Ο νεαρός Στίβεν Σπίλμπεργκ έφτιαξε ένα σχετικά καλό όνομα στην αμερικανική κινηματογραφική πιάτσα με το «Duel» (1971), μια ταινία γυρισμένη για την τηλεόραση, που δεν πρωταγωνιστούσε τόσο το θύμα ή το φονικό φορτηγό που τον ακολουθούσε, αλλά η δεξιοτεχνία ενός εκκολαπτόμενου σκηνοθέτη, μεγάλου μελετητή των b-movies, που μέσα από τον κωδικά τους μπορούσε να φτιάξει ιστορίες για πολύ μεγαλύτερο κοινό.
Ένας από τους πολλούς που εντυπωσιάστηκαν, ήταν ο παραγωγός Φίλιπ Ντ' Αντόνι, που είχε κερδίσει μόλις το Όσκαρ καλύτερης ταινίας για τον «Άνθρωπο από τη Γαλλία». Ο Ντ' Αντόνι είχε αγοράσει τα δικαιώματα για το βιβλίο «Το Ψωνιστήρι», γραμμένο από τον συνεργάτη των New York Times, Τζέραλντ Γουόλκερ, που εξερευνούσε μια σκοτεινή πτυχή μιας, ούτως ή άλλως, σκληρής περιόδου της Νέας Υόρκης, τη σύνδεση μιας μυστηριώδους δολοφονίας που συνδέονταν με underground ομοφυλοφιλικά στέκια της πόλης που χρησιμοποιούνταν ως χώροι οργίων και σαδομαζοχιστικού σεξ. Ο Ντ' Αντόνι προσέγγισε τον Σπίλμπεργκ που δέχτηκε αμέσως και πήγε στην Νέα Υόρκη για τις προεργασίες.
Σκοπός ήταν να μετατραπεί το βιβλίο σε ένα σενάριο για ένα κινηματογραφικό θρίλερ, αλλά και να βρεθούν οι φόρμουλες ώστε να μπορέσουν να γυριστούν συγκεκριμένες σκηνές που είναι βασικά κομμάτια της ιστορίας, αλλά πιθανά να προκαλούσαν σοκ στο κοινό της εποχής. Ο Ντ' Αντόνι έφερε σε επαφή τον Σπίλμπεργκ με τον Ράντι Γιούργκενσεν, έναν πρώην αστυνομικό που αναμείχθηκε σε πολλές αστυνομικές ταινίες των 70ς ως σύμβουλος, μια και ήξερε τα άγρια σημεία της πόλης πολύ καλά. Ο Γιούργκενσεν θυμάται σήμερα πως του έκανε εντύπωση η εμφάνιση του Σπίλμπεργκ («ένα νεαρό παιδάκι με γυαλιά και πολλές απορίες») και το ενδιαφέρον του για το πως πρέπει να γίνουν όλα με τέτοιο τρόπο ώστε να μοιάζουν με την πραγματικότητα.
Οι δυο τους επισκέφθηκαν αρκετά μέρη μέσα στην Νέα Υόρκη για να ξέρουν από πρώτο χέρι πως θα πρέπει να γυρίσουν την ταινία, όμως τελικά το σχέδιο δεν προχώρησε καθώς ούτε οι εκδοχές του σεναρίου ικανοποίησαν τον Ντ' Αντόνι, ούτε βρισκόταν λύση με τις «πιπεράτες» σκηνές.Ο Σπίλμπεργκ έφυγε πίσω για το Λος Άντζελες και τον επόμενο σταθμό της καριέρας του και ο Νυ' Αντόνι πάγωσε το project και το ξανάπιασε μερικά χρόνια αργότερα, με ένα σκηνοθέτη έτοιμο για όλα, και ένα κοινό πιο ανοιχτό σε «δύσκολες» εικόνες.
Ο Φρίντκιν ήξερε όλη αυτή την ιστορία και κάποια στιγμή αστειεύτηκε λέγοντας ότι «μπορεί να βλέπαμε κάποιον καρχαρία να επιτίθεται μέσα στο μπαρ». Ο Σπίλμπεργκ, ειδικά μετά τις εμπλοκές του σε μεγάλες ταινίες που τον έκαναν διάσημο, δε μίλησε ποτέ για τις μέρες της «έρευνας» στα χειρότερα μέρη της Νέας Υόρκης.
