Ο εισαγωγικός λόγος του φετινού παρουσιαστή των Όσκαρ, του ηθοποιού Κρις Ροκ («Κακές Παρέες», «Φονικό Όπλο 4», ήταν ένας από τους καλύτερους των τελευταίων χρόνων.
Με ιδιαίτερη τόλμη και δηλητηριώδες χιούμορ άρπαξε το βασικό σκάνδαλο της φετινής απονομής και το ανέλυσε με το πιο ουσιαστικό τρόπο.
Η απουσία μαύρων υποψήφιων σχολιάστηκε πολύ έντονα ενώ αρκετοί ήταν εκείνοι που κάλεσαν σε μποϊκοτάζ και εξαπέλυσαν σφοδρή επίθεση εναντίον της Ακαδημίας.
Ο Κρις Ροκ έπιασε το θέμα από την αρχή και δεν χαρίστηκε σε κανέναν, ούτε βέβαια στον Γουίλ Σμιθ και την σύζυγό του οι οποίοι κατηγορήθηκαν ως οι βασικοί υπαίτιοι αυτής της διαμαρτυρίας και οι οποίοι φυσικά έλειπαν από την αίθουσα.
Ιδού ολόκληρος ο λόγος του φετινού παρουσιαστή:
Μέτρησα τουλάχιστον 15 μαύρους στο βίντεο που είδαμε. Είμαι εδώ στα Βραβεία της Ακαδημίας, γνωστά και ως τα «Βραβεία Επιλογής των Λευκών Ανθρώπων».
Συνειδητοποιείς ότι αν και ο παρουσιαστής ήταν θέμα υποψηφιότητας, εγώ δεν θα έπαιρνα καν αυτή τη δουλειά. Οπότε όλοι σας θα παρακολουθούσατε αυτήν την στιγμή τον Νιλ Πάτρικ Χάρις.
Αλλά αυτά είναι τα πιο τρελά και ξέφρενα Όσκαρ που έχουν ποτέ παρουσιαστεί, καθώς έχουμε όλη αυτήν την αντίφαση. Κανένας μαύρος υποψήφιος δεν υπάρχει φέτος και οι πάντες με πίεζαν να παραιτηθώ λέγοντάς μου «Κρις πρέπει να μποϊκοτάρεις. Κρις πρέπει να παραιτηθείς. Πρέπει να παραιτηθείς».
Πώς γίνεται μόνο άνεργοι άνθρωποι να σου λένε να παραιτηθείς από τη δουλειά σου; Κανένας εργαζόμενος δεν σου λέει ποτέ να παραιτηθείς.
Οπότε, σκέφτηκα να παραιτηθώ. Το σκέφτηκα πολύ καλά. Αλλά, συνειδητοποίησα ότι θα κάνουν τα Όσκαρ έτσι κι αλλιώς. Δεν θα ακυρώσουν τα Όσκαρ επειδή εγώ παραιτήθηκα. Ξέρετε τι εννοώ; Και το τελευταίο πράγμα που χρειάζομαι είναι να χάσω άλλη μια δουλειά που θα πάρει ο Κέβιν Χαρτ, εντάξει;
Δεν το χρειάζομαι αυτό. Ο Κεβ εκεί – ο Κεβ κάνει ταινίες πολύ γρήγορα. Κάθε μήνα. Ούτε οι πορνοστάρ δεν κάνουν ταινίες τόσο γρήγορα.
Τώρα το θέμα είναι, γιατί διαμαρτυρόμαστε;
Είναι τα 88α Βραβεία της Ακαδημίας που σημαίνει ότι δεν είναι η πρώτη φορά που απουσιάζουν οι μαύροι υποψήφιοι – έχει συμβεί τουλάχιστον άλλες 71 φορές, Εντάξει;
Πρέπει να σκεφτείτε ότι συνέβη τη δεκαετία του ’50 και του ’60. Μια από αυτές τις χρονιές ο Σίντνεϊ (σ.σ. Πουατιέ) δεν έβγαλε ταινία. Είμαι σίγουρος ότι δεν υπήρχαν μαύροι υποψήφιοι κάποια από αυτά τα χρόνια. για παράδειγμα το ’62 ή το ’63. Και οι μαύροι δεν διαμαρτυρήθηκαν.
Γιατί; Επειδή είχαμε πραγματικούς λόγους να διαμαρτυρηθούμε εκείνη την εποχή. Είχαμε αληθινά πράγματα να διαμαρτυρηθούμε. Ήμασταν πολύ απασχολημένοι με το να μας βιάζουν και να μας λιντσάρουν ώστε να μας ενδιαφέρει ποιος κέρδισε το βραβείο καλύτερης φωτογραφίας.
Όταν η γιαγιά σου είναι κρεμασμένη σε ένα δέντρο, είναι πραγματικά δύσκολο να σε νοιάζει για το καλύτερο ξένο ντοκιμαντέρ μικρού μήκους.
Αλλά τι συνέβη αυτή τη χρονιά; Οι άνθρωποι θύμωσαν. Ο Σπάικ (σ.σ. Λι) θύμωσε – θύμωσε και η Τζέιντα (σ.σ. Πίνκετ Σμιθ) θύμωσε και ο Γουίλ (σ.σ. Σμιθ) θύμωσε. Όλοι θύμωσαν.
Η Τζέιντα θύμωσε; Η Τζέιντα λέει ότι δεν έρχεται γιατί διαμαρτύρεται. Κι εγώ λέω, μα δεν είναι σε ένα τηλεοπτικό σόου;
Η Τζέιντα θα μποϊκοτάρει τα Όσκαρ – το να μποϊκοτάρει η Τζέιντα τα Όσκαρ είναι σαν να μποϊκοτάρω εγώ την κιλότα της Ριάνα: δεν είμαι καλεσμένος εκεί μέσα!
Αν κι αυτή δεν είναι μια πρόσκληση την οποία θα αρνιόμουν.
Αλλά κατανοώ, δεν μισώ. Καταλαβαίνω γιατί έχει θυμώσει. Η Τζέιντα είναι θυμωμένη γιατί ο άντρας της Γουίλ δεν προτάθηκε για το «Concussion». Το πιάσατε;
Πείτε την αλήθεια, το πιάσατε; Δίκαια θυμώνει – δεν είναι σωστό που ο Γουίλ ενώ ήταν τόσο καλός δεν προτάθηκε.
Ναι, έχει δίκιο. Εξίσου όμως δεν ήταν δίκαιο που ο Γουίλ πληρώθηκε με 20.000.000 δολάρια για το «Wild Wild West». Εντάξει;
Το θέμα φέτος, ξέρετε, είναι ότι τα πράγματα στα Όσκαρ θα είναι κάπως διαφορετικά. Τα πράγματα θα είναι λίγο διαφορετικά στα Όσκαρ.
Σήμερα, στο αναμνηστικό βίντεο με τους καλλιτέχνες που πέθαναν αυτή τη χρονιά θα δείτε μόνο μαύρους που πυροβολήθηκαν από αστυνομικούς ενώ πήγαιναν στο σινεμά. "έντονο χειροκρότημα"
Ουφ, το είπα. Εντάξει;
Αν θέλετε λοιπόν μαύρους υποψηφίους κάθε χρόνο, θα πρέπει απλώς να έχετε μαύρες κατηγορίες. Αυτό χρειάζεστε. Χρειάζεται να έχετε μαύρες κατηγορίες.
Ήδη το κάνετε με τους άντρες και τις γυναίκες. Σκεφτείτε το: Δεν υπάρχει πραγματικός λόγος να υπάρχει μια αντρική και μια γυναικεία κατηγορία ερμηνείας.
Ελάτε τώρα. Δεν υπάρχει λόγος. Δεν είναι στίβος.
Δεν χρειάζεται να τους διαχωρίζετε. Ξέρετε, ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο δεν είπε ποτέ «ας χαμηλώσω τους ρυθμούς της ερμηνείας μου, ώστε η Μέριλ Στριπ να με φτάσει».
Όχι, καθόλου, φίλε. Αν θέλετε μαύρους κάθε χρόνο στα Όσκαρ, απλώς να έχετε μαύρες κατηγορίες όπως Καλύτερος Μαύρος Φίλος.
Ακριβώς. «Και ο νικητής για 18η συνεχή χρονιά είναι η Γουάντα Σάικς. Αυτό είναι το 18ο Μαύρο Όσκαρ της Γουάντα».
Αλλά εδώ είναι το πραγματικό ερώτημα. Το πραγματικό ερώτημα που όλοι θέλουν να μάθουν, όλοι στον κόσμο θέλουν να μάθουν:
Είναι το Χόλιγουντ ρατσιστικό;
Όχι.
Υπάρχει ένας άλλου είδους ρατσισμός εδώ. Θυμάμαι ήμουν σε μια βραδιά ανεύρεσης οικονομικών πόρωνγια την προεκλογική εκστρατεία του Πρόεδρου Ομπάμα. Πολλοί από εσάς ήσασταν εκεί επίσης.
Και ήμασταν όλοι εκεί. Και ήταν περίπου τέσσερις μαύροι εκεί: εγώ, ε για να θυμηθώ, ο Κουίνσι Τζόουνς, ο Ράσελ Σίμονς, ο Κουέστλαβ. Ξέρετε, οι συνήθεις ύποπτοι, σωστά; Και όποιος μαύρος ηθοποιός δεν δούλευε.
Περιττό να πω ότι ο Κεβ Χαρτ δεν ήταν εκεί. Εντάξει; Οπότε, σε κάποια στιγμή καταφέρνεις να τραβήξεις μια φωτογραφία με τον πρόεδρο, και ξέρετε, όσο στήνουν την φωτογραφία έχεις λίγο χρόνο μαζί του.
Και του λέω «Κύριε Πρόεδρε, βλέπετε όλους αυτούς τους σεναριογράφους και παραγωγούς και ηθοποιούς; Δεν προσλαμβάνουν μαύρους, και είναι οι πιο καλοί λευκοί άνθρωποι στη γη! Είναι φιλελεύθεροι! Τσίζ!»
Ακριβώς. Είναι το Χόλιγουντ ρατσιστικό; Το Χόλιγουντ είναι απολύτως ρατσιστικό. Αλλά δεν είναι αυτός ο ρατσιστής τον οποίο έχετε συνηθίσει.
Το Χόλιγουντ είναι μια ρατσιστική αδελφότητα.
Είναι, «Μας αρέσεις Ρόντα, αλλά δεν είσαι μια Κάππα» (σ.σ. αδελφότητα Κάππα Δέλτα).
Έτσι είναι το Χόλιγουντ.
Αλλά τα πράγματα αλλάζουν.
Είχαμε έναν μαύρο Ρόκι φέτος. Κάποιοι το αποκάλεσαν «Creed». Εγώ το αποκάλεσα «Μαύρος Ρόκι».
Κι αυτό είναι μια μεγάλη, μια απίθανη δήλωση. Θέλω να πω, επειδή το «Ρόκι» λαμβάνει μέρος σε έναν κόσμο όπου οι λευκοί αθλητές είναι τόσο καλοί όσο οι μαύροι αθλητές.
Το «Ρόκι» είναι μια ταινία επιστημονικής φαντασίας.
Υπάρχουν πράγματα που έγιναν στο «Star Wars» που είναι πιο πιστευτά από πράγματα που έγιναν στο «Ρόκι», εντάξει;
Αλλά ναι, είμαστε εδώ για να τιμήσουμε ηθοποιούς, είμαστε εδώ για να τιμήσουμε ταινίες.
Αυτό που προσπαθώ να πω είναι πως δεν πρόκειται για κανένα μποϊκοτάρισμα. Απλώς, θέλουμε ευκαιρία. Θέλουμε οι μαύροι ηθοποιοί να έχουν τις ίδιες ευκαιρίες με τους λευκούς ηθοποιούς.
Αυτό είναι. Όχι μόνο μια φορά. Ο Λέο (σ.σ. Λεονάρντο Ντι Κάπριο) παίρνει έναν καταπληκτικό ρόλο κάθε χρόνο και ξέρετε, όλοι σας παίρνετε καταπληκτικούς ρόλους διαρκώς.
Αλλά τι γίνεται με τους μαύρους ηθοποιούς;
Δείτε τον Τζέιμι Φοξ. Ο Τζέιμι Φοξ είναι ένας από τους καλύτερους ηθοποιούς στον κόσμο φίλοι μου. Ο Τζέιμι Φοξ ήταν τόσο καλός στο «Ray» που πήγαν στο νοσοκομείο και αποσυνέδεσαν τον πραγματικό Ρέι Τσάρλς. Ήταν κάπως σαν: «Δεν χρειαζόμαστε δύο από δαύτους!».
Ξέρετε, δεν περιστρέφονται όλα γύρω από τη φυλή.
Ένα άλλο μεγάλο πράγμα απόψε είναι – κάποιος μου το είπε αυτό – ότι δεν επιτρέπεται να ρωτάς πλέον τις γυναίκες τι φοράνε.
Υπάρχει όλο αυτό το πράγμα «Ρώτα την κάτι πιο σοβαρό. Πρέπει να την ρωτήσεις κάτι πιο σοβαρό». Είναι όπως με τους άντρες που τους ρωτάς πιο σοβαρά πράγματα.
Δεν περιστρέφονται όλα γύρω από τον σεξισμό, δεν περιστρέφονται όλα γύρω από τη φυλή.
Ρωτούν τους άντρες πιο σοβαρά πράγματα επειδή οι άντρες φορούν όλοι τα ίδια κοστούμια, εντάξει; Όλοι οι άντρες εκεί μέσα φορούν ακριβώς το ίδιο πράγμα.
Ξέρετε, αν ο Τζορτζ Κλούνεϊ εμφανιζόταν με λαχανί κοστούμι και έναν κύκνο να βγαίνει από τον πισινό του, κάποιος θα τον ρωτούσε, «Τι φοράς Τζόρτζ»;
Καλωσορίσατε στα 88α Βραβεία Όσκαρ της Ακαδημίας. Ναι, σας ευχαριστώ.
Θέλετε ποικιλομορφία; Έχουμε ποικιλομορφία.
Παρακαλώ υποδεχτείτε την Έμιλυ Μπλαντ και κάποια ακόμη λευκότερη, την Σερλίζ Θερόν.
(Μετάφραση Δάφνη Δημοπούλου)
Διαβάστε ακόμη:
Όσκαρ 2016: Ο χρυσός Λίο, η νίκη του «Spotlight» και τα Όσκαρ στον «Mad Max»
Όσκαρ 2016: Το κόκκινο χαλί
Οι καλύτερες στιγμές της 88ης Απονομής των Βραβείων Όσκαρ
Οι οικολογικές ανησυχίες του Λίο, δεν έλειψαν από τον ευχαριστήριο λόγο του
Οι μεγάλες ανατροπές και παραλείψεις της 88ης Απονομής των Όσκαρ
Βίντεο: «Προβλήματα μνήμης» είχε ο φόρος τιμής της Ακαδημίας, σε εκλιπόντες καλλιτέχνες
Βίντεο: ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο χαζεύει μαγεμένος να σκαλίζουν το πρώτο του χρυσό αγαλματάκι
15 Φωτογραφίες που αποκαλύπτουν τι συνέβη στα παρασκήνια της 88ης Απονομής των Όσκαρ
Ο Κρις Ροκ τα σπάει!
