Στη βιομηχανία των κόμικς, λίγοι άνθρωποι χαίρουν της εκτίμησης που απολαμβάνει ο Φρανκ Μίλερ. Εδώ και 30 χρόνια γράφει και σχεδιάζει ιστορίες που έχουν αφήσει το ανεξίτηλο σημάδι τους στον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε το μέσο.
Υπεύθυνος, μεταξύ άλλων, για κάποια από τα πιο σκοτεινά, βίαια και ιδιοσυγκρασιακά graphic novels που είδαν τα μάτια μας («300», «Sin City»), ο Μίλερ έχει ασχοληθεί και με τους υπερήρωες στη διάρκεια της εντυπωσιακής καριέρας του.
Ένας από τους χαρακτήρες που καθόρισε με την εμπλοκή του, είναι κι ο Μπάτμαν. Σε μια νέα του συνέντευξη λοιπόν, ο Μίλερ μίλησε για τη δουλειά του, τις πολιτικές του απόψεις, για το αν παρατηρεί επιρροές από τα κόμικς του σε διάφορες ταινίες αλλά κατά κύριο λόγο, για τον τρόπο που δούλεψαν, μαζί με τον Ντάρεν Αρονόφσκι, πάνω σε ένα project με θέμα τον Σκοτεινό Ιππότη, που δεν τελεσφόρησε.
Δεν είναι μυστικό ότι ο σκηνοθέτης των «Ρέκβιεμ για ένα Όνειρο», «Η Πηγή της Ζωής», «Ο Παλαιστής» και «Μαύρος Κύκνος», σχεδόν ολοκλήρωσε στις αρχές των 00’s μια ταινία για τον Μπάτμαν, πριν αναλάβει ο Κρίστοφερ Νόλαν να επαναπροσδιορίσει την κληρονομιά του μασκοφόρου εκδικητή με το «Batman Begins».
Μετά την πανωλεθρία του «Μπάτμαν και Ρόμπιν», η Warner Bros. ήταν διατεθειμένη να πάρει οποιοδήποτε ρίσκο, προκειμένου να περισώσει ό,τι είχε απομείνει από την τιμή του ήρωα. Ακόμα και μια υπερβίαιη προσέγγιση στον χαρακτήρα, χαλαρά βασισμένη στο εμβληματικό κόμικ του Μίλερ, «Batman: Year One», φαινόταν να βρίσκεται μέσα στα σχέδια της εταιρίας παραγωγής.
Ο Μίλερ επεξεργάστηκε αυτό το σενάριο με τον Αρονόφσκι και ομολογεί ότι το όραμα του σκηνοθέτη ήταν ακόμα πιο σκοτεινό από το δικό του:
«Ήταν η πρώτη φορά που εργαζόμουν πάνω σε ένα project για τον Μπάτμαν, με κάποιον του οποίου το όραμα ήταν ακόμα πιο σκοτεινό από το δικό μου. Ο δικός μου Μπάτμαν παραήταν καλός γι’ αυτόν. Συζητούσαμε πάνω σ’ αυτό και εγώ έλεγα “ο Μπάτμαν δεν θα το έκανε αυτό, δεν θα βασάνιζε κάποιον” και τα λοιπά. Ολοκληρώσαμε ένα σενάριο μαζί και νιώθαμε υπέροχα δικαιωμένοι αλλά η Warner Bros. το διάβασε και μας είπε “δεν θέλουμε να κάνουμε αυτή την ταινία”. O παραγωγός ήθελε να κάνει έναν Μπάτμαν στον οποίο να μπορούσε να πάει τα παιδιά του. Και δεν ήταν αυτό. Δεν είχε μέσα παιχνίδια. Το μπατμπομπίλ ήταν απλά ένα αυτοκίνητο με μερικά κόλπα. Κι ο Μπάτμαν είχε γυρίσει την πλάτη στην περιουσία του, προκειμένου να ζήσει στους δρόμους και να διαπιστώσει τι περνάνε οι άνθρωποι. Είχε φτιάξει την νυχτεριδοσπηλιά του σε ένα εγκαταλελειμμένο μέρος του υπόγειου σιδηρόδρομου. Και δημιούργησε τον Μπάτμαν με σκοπό να πολεμήσει το έγκλημα και τη διεφθαρμένη αστυνομία.»
Καταλαβαίνετε λοιπόν τι αριστούργημα χάσαμε εξαιτίας της δειλίας των παραγωγών. Μια αληθινά ενήλικη, σημειολογικά πλούσια και ενδεχομένως ακόμα πιο ζοφερή εκδοχή του Σκοτεινού Ιππότη, από αυτήν που μας έδωσε ο Κρίστοφερ Νόλαν.
Στη συνέχεια της συνέντευξης θίχτηκε και το ζήτημα των επιρροών από τη δουλειά του Μίλερ. Το επερχόμενο «Batman V Superman: Η Αυγή της Δικαιοσύνης», δανείζεται κάποια στοιχεία από το κόμικ του Μϊλερ, «The Dark Knight Returns», όπου ολοκληρώνεται με έναν ηλικιωμένο Μπάτμαν που στρέφεται εναντίον του Σούπερμαν σε μια τελική μάχη. Επίσης, το «Daredevil» του Netflix, μιμείται ξεκάθαρα τον τόνο και την ατμόσφαιρα που είχε δώσει ο Μίλερ όταν σχεδίαζε το συγκεκριμένο κόμικ της Marvel. Πάνω σ’ αυτό, ο κορυφαίος κομίστας δηλώνει:
«Όχι. Δεν επινόησα τον Μπάτμαν, δεν επινόησα τον Daredevil. Δεν έχω δικαίωμα να είμαι κτητικός, αλλά από τη στιγμή που δουλεύω με έναν χαρακτήρα, είναι δύσκολο να τον δω με άλλον τρόπο εκτός του δικού μου. Θα γίνω γκρινιάρης αν δω το μεγαλύτερο μέρος από αυτό που έχουν κάνει. Συνηθίζω να μην τα κοιτάω και να έχω μικρές προσδοκίες.»
