“Έχουμε γράψει ένα γουέστερν με πολύ βία μέσα. Σκάλπ φεύγουν, άνθρωποι
κρεμάζονται, βασανιστήρια Ινδιάνων με ζωύφια…είναι καλό.” Τάδε
φρικιαστικά έφη Τζόελ Κοέν. Με το πρώτο
πληθυντικό περιλαμβανεί πάντα βέβαια τον αδελφό του, με τον οποίο
άρχισαν να σκέφτονται μια μέρα τι άλλο είδος ταινίας δεν έχουν γυρίσει και η
ετυμηγορία έβγαλε «Σπαγγέτι Γουέστερν». Πήραν το βιβλίο του
Κόρμακ Μακ Κάρθι, «Νo Country For Old Men»(ο
τίτλος είναι από το ποίημα «Sailing to Byzantium»), έκαναν ένα τηλέφωνο στους
Χαβιέ Μπαρδέμ, Τόμι Λι Τζόουνς και
Τζος Μπρόλιν και ξεκίνησαν ν’ αλωνίζουν την άγρια δύση του
Τέξας με τις κάμερες. Πολύπλοκη κατάσταση.
Ένα drug deal πάει στραβά και οι τρεις άνθρωποι που συμμετέχουν σ’ αυτό θα τα
βρουν λίγο σκούρα έως μαύρα κι άραχνα. Ένας βετεράνος του ένδοξου πολέμου στο
Βιετνάμ, μπλέκει σ’ έναν επικίνδυνο καυγά για ναρκωτικά και λοιπές απαγορευμένες
ουσίες απ’ τον οποίο μένει ζωντανός μόνο ένας- σοβαρά τραυματισμένος κατά τα
άλλα- Μεξικάνος. Ο Μος, ένας αντιλοποκυνηγός βρίσκεται στα ερείπια της μάχης
βρίσκει και αρπάζει ένα σάκο με 2 εκατομμύρια, αφήνει τον τραυματία χωρίς να τον
πειράξει και μην τον είδατε. Επειδή όμως ο κύριος με το σομπρέρο ζει εντέλει, θα
σφυρίξει την έναρξη της αναζήτησης του Μος. Πληροφοριακά απλά, το ξενοδοχείο των
κριτικών για την ταινία είναι πεντε αστέρων και οι ολόχρυσες σφαίρες τους
χάρισαν 4 υποψηφιότητες.
Κ.Π.
