Από τη Δέσποινα Παυλάκη
Πόσο ιδρώτα πρέπει να χύσει κάνεις για να είναι αστείος; Ο Πέτρος Φιλιππίδης πάντως -ίσως ό,τι πιο αναγνωρίσιμο διαθέτει η Ελλάδα στον χώρο της σωματικής κωμωδίας- κοπιάζει με την επιμέλεια μαθητή που έχει μάθει να κάνει την τάξη να γελάει, παρά τη μεσημεριανή ζέστη του Αυγούστου.
Απόδειξη η αχώριστη βεντάλια του, που κάνει υπερωρίες καθ όλη τη διάρκεια του γυρίσματος, καθώς και τα ουρλιαχτά ανύποπτου μέλους του συνεργείου που τον πέτυχε κατά λάθος στη διπλανή τουαλέτα. Διότι, όπως γνωρίζουν πολύ καλά οι απανταχού βασιλιάδες της κωμωδίας, οι φυσικές ανάγκες είναι η καλύτερη αφορμή για χιουμοριστικές αδιακρισίες. Οπως λέει και ο ίδιος άλλωστε «Είναι πολλές οι ώρες που περνάμε στη δουλειά για να μην περνάμε καλά».
On camera, πάντως, τα πράγματα δείχνουν πολύ πιο πειθήνια. Ο Νίκος Ζαπατίνας θεωρεί τον εαυτό του τυχερό που «κέρδισε» το ριμέικ του «Ηλία Του 16ου» («Το θεωρώ τζακ ποτ στην καλλιτεχνική μου σταδιοδρομία!») και δείχνει να αντιμετωπίζει την όλη κατάσταση ως θρησκευτική εμπειρία: «Πιο πολύ είναι η ευθύνη που νιώθει κάνεις απέναντι σε αυτό το έργο, ο σεβασμός και η ευλάβεια που πρέπει να δείξει, παρά φόβος». Το φορτίο πάντως είναι μεγάλο, αφού το αειθαλές πόνημα του Αλέκου Σακελάριου και του Χρήστου Γιαννακόπουλου είναι μια από τις πέντε πιο δημοφιλείς κωμωδίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου.
Αν εξαιρέσουμε πάντως το νοσταλγικό ρεπεράζ, που τοποθέτησε τον «Ηλία» εξ ολοκλήρου στην Πλάκα, καθώς κι έναν αδιόρατο φόρο τιμής στην υποκριτική του Χατζηχρήστου, λίγα είναι τα κοινά χαρακτηριστικά που θα εντοπίσει κάνεις στις δυο ταινίες: «Θεωρώ τον Χατζηχρήστο δάσκαλό μου, παρόλο που δεν συναντηθήκαμε ποτέ. Εμείς που κάνουμε αυτή τη δουλειά μάθαμε πολλά από αυτούς τους ανθρώπους κι έτσι, προς τιμή του, διατηρώ μια γεύση απ τα παλιά. Κατά τα άλλα δεν θα δείτε καμία ομοιότητα που να είναι εμφανής», δηλώνει κατηγορηματικά ο Φιλιππίδης, διαχωρίζοντας διακαώς τη θέση του από το παρελθόν.
Ο στόχος πάντως είναι απαρέγκλιτος, γιατί όσα χρόνια κι αν περάσουν, το δυσκολότερο πράγμα που μπορεί να αποσπάσει κάνεις απ το κοινό -πιο δύσκολο κι απ το χειροκρότημα ακόμα- είναι το αβίαστο γέλιο: «Αρκετά στεναχωριέσαι με τις ειδήσεις των 9, δεν χρειάζεται να στεναχωρηθείς και στον κινηματογράφο, αν πας 10 με 12. Μ αρέσει πολύ να ακούω τον θεατή να γελάει με κάτι που έχω φτιάξει εγώ, μου προσφέρει μεγάλη ικανοποίηση».
Σκηνοθεσία: Νίκος Ζαπατίνας
Σενάριο: Κάτια Κισσονέργη
Παραγωγή: ODEON, ΦΙΝΟΣ ΦΙΛΜ, ΑΝΩΣΗ, MEGA, NOVA, CL Productions, EMS, FILMINMIND
Πρωταγωνιστούν: Πέτρος Φιλιππίδης, Θανάσης Τσαλταμπάσης, Κώστας Αποστολάκης, Θέμις Μπαζάκα, Υρώ Μανέ, Αντώνης Αντωνίου, Τάσος Κωστής, Νένα Μεντή, Αριέττα Μουτούση, Θάλεια Ματίκα, Χρήστος Σιμαρδάνης, Ορφέας Αυγουστίδης, Λαέρτης Μαλκότσης, Γιάννης Τσιμιτσέλης, Μαρία Κωνσταντάκη, Μιχάλης Γιαννάτος, Πάνος Σκουρολιάκος.
