ. Τη δεκαετία του '90 η καριέρα του αναγεννήθηκε χάρη στη συμμετοχή του σε ένα από τα καλύτερα sitcoms της εποχής, το «Larry Sanders Show» ως ο αδίστακτος παραγωγός Άρτι. Από το 1992 ως το 1998 που διήρκησε η σειρά, ο Τορν έπαιρνε υποψηφιότητα κάθε χρόνο για EMMY, το οποίο κέρδισε μια φορά, το 1996.
Η συμμετοχή του στη σειρά του ξανάδωσε ρόλους σε μεγαλύτερες παραγωγές, όπως το «Man in Black» και το υπέροχο «Wonder Boys» του Κέρτις Χάνσον. Στο τέλος της περασμένης δεκαετίας ξαναβρέθηκε σε μια prime time σειρά, παίζοντας στο «30 Rock» στο διάστημα 2007-2009, ενώ η επιδείνωση της υγείας του τον κράτησε μαρκιά από την υποκριτική τα τελευταία χρόνια. Πέθανε στο σπίτι του στο Κονέκτικατ, έχοντας κοντά τη σύζυγό του Έιμι Ράιτ και τα 6 παιδιά του.
