Αυτό που συμβαίνει με τον Κιμ Κι Ντουκ είναι το φαινόμενο υψους-βάθους, αριστούργημα-χάλι και τέτοια. Είναι η γνωστή κατηγορία μέσα στην οποία θα βρεις πολλούς παραξηγημένoυς και περίεργους τύπους. Ή σ’ αρέσει πάρα πολύ ή δεν τον αντέχεις καθόλου και κλείνεις την ταινία πριν το μισάωρο. Εμείς του έχουμε μια ιδιαίτερη συμπάθεια και μόλις διαβάσαμε για την καινούρια του ταινία, “Dream”, φανταστήκαμε όχι απλά να μην πατάμε το στοπ πριν το τέλος της, αλλά να καθόμαστε και λίγο παραπάνω για τους τίτλους τέλους. Συν, ότι η αφίσα είναι σούπερ. Χωρίς να είναι φορτωμένη με πολλά χρώματα και σχέδια, είναι εντελώς μινιμαλιστική και ονειρική. Ό,τι πρέπει δηλαδή για το συγκεκριμένο φιλμ.
Το “Dream” αφού προβλήθηκε στο φεστιβάλ του San Sebastian, είχε συνεχή προβλήματα με την επίσημη έξοδο της και το νέο είναι ότι τελικά το εξιτήριο δόθηκε για τον Οκτώβρη. Αυτή τη φορά μας πιάνει στον ύπνο, ο Κιμ. Όχι με τη συνηθισμένη έννοια βέβαια. Φανταστείτε κάτι πιο λυρικό. Κι αδιαφορούμε αν η Κορέα επέλεξε να τη λογοκρίνει, γιατί όπως ξέρετε κι εσείς εκεί και στην Κίνα έχουν ένα θέμα με τις ταινίες και δε θα καταλάβουμε ποτέ τη “δικτατορική” λογική που υπάρχει μες στα κεφάλια τους.
Τα παιχνίδια του είναι ονειρικά και οι σουρεαλλιστικές συναντήσεις ερωτευμένων μέσα σ΄αυτά επιβεβλημένα. Η Ραν έχει μεγάλο πρόβλημα με τον ύπνο και υπνοβατεί συνέχεια. Ο Τζιν δεν μπορεί να ξεχάσει τη μεγάλη του αγάπη και προσπαθεί να τη συναντήσει στα όνειρα του. Αυτοί οι δύο θα συναντηθούν στον κόσμο των ονείρων και στις σεκάνς που ο Κιμ Κι Ντουκ εμπνεύστηκε από τις συχνές συναντήσεις του με τον Μορφέα.
Κική Παπαδοπούλου
