Ποιος δεν θα'θελε να περάσει μια μέρα (ή περισσότερες) με τον τραγουδιστή, συνθέτη, συγγραφέα και σεναριογράφο, μεταξύ πολλών άλλων καλλιτεχνικών ενασχολήσεων, Νικ Κέιβ; Το «20.000 Days on Earth» υπόσχεται να σας φέρει πιο κοντά στον Κέιβ, και μάλιστα όχι με τον συμβατικό τρόπο ενός βιογραφικού ντοκιμαντέρ ή μιας βιογραφικής ταινίας μυθοπλασίας.
Αντίθετα, το αινιγματικό (ελάχιστα πράγματα ήταν γνωστά για αυτό μέχρι σήμερα) «ντοκιμαντέρ μυθοπλασίας» των εικαστικών καλλιτεχνών και σκηνοθετών Ίαν Φορσάιθ και Τζέιν Πόλαρντ (με τους οποίους ο Κέιβ είχε συνεργαστεί στο βίντεο «Dig, Lazarus, Dig!!!» των Nick Cave and the Bad Seeds), αναπαριστά μια φανταστική μέρα στη ζωή του Κέιβ, αφήνοντάς τον ελεύθερο να αυτοσχεδιάσει (δεν υπάρχει εξάλλου σενάριο) με ανθρώπους όπως ο Ρέι Γουίνστοουν (με τον οποίο, σε μια σκηνή, συζητούν την διαφορετική εμπειρία ενός ηθοποιού σε σχέση με εκείνη ενός ροκ σταρ και καταλήγουν να διαφωνούν για την ποιότητα των fish n'chips στη Βρετανία!), η Κάιλι Μινόγκ ή τα παιδιά του.
«Αυτό που μοιάζει κυρίαρχο στην σύγχρονη μουσική είναι ότι [οι ταινίες αυτές] θέλουν να κοιτάξουν πίσω από κάτι, να στερήσουν κάτι από τον μύθο», είπε ο Φορσάιθ στη Guardian. «Το κυριότερο για εμάς ήταν να μην θρυμματίσουμε τη μυθολογία [του]».
Η εμπειρία των σκηνοθετών με τη μουσική σκηνή περιλαμβάνει την αναπαράσταση της τελευταίας εμφάνισης του Ντέιβιντ Μπόουι ως Ziggy Stardust και της συναυλίας των Cramps στο Napa Mental Institute, αλλά και δύο ταινίες για τις κασέτες με συλλογές τραγουδιών. Το «20.000 Days on Earth», λένε, είναι επηρεασμένο από το «One Plus One» του Ζακ-Λικ Γκοντάρ και «The Song Remains the Same» για τους Led Zeppelin, και παίρνει τον τίτλο του από μια μη χρησιμοποιημένη σημείωση σε ένα σημειωματάριο του Κέιβ, ο οποίος υπολόγισε ότι ήταν 20.000 ημερών όταν άρχισε δουλειά στο 15o άλμπουμ του, το «Push the Sky Away».
«Κινηματογραφούσαν τα πάντα», εξήγησε ο Κέιβ. «Είχαν στήσει μια κάμερα στο γραφείο μου, όπου γράφω τις πρώτες γραμμές των τραγουδιών ή βρίσκω τις μελωδίες. Στο παρελθόν είχα επιτρέψει κάμερες στο στούντιο αλλά όταν είχαμε σχεδόν τελειώσει το δίσκο. Οπότε απλώς βλέπεις εικόνες ανθρώπων να ακούν τη μουσική…»
«Ένας από τους λόγους που δε μιλήσαμε για αυτό [όταν βγήκε ο δίσκος] ήταν επειδή δεν ξέραμε τι θα είναι πριν αρχίσουμε να το γυρίζουμε», συμπληρώνει η Πόλαρντ. «Είχαμε μια φιλοδοξία και ζητήσαμε από τον Νικ να μας εμπιστευτεί. Και μόνο τώρα, που αρχίσαμε να το γυρίζουμε και βλέπουμε πώς είναι, καταλαβαίνει τι εννοούσαμε.»
Τα γεγονότα της ταινίας είναι ταυτόχρονα καθημερινά αλλά και σουρεαλιστικά: ο Κέιβ βλέπει το «Scarface» με το γιο του, επισκέπτεται έναν ψυχολόγο, γράφει τραγούδια, τρώει με τον βασικό συνεργάτη του, Γουόρεν Έλις και πάει μια βόλτα με το αυτοκίνητο, που γίνεται ένα «μέρος ανοιχτό στη φαντασία και φιλοξενεί ανθρώπους από την ζωή μου και τις σκέψεις μου», όπως περιγράφει.
Ακόμη και ο ίδιος ο Κέιβ, πάντως, ο οποίος έχει στο παρελθόν δηλώσει ότι ένας ροκ σταρ δεν μπορεί ποτέ να αφαιρέσει τελείως τη δημόσια «μάσκα» του, δεν είναι σίγουρος ακριβώς πώς θα λειτουργήσει: «Υπάρχουν κάποια πράγματα στην ταινία που δεν ξέρω πώς θα βγουν. Αλλά πρέπει να παίρνεις κάποια ρίσκα και τους ακολουθώ τυφλά. Υπάρχουν τόσα ντοκιμαντέρ για ανθρώπους που δουλεύουν στις τέχνες, στα οποία κοιμάσαι. Θέλω να είναι ευφάνταστο και ενδιαφέρον και …δεν ξέρω. Δεν ξέρω τι ελπίζω, για να πω την αλήθεια.»
Η ταινία προγραμματίζεται για το 2014.
