O σκηνοθέτης και σεναριογράφος Ετόρε Σκόλα, ήταν περισσότερο γνωστός για ταινίες όπως «Ο Φανφαρόνος», του 1962, το «We All Loved Each Other So Much» του 1974, το «Μια Ξεχωριστή Μέρα» του 1977, το «Η Οικογένεια» του 1987 και «Το Δείπνο» του 1988.
Στο «We All Loved Each Other So Much», ένα από τα πιο διάσημα φιλμ του, ο Σκόλα φιλοτέχνησε ένα πορτραίτο της μεταπολεμικής Ιταλίας, στο οποίο πρωταγωνιστούσαν οι Νίνο Μανφρέντι, Βιτόριο Γκάσμαν και Στεφανία Σαντρέλι.
Το «Μια Ξεχωριστή Μέρα», του οποίου συνυπέγραφε το σενάριο με τον Μακάρι, βρέθηκε υποψήφιο για Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας, ενώ ο Μαρτσέλο Μαστρογιάννι (που πρωταγωνιστούσε μαζί με την Σοφία Λόρεν), υπήρξε επίσης υποψήφιος για Όσκαρ πρώτου ανδρικού ρόλου.
Πρόκειται για μια από τις κορυφαίες ταινίες του Ιταλού δημιουργού. Ένα αντιφασιστικό δράμα για τη διαφορετικότητα, την ανάγκη απελευθέρωσης από κάθε δομή καταπίεσης και τον τρόπο που οι άνθρωποι συναντιούνται και ενώνονται κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες, τοποθετημένο στην περίοδο της δικτατορίας του Μουσολίνι.
Το 1976, στο Φεστιβάλ των Καννών, ο Σκόλα κερδίζει το βραβείο σκηνοθεσίας για το «Βίαιοι, Βρώμικοι και Κακοί», ένα φιλμ που πάτησε στην παράδοση της commedia dell’ arte για να διατυπώσει –με τρόπο σαρκαστικό και ήπια θλιμμένο- πολιτικό λόγο, στηλιτεύοντας την υλική ένδεια που δημιουργεί την κοινωνική εξαθλίωση.
Το 1980 μοιράζεται το βραβείο καλύτερου σεναρίου για το «Η Ταράτσα», μια ιλαροτραγωδία για την φιλελεύθερη αστική τάξη που πνίγεται στην απογοήτευση και την ανία. Αγαπημένος των Καννών, δέχεται εγκωμιαστικές κριτικές και για την ταινία του «Ο Χορός», το 1983.
Ο Σκόλα ξεκίνησε σαν σεναριογράφος το 1962, γράφοντας μαζί με τον Ρουγκέρο Μακάρι και τον Ντίνο Ρίζι (που σκηνοθέτησε το φιλμ), τον «Φανφαρόνο», στο οποίο πρωταγωνιστούσαν ο Βιτόριο Γκάσμαν με τον Ζαν Λουί Τρεντινιάν. Το φιλμ είναι μια από τις κορυφαίες ταινίες δρόμου που έγιναν ποτέ.
Από εκεί και μετά ακολούθησαν κι άλλες σημαντικές ταινίες, όπως το «The Family» του 1987, με τους Γκάσμαν, Στεφανία Σαντρέλι και Φανί Αρντάν, ένα, χαρακτηριστικά γλυκόπικρο, Ιταλικό φιλμ.
Στην διαδικτυακή της έκδοση, η ιταλική εφημερίδα «Κοριέρε Ντέλα Σέρα», τον αποχαιρετά, χαρακτηρίζοντάς τον έναν από τους μεγάλους ποιητές του ιταλικού σινεμά. Την ίδια στιγμή, ο Ιταλός πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι, σε μήνυμά του προς την οικογένεια του Σκόλα, αναφέρει πως επρόκειτο για έναν δημιουργό που ήξερε να «διαβάζει» με απίστευτό τρόπο την ιταλική πραγματικότητα, την κοινωνία της και τις αλλαγές της, με αίσθηση της κάθε εποχής.
Άλλη μια σημαντική απώλεια για το καλλιτεχνικό σύμπαν, που δείχνει να ξεμένει, σιγά-σιγά, από σεμνούς αλλά σπουδαίους δημιουργούς.
