Τα Tribeca Talks αποτελούν κομβικό κομμάτι του κινηματογραφικού φεστιβάλ της Τραϊμπέκα και σε πολλές περιπτώσεις προσπαερνούν σε απήχηση και δημοφιλία ακόμη και τις ταινίες που προβάλλονται. Με τις γνωριμίες του Ρόμπερτ Ντε Νίρο να παίζουν το ρόλο τους, γνωστοί σκηνοθέτες και ηθοποιοί εξομολογούνται συχνά τις σκέψεις τους στο κοινό ενώ συχνά οργανώνονται reunion με το καστ παλιότερων ταινιών.
Την προηγούμενη Κυριακή συνέβησαν 2 σπουδαία γεγονότα στον ίδιο χώρο. Το απόγευμα ο Φράνσις Φορντ Κόπολα παρουσίασε για πρώτη φορά την αποκατεστημένη κόπια (με νέο μοντάζ) του «Αποκάλυψη Τώρα» και λίγες ώρες νωρίτερα ο Ντε Νίρο καλωσόρισε στο φεστιβάλ του τον Μάρτιν Σκορσέζε σε μια απολαυστική κουβέντα μιας ώρας, γεμάτη από τις ταινίες του τελευταίου, τις συνεργασίες που είχαν οι δυο τους αλλά και το «Irishman» που θα δούμε σύντομα. Ο Σκορσέζε επέλεξε μια σειρά από χαρακτηριστικές σκηνές των ταινιών του, τις οποίες και παρουσίασε στο κοινό, αναλύοντας το περιεχόμενό τους μαζί με τον Ντε Νίρο. Αναλυτικά τα clips με κάποια από τα σχόλια του Σκορσέζε:
«Κακόφημοι Δρόμοι»
«Η σκηνή αυτή έδωσε την εξέλιξη στο φιλμ όταν το μόνταρα. Ήξερα τις ταινίες που είχες κάνει (απευθύνεται στο Ντε Νίρο) με τον Ντε Πάλμα ως τότε, αλλά όταν βγήκαν οι Κακόφημοι Δρόμοι, αυτή η σκηνή ξεκίνησε τις καριέρες μας. Ήταν δική σου ιδέα γιατί ένιωθες ότι ο Τσάρλι, που τον έπαιζε ο Χάρβεϊ Καϊτέλ, περνά τόσα πολλά για να υπερασπιστεί τον χαρακτήρα σου, Τζόνι, και είπες ότι έπρεπε να το δείξω αυτό με κάποιον τρόπο.(…)Όταν έκανα την ταινία, ήταν σαν ένα όνειρο να γίνεται πραγματικότητα αλλά δεν ηξερα αν θα κυκλοφορήσει η ταινία. Θεωρούσα όμως πως αυτή η σκηνή θα λειτουργούσε ως χρονοκάψουλα για όποιον ήξερε πως είναι να ζεις σε αυτό τον κόσμο εκείνη την περίοδο.»
«The Last Waltz»
«Η μουσική γεννά εικόνες μέσα στο μυαλό μου. Είναι ένα εξωφρενικό συναίσθημα ελευθερίας, το ρίγος και η φαντασία με την οποία αντιδράς σε όλα τα είδη της μουσικής. Όλο το «Last Waltz» σχεδιάστηκε στο χαρτί με βάση τη μουσική, πλάνο-πλάνο. Δεν ήταν μια κατάσταση που έχεις πολλές κάμερες και διαλέγεις μετά τα καλύτερα. Το βλέπετε εδώ στο "Evangeline" της Έμιλου Χάρις όπου φιλμάρω σε συμφωνία με τη μουσική και τις κιθάρες και μετά έρχεται η αγγελική φωνή της Έμιλου να σε απογειώσει.»
«Οργισμένο Είδωλο»
«Ήμουν αρνητικός για πολύ καιρό με το Οργισμένο Είδωλο γιατί δεν καταλάβαινα το μποξ και δεν είχα άλλη εμπειρία με αθλήματα. Αλλά κατάλαβα κάποια στιγμή πως η ταινία θα ήταν για τον χαρακτήρα του Ντε Νίρο και όχι για τις σκηνές στο ρινγκ. Ο χαρακτήρας είναι τόσο ιδιαίτερος που σκέφτηκα ότι σκηνές του μποξ θα έπρεπε να διαφέρουν από άλλες. Σχεδίασα τους αγώνες με βάση τη δική σου χορογραφία και άφησα τη μουσική να με καθοδηγήσει.»
«Casino»
«Ήταν ένα τρίωρο φιλμ γεμάτο μουσική. Κάποια στιγμή νόμιζα πως αυτό θα ήταν το ακριβότερο soundtrack που έγινε ποτέ, στη σκηνή εδώ αναμείξαμε μια μουσική του Ντελερί από την "Περιφρόνηση" του Γκοντάρ με ήχο από τα ντραμς του Τζίντζερ Μπέικερ των Cream. Αμέσως μετά η φωνή του Τζο Πέσι μοιάζει με τζαζ μουσική και ο χαρακτήρας του Ντε Νίρο κρατά ένα παγωμένο look, πίσω από τα γυαλιά του, προσπαθώντας να μιλήσει. Κάποιες φορές οι άνθρωποι θεωρούν κάτι ως καλή ηθοποιία επειδή το βλέπουν καθαρά. Το θέμα όμως είναι να βγαίνει κάτι τόσο καλό ώστε το κοινό να μην αντιλαμβάνεται ότι βλέπει ηθοποιούς.»
«Σιωπή»
«Η πίστη την οποία με διαπότισαν όσο ήμουν παιδί, αλλάζει. Γίνεται μια εσωτερική διαμάχη απέναντι σε μια ενήλικη πίστη, ό,τι και αν είναι αυτό.(…)Το θέμα με το οποίο ασχολήθηκα εδώ, όπως και στα "Kundun" και "Ο Τελευταίος Πειρασμός" μπορεί να μην είναι μοντέρνο, αλλά δε σημαίνει πως δεν είναι και αληθινό. Ο Τέρενς Μάλικ μου έγραψε ένα γράμμα, όταν είδε την ταινία, λέγοντάς μου "Τι θέλει ο Χριστός από εμάς;"»
Το φεστιβάλ ανέβασε το μεγαλύτερο μέρος της συζήτησης των Σκορσέζε-Ντε Νίρο. Δείτε την στο παρακάτω βίντεο.
