Αγνωστος στο ευρύ κοινό αλλά πρίγκιπας του arthouse κύκλου, ο Ολιβιέ Σμολντέρ γεννήθηκε το 1956 στη Λεοπολντβίλ στο πρώην Βελγικό Κονγκό όπου και έζησε τα παιδικά του χρόνια ολοκληρώνοντας αργότερα τις σπουδές του στο Βέλγιο.
Στην 25χρονη σχεδόν πορεία του στο αβάν γκαρντ κινηματογραφικό στερέωμα έχει στο ενεργητικό του ένα αριστουργηματικό μεγάλου μήκους φιλμ, αρκετά μικρού μήκους διαμάντια και τη δική του εταιρεία παραγωγής, την «Les Films Du Scarabée». Το αφιέρωμα που ετοίμασε το 16ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας – Νύχτες Πρεμιέρας Connx στον Βέλγο auteur περιέχει 8 απ’ τις μικρού μήκους ταινίες του καθώς και την μοναδική μεγάλου μήκους του, το «Νuit Noire» το οποίο προβάλλεται σήμερα στις 20.00, στο Δαναό 1, παρουσία του σκηνοθέτη.
Nuit Noire
Ο Οσκαρ εργάζεται ως εντομολόγος σε ένα Μουσείο Φυσικής Ιστορίας και περνάει τις μέρες του εξετάζοντας με πάθος έντομα. Οι τραυματικές αναμνήσεις της παιδικής του ηλικίας, ανασύρουν στη σκέψη του το θάνατο της νεότερης αδελφής του και τον κάνουν να ασφυκτιεί. Ή μήπως είναι η ίδια η φαντασία του που τον καταδιώκει; Μια μέρα και ενώ ο Οσκαρ προσπαθεί να θεραπευθεί, τα φαντάσματα του παρελθόντος εμφανίζονται και μολύνουν οριστικά την καθημερινή του ζωή. Η μοναδική μεγάλου μήκους ταινία του Βέλγου αρχιερέα της αβάν-γκαρντ, εγκλωβίζει την ξεθωριασμένη ουτοπία των παιδικών ονείρων σε εικόνες, στις οποίες το μαύρο προσπαθεί να καταβαραθρώσει το άσπρο, μια δια παντός. Το «Nuit Noire» είναι ένα σουρεαλιστικό μύθευμα που ελίσσεται συνεχώς ως ιδιοφυής σπειροειδής σχηματισμός κι επιχειρεί ελεύθερη πτώση μέσα στη δίνη του υποσυνειδήτου. Τα αινιγματικά κάδρα του Σμολντέρ λειτουργούν ως μέσο εορτασμού του μυστηρίου και όχι ως τρόπος επεξήγησης. Κι εκεί, μέσα σε ένα όργιο φροϋδικών οραμάτων, κάπου ανάμεσα απ’ τη «Μεταμόρφωση» του Κάφκα και την αλληγορική αυτοκρατορία του Λιντς το «Nuit Noire» ξεπροβάλλει δείχνοντας το δρόμο για έναν άνευ όρων προσωπικό αναστοχασμό.
Κωστής Θεοδοσόπουλος
