Ο μόνος λόγος για τον οποίο ο Ντεπαρντιέ επέστρεψε στο Παρίσι είναι λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων και αυτό φρόντισε να το τονίσει σε μια αποκλειστική συνέντευξη στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων.
«Είναι η πρώτη φορά που γυρίζω πάλι μία ταινία στη Γαλλία», είπε αναφερόμενος στην εποχή που ξέσπασε ο ανεμοστρόβιλος της δημοσιότητας γύρω από τη φυγή του. «Είχα αρνηθεί όλες τις γαλλικές ταινίες, γιατί δεν με καταλάβαιναν. Είμαι Ρώσος και Βέλγος πολίτης. Ζω στη Ρωσία, όπου πέρασα τρεισήμισι μήνες. Εχω εταιρείες στις χώρες όπου ζω, γιατί είναι πιο επωφελές», εξήγησε για να προσθέσει: «Σε 15 χρόνια έχω περάσει μάλλον μόνο πέντε μήνες στη Γαλλία. Από τον Δεκέμβριο του 2012, ενάμιση… Δεν διαφεύγω από την εφορία, αλλά από τον τρόπο με τον οποίο οι κυβερνήσεις χρησιμοποιούν τα χρήματα που παίρνουν».
Ο Ντεπαρντιέ γύρισε στη Γαλλία για τις ανάγκες των γυρισμάτων της ταινίας «F2014» του Φρεντερίκ Ομπουρτέν, στην οποία υποδύεται τον ιδρυτή του Μουντιάλ και συνιδρυτή της FIFA Ζιλ Ριμέ. Με ένα διεθνές καστ να τον πλαισιώνει και περαιτέρω γυρίσματα στη Βραζιλία, την Ελβετία και την Ισπανία, το φιλμ προορίζεται να βγει στις αίθουσες λίγο πριν από την έναρξη του Παγκόσμιου Κυπέλλου το 2014. «Η ταινία ήταν σχεδιασμένη να γίνει εδώ και καιρό, αλλά η υλοποίησή της αποδείχτηκε δύσκολη», σχολίασε ο ηθοποιός. «Πρόκειται για την ιστορία του ποδοσφαίρου μέσα από τις ιστορίες τεσσάρων ανδρών με απίστευτη δύναμη», συμπλήρωσε.
Συχνά-πυκνά στην επικαιρότητα εξαιτίας του θυελλώδη χαρακτήρα του, ο 64χρονος θρύλος του γαλλικού σινεμά αποφάσισε να πει αντίο στην πατρίδα του πέρυσι, όταν η κυβέρνηση του Φρανσουά Ολάντ θέλησε να επιβάλλει φόρο 75% σε όλα τα ετήσια εισοδήματα άνω του 1 εκατομμυρίου ευρώ. Ακολούθησε η μετάβασή του στο Βέλγιο και η απόκτηση της ρώσικης υπηκοότητας με τη μεσολάβηση του προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν, που του παρέδωσε το ρώσικο διαβατήριο μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες, προκαλώντας ανάμεικτα συναισθήματα στους ομοεθνείς του αλλά και σε όσους τον γνωρίζουν και τον εκτιμούν μέσα από το έργο του.
Ανώνυμη «πηγή», πάντως, του ευρωπαϊκού κινηματογράφου ανέφερε ότι έχει διακόψει τις καταχρήσεις και βρίσκεται σε εξαιρετική φόρμα. Αν κρίνουμε και από τη συχνότητα με την οποία γυρίζει ταινίες τελευταία, πρέπει να έχει και μεγάλες αντοχές, καθώς εμπλουτίζει συνέχεια το κινηματογραφικό του ρεπερτόριο με υπαρκτά πρόσωπα -από τον άλλοτε ισχυρό άνδρα του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στρος Καν, τον οποίο υποδύεται στην ταινία «Welcome to New York» του Εϊμπελ Φεράρα, μέχρι τον… Ρασπούτιν στο ομότιτλο ρώσικο ιστορικό δράμα, που βγήκε πρόσφατα στη Ρωσία.
Την ίδια ώρα, η σχέση του πληθωρικού Ζεράρ με τις χώρες του Καυκάσου είναι μία ιστορία με αμφιλεγόμενες διαστάσεις. Δεν είναι μόνο η ξαφνική του φιλία με τον Πούτιν που σχολιάζεται δυσμενώς λόγω του προφίλ του Ρώσου προέδρου, αλλά και η σύνδεσή του με τον Ραμζάν Καντίροφ, τον νεαρό Τσετσένο πρόεδρο που κατηγορείται για μαζικές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η χάρη του Ντεπαρντιέ έχει φτάσει έως το Ουζμπεκιστάν, όπου είναι πρόθυμος να πρωταγωνιστήσει σε μια ιστορική τηλεοπτική σειρά που έχει γράψει η Γκιουλνάρα Καρίμοβα, μεγαλύτερη κόρη του προέδρου του κράτους Ισλάμ Καρίμοφ.
Σε όλες αυτές τις περιπλανήσεις και τα άσχετα μεταξύ τους επαγγελματικά σχέδια, ο Ντεπαρντιέ δηλώνει «πολίτης του κόσμου», ενώ παραμένει ο κύριος πρεσβευτής του ένδοξου γαλλικού κινηματογράφου κι ας θυμάται πλέον τη Γαλλία μόνο όταν έχει ολιγοήμερες υποχρεώσεις.
