O “κύριος Ιλό” γίνεται καρτούν!

Μία από σημαντικότερες μορφές της ιστορίας του κινηματογράφου -ψηλός, φοράει καπέλο, καπνίζει πίπα, κινείται αδέξια και είναι μελαγχολικός- θα αναλάβει ξανά έργο, 27 χρόνια μετά τον θάνατο του δημιουργού του, Ζακ Τατί.

Η επιστροφή του Κυρίου Ιλό, κινηματογραφικού ήρωα του Ζακ Τατί, γιορτάζεται το 2009 με έκθεση και προβολές στο Παρίσι, με κινηματογραφικό αφιέρωμα στις Κάνες τον επόμενο μήνα (με αποκατεστημένη κόπια της ταινίας του 1953, «Οι διακοπές του Κυρίου Ιλό» από τεχνικούς του Χόλιγουντ) και μια ολοκαίνουργια ταινία, όπου ο ήρωας θα πρωταγωνιστεί το φθινόπωρο, αν και ως … κινούμενο σχέδιο!

Το φιλμ «Τhe Man with the White Rabbit» είναι βασισμένο σε ένα παλιό αχρησιμοποίητο σενάριο του Τατί με σκηνοθέτη τον Γάλλο Σιλβέν Σομέ του «Τρίο της Μπελβίλ». Παράλληλα, είναι σχεδόν έτοιμο ένα μόνιμο Μουσείο Τατί στο χωριό Saint Sauveur sur Indre, όπου ο ηθοποιός και σκηνοθέτης γύρισε την πρώτη ταινία του, το 1947.

Γιατί αυτή η ξαφνική αναβίωση του Κυρίου Ιλό; Οι επιμελητές της έκθεσης «Τατί» στη Σινεματέκ του Παρισιού απαντούν αστειευόμενοι: «Εχουν περάσει 102 χρόνια από τη γέννηση του κινηματογραφιστή: η ατελώς τέλεια στιγμή για να εορταστεί η εκατονταετία ενός χαρακτήρα που έκανε αδέξιες, αιφνίδιες εισόδους μέσα στις ίδιες του τις ταινίες».

«Εκτός από τις επετείους και τις εκθέσεις, «υπάρχει ένα διαρκώς αυξανόμενο ενδιαφέρον για τον Τατί ως έναν πολύ μοντέρνο σκηνοθέτη, ως κάποιον που αποτελεί αντικείμενο μελέτης και θαυμασμού από σκηνοθέτες όπως ο Γουές Αντερσον και ο Ντέιβιντ Λιντς», εξηγεί ο επιμελητής Στεφάν Γκουντέ.

Ο Αντερσον, σκηνοθέτης της «Οικογένειας Τένενμπαουμ», γράφει στον κατάλογο της έκθεσης πως τοποθετεί τον Τατί ως κωμικό και ηθοποιό πλάι στους Τσάρλι Τσάπλιν και Μπάστερ Κίτον. Ενώ μαζί με τον Λιντς υπογραμμίζουν την αντισυμβατική και πρωτοποριακή χρήση του ήχου. Αυτό ξαφνιάζει κάπως, μια και στις έξι ταινίες του δεν υπάρχει καν διάλογος. Ο Λιντς τονίζει πως το μεγαλύτερο μέρος από το χιούμορ και την παράξενα μελαγχολική ατμόσφαιρα στις ταινίες «Οι Διακοπές του Κυρίου Ιλό» και «Ο Θείος μου», δημιουργούνται από σάουντρακ που το κοινό ούτε καν παρατηρεί.

«Το έργο του Τατί αναπαριστά τη μεγάλη μετανάστευση ανθρώπων και αντικειμένων από την εξοχή στην πόλη, από τον αρχαίο στον σύγχρονο κόσμο», καταλήγει ο διευθυντής της Σινεματέκ, Σερζ Τουμπιανά.

Σοφία Στυλιανού