Οι προ ετών φήμες για μια βιογραφική ταινία γύρω από το θρυλικό «βαρώνο» Πάμπλο Εσκομπάρ ήθελαν πίσω από την κάμερα ονόματα σαν του Όλιβερ Στόουν (-σχεδίαζε μια υμνητική για τον διεθνή γκάνγκστερ ταινία βασισμένη στο βιβλίο του αδελφού του Ρομπέρτο «Ο αδελφός μου ο Πάμπλο»), του Τζο Κάρναχαν (οραματίστηκε μια περιπέτεια δράσης επάνω στο βιβλίο του Μαρκ Μπόουντεν «Σκοτώνοντας τον Πάμπλο», όπου ο Μπαρδέμ ως Εσκομπάρ θα έβρισκε απέναντί του τον Κρίστιαν Μπέιλ ως επικεφαλής της ομάδας εξόντωσής του), ή του Αντουάν Φουκουά, αλλά τίποτα από αυτά δεν προχώρησε.
Ο Ιταλός Αντρέα Ντι Στέφανο φέρνει τελικά στην οθόνη τον δικό του Εσκομπάρ που δεν είναι άλλος από τον εξαιρετικό Μπενίσιο Ντελ Τόρο σε ένα ρόλο που αν μη τι άλλο είναι στο στιλ του. Με τίτλο «Paradise Lost», η ταινία, μια περσινή παραγωγή που κυκλοφορεί στις ευρωπαϊκές αίθουσες το φθινόπωρο, δεν κινείται στα μονοπάτια της κλασικής βιογραφίας, αλλά αφηγείται μια κατ΄αρχάς ερωτική ιστορία με φόντο την Κολομβία την εποχή που ο Πάμπλο μεσουρανούσε.
Ο νεαρός σέρφερ Νικ (ο Τζος Χάτσερσον, που ταυτίζουμε πια με τον Πίτα των «Αγώνων Πείνας») έρχεται στη χώρα για να επισκεφθεί τον αδελφό του και μαγεύεται από τα φυσικά τοπία, την άγρια πανίδα και τις λευκές παραλίες. Το εξωτικό αυτό περιβάλλον τού εμπνέει τον έρωτα για μια όμορφη Κολομβιανή κι όλα μοιάζουν με το τέλειο καλοκαιρινό ρομάντζο μέχρι που γνωρίζει τον θείο της. Είναι ο Εσκομπάρ.
Μακριά από ό,τι θα φανταζόμασταν για μια ταινία με ήρωα τον πιο διάσημο «νονό» των ναρκωτικών, ο Ιταλός διαλέγει να τοποθετήσει ένα πραγματικό πρόσωπο στο φόντο μιας φανταστικής ιστορίας και να χτίσει επάνω σε αυτή τη βάση το παζλ των αντιφάσεων μιας ολόκληρης χώρας σε παρακμή.
Ο Μπενίσιο πάντως, στο πρώτο, μόλις 30 δευτερολέπτων teaser, που προφανώς δε μας δίνει ιδιαίτερα πολλά στοιχεία, μοιάζει να απολαμβάνει τη μεταμόρφωσή του σε θρυλικό παράνομο της Λατινικής Αμερικής που προειδοποιεί τον νεαρό πρωταγωνιστή για τη θέση του, παρά τη γενική αίσθηση που σου μένει από τις πρώτες αυτές εικόνες ότι έχεις μπροστά σου έναν τυπικό κινηματογραφικό μαφιόζο, ή έναν εξωτικό «κακό» από αυτούς που αγαπά η οθόνη.
