To νέο βιβλίο της μυθολογίας του Τζέιμς Μποντ μόλις κυκλοφόρησε και η παρουσίασή του στο Λονδίνο θύμιζε κάτι από τις περιπέτειες του τριψήφιου πράκτορα. Επτά αντίτυπα, υπογεγραμμένα από το συγγραφέα Ουίλιαμ Μπόιντ μεταφέρθηκαν με βίντατζ πολυτελή αυτοκίνητα στο αεροδρόμιο του Χίθροου και παραδόθηκαν σε επτά αντίστοιχα πιλότους της British Airways για να τους συνοδεύουν στο κόκπιτ κατά τη διάρκεια πτήσεων προς Άμστερνταμ, Εδιμβούργο, Ζυρίχη, Λος Άντζελες, Δελχί, Κέιπ Τάουν και Σίδνεϊ, όπου αναμένεται να παραδοθούν σε προκαθορισμένους παραλήπτες. Με άλλα λόγια, πιο Τζέιμς Μποντ δε γίνεται.
Ο συγγραφέας του «Solo», όπως τιτλοφορείται το νέο μυθιστόρημα με ήρωα τον θρυλικό 007 είχε να πει μερικά ενδιαφέροντα πράγματα για το χαρακτήρα, τις φιλμικές του αναπαραστάσεις και τις προοπτικές του.
Καθώς φαίνεται έχουμε λίγο παρεξηγήσει τον Μποντ. Μπορεί να είναι πότης, να καπνίζει και μη διστάζει να σκοτώσει, αλλά όταν μιλάμε για τις γυναίκες, ο συγγραφέας θεωρεί ότι ο 007 είναι πολύ πιο ρομαντικός από όσο πιστεύουμε. «Εγώ αισθάνομαι ότι αναζητάει μια σχέση, όχι απλώς περιστασιακό σεξ».
Ο συγγραφέας παρατηρεί ότι πράγματι υπάρχουν ψήγματα μισογυνισμού, όπως και ρατσισμού στον κλασικό Μποντ του Φλέμινγκ: «Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τέτοιες συμπεριφορές καθρεφτίζουν την απερίσκεπτη στάση που κάθε άνθρωπος της τάξης του, της εποχής του και της παιδείας του θα επιδείκνυε».
Όταν ρωτήθηκε για το αγαπημένο του Bond girl ο Ουίλιαμ Μπόιντ είχε πάλι ενστάσεις: «Δε με ενθουσιάζει αυτός ο όρος γιατί νομίζω ότι ο Μποντ δημιουργεί σχέσεις με γυναίκες, (όχι με κορίτσια)» κι ανέφερε χαρακτηριστικά την Honeychile Rider: «καμία σχέση με την Ούρσουλα Άντρες που την υποδύθηκε στην ταινία… Νομίζω ότι ευτή είναι ένα παράδειγμα ενδιαφέρουσας γυναίκας του Μποντ».
«Ο λογοτεχνικός Μποντ, αντίθετα με τον κινηματογραφικό, είναι ένας πολύ σύνθετος χαρακτήρας. Εννοώ ότι είναι μεν κουλ, ικανός για κάθε αποστολή, αλλά αυτό που τον κάνει συναρπαστικό στους αναγνώστες είναι η σκοτεινή του πλευρά. Έχει έγνοιες, κάνει λάθη και αυτή ακριβώς η τρισδιάστατη απεικόνισή του στα βιβλία είναι που τον προστατεύει από το να μοιάζει με επίπεδη καρικατούρα κατασκόπου – είναι ένα αληθινό, ζωντανό, ενδιαφέρον άτομο».
Ο Μπόιντ, φανατικός του Ίαν Φλέμινγκ κι όχι τόσο των ταινιών Μποντ, ανέφερε πάντως ότι συζήτησε αρκετά με τον σύγχρονο κινηματογραφικό Μποντ, Ντάνιελ Κρεγκ, επάνω στο αν θα έπρεπε να γραφτεί αυτό το βιβλίο. «Ήξερα από την αρχή ότι θα έλεγε ναι».
Αν και γραμμένο με μοντέρνα ματιά, το «Solo» τοποθετεί και πάλι τη δράση σε περασμένες δεκαετίες κι ο Τζέιμς Μποντ της αυγής της δεκαετίας του ’70, ποτισμένος από αισθήματα εκδίκησης, όπως αποκάλυψε ο Μπόιντ, θα βρεθεί στο επίκεντρο εμφυλίου σε κρατίδιο της Αφρικής και θα ανακαλύψει πολιτικές ίντριγκες στην Ουάσινγκτον. «Είναι η εποχή των μεγάλων αλλαγών κι ένας έξυπνος άνθρωπος σαν τον Τζέιμς Μποντ δε θα μπορούσε να μη συνειδητοποιήσει τη μετάβαση των κοινωνιών και των αξιών σε νέα μοντέλα» λέει περιγράφοντας τον χαρακτήρα, που ωστόσο δε θεωρεί πιθανό να μεταφερθεί στο σινεμά.
Όχι μόνο γιατί η μυθολογία του Μποντ έχει σήμερα μεταφερθεί στον παρόντα χρόνο, αλλά γιατί αν επρόκειτο το «Solo» να γίνει ταινία, θα ήθελε έναν συγκεκριμένο πρωταγωνιστή: «Όπως κάποτε είπε ο Φλέμινγκ, ο 007 έμοιαζε με τον σκοτεινής ομορφιάς τραγουδοποιό και περφόρμερ της εποχής Χόγκι Καρμάικλ. Ξέρετε ποιος μοιάζει με τον Καρμάικλ; Ο Ντάνιελ Ντέι Λιούις».
