Το 1974, ο Βέρνερ Χέρτσογκ είχε μόλις παραδώσει το «Αίνιγμα του Κασπάρ Χάουζερ», το ίσως πιο παρεξηγημένο αριστούργημά του, για ένα νεαρό αγόρι που εμφανίζεται από το πουθενά στη Νυρεμβέργη του 1828 με αδυναμία προσαρμογής στο «σύγχρονο» για εκείνον περιβάλλον.
Ωστόσο, δυο χρόνια πριν είχε καταφέρει να επικυρώσει την καλλιτεχνική του αξία με την ουσιαστικά πρώτη του «μεγάλη» ταινία, το «Αγκίρε, η Μάστιγα του Θεού», ένα μανιασμένο δοκίμιο εξερεύνησης τοποθετημένο στον 16ο αιώνα, όπου ένας ιδιαίτερος εξερευνητής «διατάζει» καράβια να σκαρφαλώσουν στα βουνά.
Ανάμεσα στα ονόματα εκείνων των νέων ταλέντων που αναγωνρίζονταν ως το νεό «ικανό» αίμα της Γερμανίας, ο Χέρτσογκ ξεκίνησε να δουλεύει πάνω σε ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο που θα ολοκληρωνόταν το 1979, αφού θα παρεμβαλλόταν δυο ταινίες. Για εκείνον το να καταπιαστεί με τον ογκόλιθο του Μουρνάου και τον μύθο του «Νοσφεράτου» ήταν από μόνο του η μεγαλύτερη πρόκληση της μέχρι τώρα καριέρας του.
Ο Βέρνερ Χέρτσογκ κινηματογραφεί τη Λότε Άισνερ
(στα γερμανικά με γαλλικούς υπότιτλους)
Δουλεύοντας πάνω στη σεναριακή δομή, το χειμώνα του 1974 λαμβάνει ένα τηλεφώνημα πως η φίλη του Λότε Άισνερ, ιστορικός της Τέχνης και διάσημη στην εποχή της είναι βαριά καταπονημένη από την καλπάζουσα μορφή του καρκίνου που κατέτρωγε το σώμα της.
Εκείνος αποφασίζει να ταξιδέψει δίπλα της και πραγματοποίησε ένα ταξίδι με τα πόδια από το Μόναχο ως το Παρίσι. Ανάμεσα σε καταιγίδες και μια απειλιτική χιονοθύελλα, ο Χέρτσογκ ανακάλυπτε ξανά το μεγαλείο της φύσης, αλλα κυρίως εκείνο της φιλίας, καταγράφοντας τις εμπειρίες του σε ένα ημερολόγιο που κυκλοφόρησε το 1978 με τίτλο «Walking in Ice», με την καταγραφή όλων των λεπτομερειών, των δυσκολιών, αλλά κυρίως της ανάγκης να βρεθεί δίπλα στην Άισνερ.
Σχεδόν 40 χρόνια αργότερα, το πανεπιστήμιο της Μινεσότα κυκλοφορεί εκ νέου το βιβλίο με επιμέλεια του ίδιου του Χέρτσογκ και ο ίδιος μίλησε συγκινημένος για το ταξίδι εκείνο που του δίδαξε πως «να αναγνωρίζει τα σημάδια που του δείχνουν τον δρόμο προς τον ίδιο του τον εαυτό», όπως χαρακτηριστικά είπε αργότερα.
H Λότε θα χάσει τη μάχη με τη ζωή το 1983, μα αυτό το αυτοβιογραφικό σημείωμα των 100 σελίδων θα μείνει για πάντα για να θυμίζει πως η δύναμη της αγάπης μπορεί να υπερπηδήσει βουνά. Και αυτό δεν είναι καθόλου κλισέ. Εξάλλου ο Χέρτσογκ έσυρε ολόκληρα καράβια σε δύσβατες πλαγιές.
