Με το «Χορεύοντας με τους Λύκους» συμβαίνει το εξής περίεργο. Την εποχή που το είδαμε στη μεγάλη οθόνη, εν έτει δηλαδή 1990 το θεωρήσαμε μία από τις καλύτερες ταινίες που είχαμε δει ποτέ. Για τα επόμενα μάλιστα χρόνια δεν χορταίναμε να το βλέπουμε στην τηλεόραση. Δεν ξέρουμε αν σ’΄ αυτό συνέβαλε ο παράγοντας ηλικία -καθώς τότε μπαίναμε στην εφηβεία- πάντως δεν μπορούμε να εξηγήσουμε αλλιώς το γιατί σήμερα αυτή η ταινία αποτελεί κόκκινο πανί στην αισθητική μας.
Το δυστύχημα είναι ότι αυτό δεν ισχύει στο Χόλιγουντ. Εκεί η ιδέα ενός λευκού αμερικανού που ενσωματώνεται με την ινδιάνικη φυλή φαντάζει ως η ιδανική λύση που θα γεμίσει δολάρια τα ανέμπνευστα ταμεία του.
Σ΄αυτή τη “λαμπερή” ιδέα σίγουρα συνέβαλε το γεγονός πως η ταινία είχε σαρώσει στα Οσκαρ, αποσπώντας 7 Χρυσά Αγαλματίδια (ανάμεσα τους και τα Καλύτερης ταινίας και Σκηνοθεσίας).
Ο Κέβιν Κόστνερ έχει προ πολλού δηλώσει πως η ιδέα αυτή δεν αγγίζει κάποια ευαίσθητη χορδή του παρελθόντος του και πως δεν θα τον ξαναδούμε ως γηραιότερο Τζον Ντάνμπαρ στο σίκουελ της ταινίας «Χορεύοντας με τους Λύκους, Η Ιερά Οδός» (“Dances with Wolves followup, The Holy Road”). Αν αναρωτιέστε τώρα που κολλάει το «Holly Road, αυτό αναφέρεται στο διηπειρωτικό σιδηρόδρομο, ο οποίος συμβόλιζε την μάχη των δύο πολιτισμών.
Σύμφωνα με διαδικτυακές πηγές (Cinemablend, Moviehole κ.ά) πρώτος στη λίστα με τους εν δυνάμει Ντάνμπαρ ποζάρει ο εξαιρετικά συμπαθητικός Βίγκο Μόρτενσεν!
Η επιλογή αυτή, αν τελικώς ισχύει, θα αποτελεί ένα από τα πιο θετικά στοιχεία της ταινίας. Οσον αφορά τους υπόλοιπους ηθοποιούς, οι υπεύθυνοι της παραγωγής ελπίζουν πως θα μπορέσουν να ξανασυγκεντρώσουν όλο το αυθεντικό καστ.
Η υπόθεση διαδραματίζεται 7 χρόνια μετά την πρώτη ταινία (τώρα πως θα καταφέρουν οι υπεύθυνοι να μεγαλώσουν κατά 7 μόνο χρόνια, τους ηθοποιούς που έχουν μεγαλώσει στην πραγματικότητα είκοσι, είναι δικό τους θέμα). Τότε, η φυλή των Ινδιάνων Κομάντσε αρχίζει να έχει έντονα προβλήματα με τους λευκούς έποικους.
Θυμίζουμε πως την ταινία θα σκηνοθετήσει ο αυστραλός Σάιμον Γουίντσερ, ενώ το σενάριο της οποίας έχει γράψει ο Μάικλ Μπλέικ (σημειώστε πως ο Μπλέικ είναι σταθερή αξία στην ταινία, καθώς είναι και ο συγγραφέας της original ταινίας και των δύο βιβλίων που αυτή στηρίχτηκε).
Γεωργία Οικονόμου
67o Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης: Τιμητικός Χρυσός Αλέξανδρος και Μεγάλο Αφιέρωμα στον Νίκο Γραμματικό
Τιμητικό Χρυσό Αλέξανδρο για το σύνολο της προσφοράς του στο σινεμά απονέμει το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης στον σπουδαίο δημιουργό Νίκο…






