Σκηνοθέτης, παραγωγός, δημοσιογράφος, προγραμματιστής φεστιβάλ και μέντορας πολλών νέων δημιουργών μέσω της θέσης του στην εταιρεία EyeSteelFilm, ο Ουιντόνικ, που υπηρέτησε απο πολλά πόστα το σινεμά, πάντα με τον ενθουσιασμό και την ζέση ενός πραγματικού λάτρη του κινηματογράφου, έφυγε χτυπημένος από τον καρκίνο σε ηλικία 60 ετών.
Γεννημένος στο Οντάριο του Καναδά το 1953, ο Ουιντόνικ θεωρείται ότι συνέβαλε ιδιαίτερα στην εξέλιξη του ντοκιμαντέρ και την προώθηση του καναδικού σινεμά, ενώ συν-ίδρυσε το DocAgora, ένα περιοδεύον δρώμενο που φιλοξενούνταν σε διάφορα φεστιβάλ και αναδείκνυε νέες ψηφιακές στρατηγικές.
Είναι περισσότερο γνωστός για το πολυβραβευμένο ντοκιμαντέρ «Manufacturing Consent: Noam Chomsky and the Media» (1992), ενώ το 2009 συνεργάστηκε με την κόρη του, Μάιρα Μπερτ-Ουιντόνικ, για το «Pilgrimage», ενα δια-γενεακό κινηματογραφικό ταξίδι μέσα από την ιστορία του σινεμά και το μέλλον των νέων μίντια.
Το 2002, μαζί με την Κατερίνα Ζίζεκ, συν-σκηνοθέτησε το ντοκιμαντέρ «Seeing is Believing: Handicams, Human Rights and News», για το οποίο ταξίδεψαν σε όλον τον κόσμο για να εξευρενήσουν την ανερχόμενη ψηφιακή επανάσταση στα μίντια τεκμηρίωσης. Εργάστηκε επίσης εκτενώς και σε ταινίες μυθοπλασίας, τηλεοπτικά προγράμματα και ιστοσελίδες.
«Ο Πίτερ ήταν ο καλύτερος φίλος που θα μπορούσε να έχει ένα κινηματογραφικό φεστιβάλ», δήλωσε ο διευθυντής του φεστιβάλ Hot Docs, Μπρετ Χέντρι. «Λυπούμαστε πολύ για την απώλεια αυτή, αλλά ξέρουμε ότι η σπουδαία δουλειά του και οι πολλές φιλίες που δημιούργησε, θα αντέξουν στο χρόνο.»
Ο πρόεδρος του National Film Board of Canada, Τομ Περλμάτερ, δήλωσε: «Ο Πίτερ είναι – δύσκολο να πω "ήταν" – ένας από τους μεγάλους του κόσμου του ντοκιμαντέρ. Ήξερε τους πάντες και όλοι τον ήξεραν για το πάθος του, την αφοσίωσή του, τη γενναιοδωρία του. Δημιούργησε σημαντική δουλειά αλλά η συμβολή του επεκτεινόταν πέρα από το άθροισμα των ταινιών του. Περιελάμβανε μια ευρύτερη άποψη του ντοκιμαντέρ ως απολύτως απαραίτητο στοιχείο στην ηθική υγεία του σύμπαντος. Το εξέφραζε αυτό σε συζητήσεις, στα γραπτά του, στη διδασκαλία του και σε όλες τις δραστηριότητές του, και πάντα με ένα κοφτερό πνεύμα που σου έκοβε την ανάσα με την λεπτότητα της σκέψης και την χαρά στον τρόπο έκφρασης.»
