Πολλά μπορούν, με νηφαλιότητα και κριτικό πνεύμα, να γραφτούν για το φιλελεύθερο Χόλιγουντ και την πολιτική του στάση τα τελευταία χρόνια. Κάποια από αυτά τα καταδεικνύει με την ως τώρα στάση του ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ, αν μη τι άλλο, ένας από εκείνους που έχουν ιδρώσει τη φιλελεύθερη φανέλα και, ακόμα περισσότερο, το έχουν κάνει με την πληροφόρηση και της αρχές του γνήσιου αμερικανικού ιδεαλισμού.
Ο ιδρυτής του Σάντανς απείχε από τις ως τώρα αντιδράσεις πολλών συναδέλφων του επιτρέποντας στην πράξη την απρόσκοπτη λειτουργία της αμερικανικής δημοκρατίας και δίνοντας στον σημερινό πρόεδρο (που κάθε άλλο παρά συγγενικός ιδεολογικά είναι με τον δημιουργό) το προνόμιο της αμφιβολίας.
Με τον τρόπο αυτό η κινητήρια δύναμη πίσω από το «Όλοι οι Άνθρωποι του Προέδρου», ο πρωταγωνιστής του «Υποψηφίου» και ο δημιουργός των «Λεόντες αντί Αμνών» και του «Ύποπτη Συνωμοσίας» (μεταξύ πολλών άλλων έργων διαπνεόμενων από φιλελεύθερα ιδανικά), απέδειξε πως η πίστη του στα βασικά αμερικανικά κείμενα των ιδεωδών της Δημοκρατίας και της ελευθερίας της έκφρασης δεν ήταν «για το σινεμά».
Εντούτοις, μετά και τις τελευταίες εξελίξεις της ατελέσφορης δίωξης κατά του Τραμπ, ο Ρέντφορντ ξεσπάθωσε κορυφώνοντας με τον πλέον καταγγελτικό τρόπο την εναντίωσή του σε μια διακυβέρνηση «που δεν σέβεται την αλήθεια, τους Νόμους, την βασική ελευθερία του Τύπου και της έκφρασης των ιδεών» και όλο αυτό απορρέει από έναν και μόνο άνθρωπο.
Ο Ρέντφορντ προχώρησε στο σημείο του να αποκαλέσει φασιστικές τις πρακτικές και «μοναρχικές» τις όψεις της πολιτείας Τραμπ (που μέχρι στιγμής δεν έχει απαντήσει από τα ΜΜΔ) και προέτρεψε τους συμπολίτες του να απαντήσουν δια της ψήφου τους αλλάζοντας την καταστροφική πορεία των θεσμών που έχει πάρει η χώρα. Κλείνοντας, μ' ένα εδάφιο που λες είναι βγαλμένο από τις κριτικές όλων ημών που συμπαραταχθήκαμε με το ιδεαλιστικό σινεμά που ο δημιουργός υπηρετεί μισό αιώνα τώρα, ο Ρέντφορντ προέτρεψε τους Αμερικανούς «να προσηλωθούν εκ νέου στην ψήφο για την αλήθεια, τον χαρακτήρα και την ακεραιότητα (ανεξαρτήτως κόμματος)», ενώ συνέχισε με πατριωτικό λόγο, που αλλού θα στηλιτεύονταν ως…εθνικιστικός, παραινώντας τους Αμερικανούς να «επιστρέψουν την χώρα στον ηγετικό της ρόλο […] επιστρέφοντας γρήγορα στο να ξαναείμαστε απλώς….Αμερικανοί».
Οι Δημοκρατικοί υποψήφιοι των (σε 11 μήνες) επόμενων εκλογών κρατούν ήδη σημειώσεις.
