Ένας «υγιής» διάλογος αντί προλόγου για τη φετινή πρεμιέρα του 14ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αθήνας – Νύχτες Conn-X. Μια συζήτηση μεταξύ Κωνσταντίνου Σαμαρά και Θοδωρή Δημητρόπουλου που περιλαμβάνει τα highlights, αστείες στιγμές, καλεσμένους, παιδία, εκπαιδευτικές ανησυχίες μέχρι και εσάρπες από τη νύχτα της Τετάρτης 17ης Σεπτεμβρίου. Δείτε, επίσης, το βιντεάκι από τη χθεσινή πρεμιέρα που … ξενυχτήσαμε για να το κρεμάσουμε εγκαίρως στο ψηλότερο σημείο του site.
Κ: Καλημέρα Τεό. Τελικά, μετά από βαθιά σκέψη, πώς σου φάνηκε το «Ανάμεσα στους Τοίχους» για ταινία έναρξης;
Θ: Νομίζω ήταν πολύ καλή επιλογή. Ήδη από την ώρα που βγήκαμε από την αίθουσα ο κόσμος συζητούσε για αυτήν. Ήταν μια ταινία-παρέμβαση, θα μπορούσε να πει κάποιος.
Κ: Μεταξύ μας, εμένα μου φάνηκε ταινιάρα, αλλά λες να μην ήταν το crowd-pleaser που περίμενε ο κόσμος μετά το περσινό «Περσέπολις»; Με ανησύχησε κάπως το ροχαλητό της κυρίας που καθόταν στην ίδια σειρά με εμάς και την Ελένη Ράντου.
Θ: Ναι, και κανείς δεν τη σκούνταγε κιόλας. Φωνές στην οθόνη, γέλια τριγύρω της, τίποτα αυτή. Τέλος πάντων, προσωπικά το είχα βρει κάπως flat το «Περσέπολις», μου φάνηκε πολύ πιο ενδιαφέρουσα η φετινή ταινία. Σίγουρα υπάρχει το ρίσκο να μην το ευχαριστήθηκε όλος ο κόσμος εξίσου, αλλά από την άλλη ταιριάζει με το θεματικό αφιέρωμα του Φεστιβάλ.
Κ: Εξ ου και τα οργισμένα νιάτα που εισέβαλαν στη σκηνή του «Αττικόν» για να ανοίξουν την αυλαία του φεστιβάλ και να εξηγήσουν και το πνεύμα του «Διαγωγή μηδέν», έτσι; Πάντως, για να επιστρέψω στην κυρία που ροχάλιζε, δεν καταλαβαίνω πότε πρόλαβε να βαρεθεί. Εδώ ακόμα και οι συνήθεις ομιλίες θα έλεγες ότι κύλησαν σα το νεράκι.
Θ: Ναι, μια χαρά ήταν. Και υπήρχε και ιδιαίτερο ενδιαφέρον τη στιγμή που ανέβηκε στη σκηνή ο Υπουργός Πολιτισμού Μιχάλης Λιάπης, όταν μέλος του κοινού φώναξε δυνατά (δύο φορές!) «Λεφτά για ταινίες θα δώσετε;» Ταιριάζει και ωραία με τη συζήτηση που ανοίγει το Φεστιβάλ για το κατά πόσο υπάρχει κινηματογράφος μακριά από τα κέντρα χρηματοδότησης, το αφιέρωμα στο DIY;
Κ: ?Του οποίου το κλιπάκι νομίζω ότι ήταν το καλύτερο που προβλήθηκε κατά τη διάρκεια της τελετής. Οι σκηνές των ταινιών έδεσαν τόσο ωραία που δεν ξέρω αν προτιμώ τα φιλιά του ζευγαριού του «Medicine for Melancholy» ή τα κοντινά στο πρόσωπο της Ισίλντ Λε Μπεσκό καθώς εκείνη τριγυρίζει στους δρόμους του παρισινού Marais. Απ’ότι έμαθα πάντως, όλο το χάπενινγκ της τελετής έναρξης ήταν πολύ πιο έντονο για το κοινό που την παρακολούθησε σε απευθείας μετάδοση στον «Απόλλωνα» και έστησε κανονική κερκίδα. Φαίνεται ότι γι αυτούς το πάρτι ξεκίνησε πιο νωρίς.
Θ: Και για τους υπόλοιπους συνεχίστηκε μετά την προβολή της ταινίας στο «Pasaji», όπου έκπληκτοι αντικρίσαμε έναν Μανώλη Κιλισμανή στα decks ντυμένο με μια φούξια εσάρπα. Δεν ξέρω αν με διασκέδασε πιο πολύ αυτό ή το βλέμμα του James Bolton (σκηνοθέτη του «Dream Boy») που έτρωγε το παγωτό του σα να έκανε ζαβολιά!
Κ: Φαντάσου ότι τα μέλη του Youth Jury ήταν πιο σοβαρά. Αλλά μάλλον θα φταίει το άγχος τους να εκλέξουν πρόεδρο, να είναι συνεπείς με τους κανόνες και τα λοιπά. Βέβαια κάτι μου λέει ότι είναι ζήτημα ωρών να τους φύγει το άγχος και να ξεσαλώσουν. Τέλος πάντων, ποιον άλλον πήρε το μάτι σου στο πάρτι;
Θ: Τον Αyat Najafi (σκηνοθέτη του «Football Under Cover») οδήγησα στο πάρτι, αλλά τον έχασα κάπου εκεί στην ουρά για τα ποτά. Είδα και για λίγο τον Antonio Campos (σκηνοθέτη του «Afterschool») αλλά δεν του μίλησα όσο ήθελα. Και από δικούς μας ήταν ο συνήθης ύποπτος Νίκος Περάκης με εκείνη την ηθοποιό του που σου αρέσει;
Κ: Τη Βάσω Καβαλιεράτου;
Θ: Μπράβο. Ήταν και ο Στέλιος Μάινας, ο Αλέκος Συσσοβίτης… Μέσα στο πλήθος δε μπόρεσα να διακρίνω αν ήταν και ο Γιάννης Οικονομίδης, που στην έξοδο του «Αττικόν» τον είδα να εκφράζεται με πολύ παθιασμένο τρόπο για την ταινία!
Κ: Δε βαριέσαι, με τόσο αλκοόλ και πάλι πολλά διέκρινες. Ήρθε η ώρα να σε προσγειώσω, πάρε ακόμα έναν καφέ γιατί ξεκινά το masterclass «Καθαροί Αγώνες;» με συντονισμό από τον Φίλιππο Συρίγο, και επίσης σε θέλω ακμαίο για τις βιντεο-συνεντεύξεις που θα ξεκινήσουμε να ανεβάζουμε στο σάιτ.
Θ: Ωραία. Άντε, καλό μας φεστιβάλ!
